Dilate kardiyomiyopatili hastalarda karvedilol ve metoprololün intraventriküler disenkroni ve Tenascin-C düzeyleri üzerine etkileri
Effects of carvedilol and metoprolol over intraventricular dyssynchrony and Tenascin-C values in patients with dilated cardiomyopathy
- Tez No: 242695
- Danışmanlar: DOÇ. DR. RAMAZAN TOPSAKAL
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kardiyoloji, Cardiology
- Anahtar Kelimeler: ntraventriküler disenkroni, beta bloker, tenascin-C, Intraventricular dyssynchrony, beta blockers, tenascin-C
- Yıl: 2009
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Erciyes Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Kalp yetmezliği mortalite ve morbiditesi yüksek bir hastalık olup 65 yas üzerihastalarda en sık hastaneye yatıs nedenidir. Kalp yetmezliği patogenezinde önemli yeresahip olan yeniden sekillenme, hastaların yaklasık % 30'unda sistolik fonksiyonlarıbozmanın yanında ileti sistemini de etkileyerek sol ventrikülün lateral bölgesinin geçaktivasyonuna neden olur. Kalp yetmezliğine intraventriküler ileti gecikmesinineklenmesi mortalite artısına ve klinik bozulmaya neden olur. Tenascin-C embriyonikdönemde doku gelisimi esnasında salgılanan bir ekstraselüler matriks glikoproteinidir.Eriskinlerde kronik enflamasyon durumlarında ve kalp yetmezliğinde yeniden kandüzeyleri artmaktadır. Yeniden sekillenmenin önemli bir markeri olarak kabuledilmektedir.Hastalar ve yöntem: Dilate kardiyomiyopati tanısı alan ve intraventriküler disenkronitespit edilen 48 hasta çalısmaya alındı. Hastaların 24' ü karvedilol, 24'ü metoprololgrubuna randomize edildi. Tüm hastalara ß-bloker baslanmadan önce, baslandıktan 1 ayve 6 ay sonra konvansiyonel ekokardiyografik değerlendirme ve disenkronideğerlendirmesi yapıldı. Sol ventrikülün üç duvarının (septum, lateral, posterior) bazalbögelerinden yapılan ölçümlerde herhangi ikisi arasında 60 ms'nin üzerinde fark olmasıintraventriküler disenkroni olarak tanımlandı. Tüm hastalardan baslangıçta, 1. ayda ve6. ayda Tenascin-C ölçümleri için venöz kan örnekleri alındı.Bulgular: Kırksekiz hastadan 5'i çalısma protokolünü tamamlayamadı. Bu yüzdenistatistiki analiz 43 hasta üzerinden yapıldı (21'i karvedilol, 22'si metoprolol grubunda).Ortalama ß-bloker dozu karvedilol grubunda 16.8 mg/gün iken metoprolol grubunda62.6 mg idi. Her iki gruptaki hastaların bazal karakteristikleri birbirine benzerdi. Birinciaydan baslayarak hem karvedilol hem de metoprolol grubunda intraventrikülergecikmede azalmalar oldu. Altı ay sonunda intraventriküler gecikme karvedilolgrubunda 66 ± 5 ms' den 57 ± 9 ms'ye (p<0.001) metoprolol grubunda 68 ± 6 ms'den61 ± 7 ms'ye (p<0.001) geriledi. ?ntraventriküler gecikmedeki bu azalma iki gruparasında benzerdi. Ejeksiyon fraksiyonu hem karvedilol grubunda (31 ± 7' den 37 ±vii6'ya, p<0.001), hemde metoprolol grubunda anlamlı düzeyde arttı (32 ± 5' ten 36 ± 5'e,p<0.001). Baslangıçta her iki grupta da 2.2 ± 0.4 olan NYHA sınıfı ortalamasıkarvedilol. grubunda 1.6 ± 0.5'e (p<0.05), metoprolol grubunda 1.7 ± 0.4'e geriledi(p<0.05) Benzer sekilde tenascin-C düzeylerinde de hem karvedilol (40 ± 27' den13 ±8'e , p<0.05), hem de metoprolol grubunda (43 ± 30' den 14 ± 9'a, p<0.05) anlamlıazalma gözlendi.Yorum: Bu çalısma, dilate kardiyomiyopatili hastalarda karvedilol ve metoprololünintraventriküler disenkroniyi ve Tenascin-C düzeylerini azalttığını göstermistir.
Özet (Çeviri)
Aim: Heart failure is associated with marked mortality and morbidity and still remains themost frequent cause of hospitalizations in patients over 65 years of age. In approximately30 percent of patients with chronic heart failure, remodelling depresses cardiaccontractility and also affects the conduction system and leads to late activation of thelateral regions of the left ventricular chamber. In patients with heart failure, the evidence ofintraventricular conduction delay is known to be associated with clinical instability andincreased risk of death. Tenascin-C is an extracellular matrix glycoprotein which issecreted during tissue development in the embriyonic period. In adulthood blood levels canrise if chronic inflamation or congestive heart failure occurs. It is accepted as a marker ofremodelling.Patients and method: Forty-eight patients with non-ischemic dilated cardiomyopathy andmechanical intraventricular asynchrony were enrolled in the study. 24 of those wererandomized to carvedilol twice daily and other 24 to metoprolol once daily. Conventionalechocardiographic measurements, tenascin-C measurements and evaluation of mechanicalintraventricular and interventricular asynchrony were performed prior to and at 1 and 6months after initiation of ß-blocker therapy. Intraventricular electromechanicaldysynchrony was defined if the time difference between the shortest and longestelectromechanical delays among basal segments of three LV walls (septum, lateral,posterior) exceeded 60 ms.Results: Five of 48 patients did not complete the study protocol. Therefore, statisticalanalysis was performed in 43 patients (21 in Karvedilol group and 22 in metoprolol group).The mean maintenance dose of ß-blocker was 16.8 mg/day in carvedilol group and 62.6mg/day in metoprolol group. Baseline characteristics were similar between two groups.Both carvedilol and metoprolol reduced intraventricular mechanical delay beginning fromthe first month of treatment. At the end of 6 months intraventricular delay decreased from66 ± 5 ms to 57 ± 9 ms (p<0.001) in carvedilol group and 68 ± 6 ms to 61 ± 7 ms(p<0.001) in metoprolol group. However, the decrease in intraventricular delay was similarbetween two groups. Ejection fraction increased significantly both in carvedilol (31 ± 7 toix37 ± 6 , p<0.001) and metoprol groups (32 ± 5 to 36 ± 5 , p<0.001). Mean NYHA class,which was 2.2 ± 0.4 in two groups at baseline, decreased to 1.6 ± 0.5 (p<0.05) in carvedilolgroup and 1.7 ± 0.4 (p<0.05) in metoprolol group. Similarly, tenascin-C values decreasedboth in carvedilol (40 ± 27 to 13 ± 8, p<0.05) and metoprolol groups (43 ± 30 to 14 ± 9,p<0.05).Conclusion: The present study demonstrates the beneficial effects of carvedilol andmetoprolol over intraventricular dyssynchrony and Tenascin-C values.
Benzer Tezler
- İskemik ve non-iskemik kardiyomiyopati hastalarında karvedilol ve metoprololün kardiyak dissenkroni üzerine etkileri
Effects of carvedilol and metoprolol on cardiac dyssynchrony in patients with ischaemic and non-ischaemic cardiomyopathy
İDRİS ARDIÇ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
KardiyolojiErciyes ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ALİ ERGİN
- Dilate kardiyomiyopatili hastalarda karvedilol kullanımının sol ventrikül fonksiyonları ve proinflamatuar sitokinler üzerine olan etkisi
Effect of carvedilol on left ventricular functions and proinflammatory markers in patients with dilated cardiomyopathy
ERSAN TATLI
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2003
KardiyolojiTrakya ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. TURHAN KÜRÜM
- Dilate kardiyomiyopatili hastalarda carvedilol tedavisinin yeri
Başlık çevirisi yok
HÜLYA KÖSE
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2005
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıUludağ ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ERGUN ÇİL
- Dilate kardiyomiyopatili hastalarda oksidatif stres ve lipit peroksidasyonu
Oxidative stress and lipid peroxidation in patients with dilated cardiyomyopathy
DOĞAN YÜCEL