Deneysel omurilik basısında riluzol ve magnezyum sülfat tedavisinin etkinliğinin mrg ve patolojik inceleme ile araştırılması
The study of the activity of riluzole and magnezium sulfate treatment on experimental spinal cord compression whit MRI and pathological examination
- Tez No: 243279
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ÖZEN KARADAĞ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Nöroşirürji, Neurosurgery
- Anahtar Kelimeler: Riluzole, MgSO4, omurilik basısı, travma, tavşan, Rilozule, MgSO4, spinal cord compression, trauma, rabbit
- Yıl: 2008
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Cumhuriyet Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Beyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: 58
Özet
Omurilik yaralanmalarında mortalite ve morbidite yönünden sonuçların kötü olması, araştırmacıları yeni tedavi yöntemleri bulmak ve geliştirmek için omurilik yaralanmasının fizyopatolojisini incelemeye yöneltmiştir. Bu nedenle, insan omurilik yaralanmalarına benzer modelleri hayvanlarda oluşturmak gereksinimini doğmuştur.Klinik durumların çoğunda olduğu gibi travmadan sonra omuriliğe basının, ikincil yaralanma sürecine katkıda bulunan başlıca faktör olarak ortaya çıktığı hipotezineden yola çıkıldı. Bu çalışmadaki amacımız; ikincil hasar sonucu oluşan nöral doku yitimini en aza indirmekti. Bunun için nöron koruyucu etkileri daha önceden de bilinen ilaçları kullanarak tavşan modelinde oluşturulan omurilik hasarı ile işlevsel düzelme arasındaki ilişkiyi saptamaya çalıştık.Çalışmamızda tedavi gruplarından; II. Gruba işlemden hemen sonra tek doz 8mg/kg Riluzole ve III. Gruba işlemden hemen sonra tek dozda 300 mg/kg MgSO4 ve 8 mg/kg Riluzole birlikte verildi. Hedefimiz her iki tedavinin omurilik hasarının iyileşmesine katkısını saptamaktı. Deneklerin bası sonrası ortalama Tarlov puanları karşılaştırıldı. İlk günlerde tedavi gruplarındaki deneklerin arka ayakların motor işlevleri hızla iyileşirken, kontrol grubunda işlevsel iyileşme daha yavaştı. İlk günlerdeki motor işlevlerin düzelmesinde iki grup arasındaki bu fark istatistiksel olarak önemli bulundu.Bası sonrası 1. gün çekilen manyetik resonans görüntülerinden (MRG) hesaplanan lezyon hacimlerinin, tedavi sonrası çekilen MRG'de hesaplanan lezyon hacimleri arasındaki fark istatistiksel olarak önemli bulundu. Deneklerden 21. gün sonunda alınan omurilik örnekleri histopatolojik olarak incelendi. Hemotoksilen Eozin, luksol fast mavisi ve immün histokimyasal boyama yöntemleri uygulandı. Tedavi uygulanan gruplardaki nöronların basıya bağlı iskemiden daha az etkilendiği görüldü.Sonuç olarak epidural omurilik basısıyla oluşturulan kısmi omurilik hasarında, basının kaldırılmasından sonra yapılan yüksek doz MgSO4 ve Riluzole tedavisinin nörolojik kayıpların düzelmesinde kısmen yararlı olduğu saptanmıştır.
Özet (Çeviri)
Spinal cord injuries resulting in severe mortality and mobidity levels have led the researchers to do further studies on the pathophysiology of the spinal cord injuries to find and develop new treatment strategies through developing animal models of the spinal injury.In this study, based on the assumption that spinal cord compression after trauma may be the major contributing factor to secondary injury processes, we aimed to minimize the neural tissue loss which occurs as a result of secondary spinal cord injuries. In order to do this, we tried to establish the relationship between the spinal cord injury and the functional development on rabbit model by applying neural preserving effects previously proved medications.Immediately after the compression, Group II (treatment group) was given a bolus of 8mg/kg Rilozule while Group III (Treatment group) was given 300mg/kg MgSO4 and 8mg/kg Rilozule together. Our goal was to establish the contribution of both treatment strategies to the improvement of spinal cord injury. Mean after compression Tarlov scores of both groups were compared. During the first few days, hindlimb motor function improved markedly in treatment groups whereas it was slower in control group. The difference in hindlimb motor function improvement between these two groups during the first few days was found to be statistically significant.The difference between lesion volumes on MRI taken on day 1 after compression and those taken after the treatment was found statistically significant.Spinal cord sections obtained from the rabbits on day 21 were stained with Hemotoxilin-Eosin, Luxol fast blue, and immuno hystochemical methods. In the treatment group, neurons were less effected by ischemia due to compression.As a result, we established that high-dose MgSO4 and Riluzole (treatment) after decompression was partially useful in the improvement of partial neurological loss produced through epidural cor compression.
Benzer Tezler
- Tavşanda deneysel kısmi omurilik hasarı modelinin tanımlanması
The description of experimental parial spinal cord injury on rabbit model
TEKİN TAZEGÜL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
NöroşirürjiCumhuriyet ÜniversitesiBeyin ve Sinir Cerrahisi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÖZEN KARADAĞ
- Ratlarda deneysel omurilik travmasına dimetil sulfoksidin (dmso) topikal uygulanmasının tedavi değeri
Başlık çevirisi yok
SÜLEYMAN KILINÇ
- Deneysel omurilik yaralanma modelinde hiperbarik oksijen tedavisinin yeri
The role of hyperbaric oksygen treatment in the experimental spinal injury model
ONUR YAMAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
NöroşirürjiCelal Bayar ÜniversitesiNöroşirürji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. CÜNEYT TEMİZ
- Deneysel omurilik yaralanmasında Etomidat'ın nöroprotektif etkinliğinin değerlendirilmesi
Evaluation of neuroprotective efficacy of etomidate in experimental spinal cord injury
CENK ERGÜDEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2009
NöroşirürjiDokuz Eylül ÜniversitesiNöroşirürji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ÜMİT D. ACAR
- Deneysel omurilik yaralanmasında modelinde hiperbarik oksijen tedavisi ile metilprednizolonun etkilerinin karşılaştırılması
The effect of hyperbaric oxygen theraphy in experimental spinal cord injury compare with methylprednisolone
SALİH KAAN EMEK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2010
Deniz ve Sualtı Hekimliğiİstanbul ÜniversitesiSualtı Hekimliği ve Hiperbarik Tıp Ana Bilim Dalı
PROF. DR. AKIN SAVAŞ TOKLU