Geri Dön

Ankara ilinde görev yapan pediatri asistanları, uzmanları ve pratisyen hekimlerin çocuk istismarı ve ihmali konusunda bilgi düzeyleri ve yaklaşımlarının karşılaştırılması

Compare knowledge level and approach to child abuse and neglect in pediactic asistant, pediatric specialist and practitioners in Ankara province

  1. Tez No: 266790
  2. Yazar: ÖZLEM KARA
  3. Danışmanlar: PROF. DR. EMİNE SUSKAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Bilgi Düzeyi, Çocuk istismarı, Eğitim, Hekim, Yaklaşım, Ankara, Bilgi, Doktorlar, Pediatri, Çocuk istismarı-cinsel, Çocuklar, Knowledge level, Child abuse, Education, Physician, Approach, Ankara, Knowledge, Physicians, Pediatrics, Child abuse-sexual, Children
  7. Yıl: 2010
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Çocuk istismar ve ihmalinin tanınmasında ve önlenmesinde önemli rolü olan çocuk hekimleri ve pratisyen hekimlerin konu ile ilişkin bilgi düzeyini ve yaklaşımını değerlendirmek amacı ile yapılmıştır.Metot: Araştırmaya Ankara İli merkez ilçelerindeki üniversite ve eğitim araştırma hastanelerinde çalışan 200 pediatri asistanı, 100 pediatri uzmanı ile sağlık ocaklarında görev yapan 250 pratisyen hekim olmak üzere toplam 550 hekim katılmıştır. Verilerin toplanmasında araştırmacı tarafından geliştirilen, hekimlerin demografik özellikleri, Çİİ konusundaki görüşleri, yaklaşımları ve bilgi düzeylerini belirlemeye yönelik 43 sorudan oluşan özgün bir anket hazırlanmıştır. Hazırlanan anket formları araştırmacı tarafından yüz yüze yöntemle doldurulmuştur. Çalışmaya katılan hekimlerin genel bilgi düzeyini belirlemek için tüm sorulara verdikleri doğru yanıtlar 1 puan kabul edilerek, birleşik bir indeks hesap edilmiştir. Verilerin analizi SPSS for Windows 11.5 paket programında yapıldı. Bulgular Mann Whitney U ve Kruskal Wallis testi ile değerlendirimiştir.Bulgular: Araştırmaya 339 kadın, 221 erkek olmak üzere toplam 550 hekim katılmıştır. Katılanların %60,9'u evli, evli olanların %77,3'ü çocuk sahibidir. Çİİ konusunda hekimlerin %37,5'i mezuniyet öncesi eğitim almış ve bunların ancak %37,4'ü yeterli olarak değerlendirmiştir. Mezuniyet sonrası ise hekimlerin %55,5'i eğitim almış ve bunların %52,1'i yeterli olarak değerlendirilmiştir. Hekimlerin iş yaşamı boyunca %65,5'i istismar olgu veya şüphesi ile karşılaşmışlardır. Karşılaşan hekimlerin %58,1'i kurumlarla iletişim/yasal süreçlerden zorlandıklarını belirtmişlerdir. Yine karşılaşan hekimlerin %15,1'i bildirimde bulunmayı düşünmemişlerdir. En sık bildirimde bulunmama nedeni (%78,3) yeterli bilgiye sahip olmamalarıdır. Bildirimde bulunanların %60,2'si adli rapor tutup , %38,5'i polise haber verirken, SHÇEK `na bildirim % 30,4'dür. Asistanların genel bilgi puanı ortalaması 17,8±7,3 iken uzmanların 20,1±5,0, pratisyen hekimlerin 19,2±4,3'dür. Asistan hekimlerin bilgi düzeyi istatistiksel olarak anlamlı şekilde diğer gruplara göre düşük bulunmuştur (p<0.001). Hekimlerin Çİİ konusundaki bilgi düzeyleri kadınlarda erkeklere, evli olanlarda bekarlara, mezuniyet öncesi ve sonrası eğitim alanlarda almayanlara, istismar olgu veya şüphesi ile karşılaşanlarda karşılaşmayanlara ve bildirimde bulunanlarda bulunmayanlara göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur.Sonuç: Bu bulgular ışığında Çİİ konusunda genel olarak tüm grupların özellikle de pediatri asistanlarının bilgi düzeyi düşüktür. Eğitimin, hekimlerin çocuk istismar ve ihmaline yaklaşımlarında, bilgi düzeyini belirgin düzeyde arttırdığı görülmektedir. Bu nedenle özellikle mezuniyet öncesi olmak üzere mezuniyet sonrası eğitime de öncelik verilmelidir.

Özet (Çeviri)

Objective: To determine the knowledge levels and approach of pediatricians and practitioners who have an important role to recognize and prevent child abuse and neglect.Method: In this research, 550 physicians who were working in university hospital, Training and Research Hospitals, health centes in Ankara Province were carried out; 200 pediactic asistant, 100 pediatric specialist, 250 practitioners. For collecting data, we use an individual survey composed of 43 questions including physicians demographic characteristics, opinions, knowledge levels and approach to child abuse and neglect, survey forms were answered face to face between searcher and physicians. To determine approach to child abuse and knowledge levels of physicians, each of the questions which were answered were accepted as 1 point and calculated a combined index. An SPSS (Statistical Package for Social Sciences for Windows 11.5) program was employed for statistical analysis of data. Datas evaluated by Mann Whitney U and Kruskal Wallis test.Results: ın this research, 550 physicians were involved; 339 were female, 221 were male. Participants who were married were %60,9, %77,3 of married had children. %37.5 of physicians were educated about child abuse and neglect before graduation but only %37,4 of them were considered as sufficient. Physicians who were educated about child abuse and neglect after graduation were %55,5 and the ones who were considered as sufficient were %52,1. Physicians who experienced child abuse case or suspicion during their career were %65,5. Physicians who were experienced had difficulty during comminicating the social service / legal process and did not consider to report, their ratio was %58,1 and %15,1 respectively. Not having the sufficient knowledge was the most common reason for physicians not to report (%78,3). Physicians who were report, %60,4 of them made up forensic report, %38,5 of them called police, % 30,4 of them reported to Social Services and Child Protection Council. While the mean score of general knowledge was 17,8±7,3, specialist was 20,1±5,0, practitioners was 19,2±4,3. Asistant?s knowledge level was found lower statistically significant according to other groups (p<0.001). Physician?s knowledge level was found higher statistically significant in women according to men, in married according to single, educated before or after graduation according to not educated, experienced with child abuse case or suspicion according to not experienced and report these cases according to not report.Conclusion: In the lights of these findings, generally knowledge levels about child abuse and neglect in all groups especially pediatric asistants is low. In the attitude of physicians to child abuse and neglect, especially education markedly increase the knowledge levels. For this reason, especially before graduation and also after graduation education must be given priority.

Benzer Tezler

  1. Aile hekimlerinin ve çocuk sağlığı ve hastalıkları hekimlerinin, çocuklarda akran zorbalığı hakkındaki bilgi düzeylerinin araştırılması

    Research on peer victimization knowledge level of family physicians and pediatricians

    ESRA YURDAKUL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Aile HekimliğiYıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. BASRİ FURKAN DAĞCIOĞLU

  2. GENEL PEDİATRİ UZMANLARININ VE PEDİATRİ ARAŞTIRMAGÖREVLİLERİNİN HEMANJİOM HAKKINDA BİLGİDÜZEYLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

    EVALUATION OF THE KNOWLEDGE LEVEL OF SPECIALISTPEDIATRICIANS AND PEDIATRIC RESEARCH ASSISTANTSABOUT HEMANGIOMA

    RUKEN TEKDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıBaşkent Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FATMA BURCU BELEN APAK

  3. Polatlı Kerç ve Çongar Tatar ağızları

    Başlık çevirisi yok

    ZÜHAL YÜKSEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Türk Dili ve EdebiyatıGazi Üniversitesi

    Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı

    DOÇ.DR. AHMET BİCAN ERCİLASUN

  4. İlkokul çağı erkek çocuklarında inmemiş testis anomalisi ve insidansı

    The anomaly and incidence of cryptorchidism in primary school boys

    SERDAR SEZGİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    ÜrolojiGazi Üniversitesi

    Üroloji Ana Bilim Dalı

  5. Input-output modeling for Ankara water supply system

    Ankara su temini sistemi için girdi-çıktı modellemesi

    MEHMET GÜRSOY

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    1987

    İnşaat MühendisliğiOrta Doğu Teknik Üniversitesi

    İnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DOĞAN ALTINBİLEK