Geri Dön

Rekürren over kanseri tanısında 18F-FDG PET/CT'nin rolü

18F-FDG PET/CT in the evaluation of recurrent ovarian cancer

  1. Tez No: 266836
  2. Yazar: REYHAN KÖROĞLU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ERKAN İBİŞ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Radyoloji ve Nükleer Tıp, Radiology and Nuclear Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: 18-F FDG PET/CT, konvansiyonel görüntüleme yöntemleri, Ca 125, rekürren over kanseri, Biyobelirteçler-tümör, Over neoplazmları, Polietilen tereftalat, Radyoloji, 18F-FDG PET/CT, Conventional radiologic imaging, Ca125 serum levels, ovarian cancer, recurrent disease, Biomarkers-tumor, Ovarian neoplasms, Polyethylene terephthalate, Radiology
  7. Yıl: 2010
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Nükleer Tıp Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Pek çok over Ca'lı hasta birinci basamak tedaviyi takiben 2 yıl içerisinde rekürrens açısından yüksek risk altındadır. Günümüzde rekürren hastalığın tespitinde CA125 serum düzeyleri, CT, MRI ve ultrason kullanılmaktadır. Bu çalışmada 18-FDG PET/CT'nin rekürren hastalık açısından şüpheli vakalarda sensitivite, spesifite ve doğruluğunu saptamayı amaçladık.Materyal-Metod: Bu çalışmada prospektif olarak yaş ortalaması 59.4 olan daha önceden over kanseri tanısı ile cerrahiye gitmiş ve kemoterapi-radyoterapi almış veya sadece radyoterapi almış 26 hastayı değerlendirdik. Geleneksel radyolojik görüntüleme yöntemlerinden en efektif olanı ve yaygın kullanılan CT ile CA 125 ölçümünü takiben tüm hastalara 18F FDG PET/CT ile fonksiyonel görüntüleme yapıldı. Sonuçlar, hastanın takiplerindeki klinik, laboratuar bulgularıyla karşılaştırıldı.Sonuçlar: PET/CT sonuçları 18 hastada pozitif (18 gerçek pozitif), 8 hastada ise negatifti ( 6'sı gerçek negatif, 2'si yanlış negatif). Yaptığımz çalışmaya göre 18F FDG PET/CT iyi bir sensitivite (%90), spesifite (%100) ve doğruluğa (%92) sahip olmakla geleneksel görüntüleme yöntemlerinin literatürde rapor edilmiş olan değerinden daha üstün bulunmuştur.Sonuç: 18-F FDG PET/CT rekürren over kanserinin erken saptanmasında kullanışlı ve önemli bir görüntüleme yöntemidir.

Özet (Çeviri)

Aim: Many patients with ovarian cancer are at high risk of recurrence especially in the 2 years following fist-line therapy. CA 125 serum levels measurement associated to computed tomography (CT), ultrasound (US) and magnetic resonance imaging (MRI) are currently used during follow-up to detect recurrent disease. However CT is the most effective and usefull tool at all of these conventional methods. Unfortunately, in a relevant percentage of cases all of these traditional imaging techniques provide a significant number of doubtful/equivocal results or turn out negative even in presence of elevated Ca125 levels. Aim of our study was to evaluate sensitivity, specificity and accuracy of 18F-FDG PET/CT in a group of patients with suspicion of ovarian cancer recurrence.Material-methods: We prospectively evaluated 26 patients with a mean age of 59.4 years who had been previously treated for ovarian cancer with surgery and radio-chemotherapy or radio-chemotherapy alone. Following the performance of traditional radiologic imaging (abd.-pelvik CT) and CA 125 measurement, all patients underwent additional 18F-FDG PET/CT. PET/CT results were compared with histologic findings or clinical, laboratory techniques during subsequent follow-up data.Results: Of 26 patients 18 had a positive PET-CT (18 true positive) whereas 8 a negative PET/CT (6 true negative, 2 false negative). Overall, in our experience 18F-FDG PET/CT provided a good sensitivity (90%), specificity (100%) and accuracy (92%), superior to that reported in literature for traditional radiologic imaging.Conclusions: It can be concluded that 18F-FDG PET/CT appears to be a useful and accurate tool in disclosing early recurrent ovarian cancer.

Benzer Tezler

  1. Rekürren epitelyal over kanserinde topotecan kemoterapisinin etkinliği ve güvenirliği

    Başlık çevirisi yok

    ÖZCAN DOĞANAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Kadın Hastalıkları ve DoğumÇukurova Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYTEKİN ALTINTAŞ

  2. Akciğer adenokanseri tanılı gen mutant (EGFR, ALK, ROS1 GEN MUT) hastaların mutasyonu olmayan hastalarla radyolojik olarak karşılaştırılması

    CT features of mutated non-small lung carcinoma of the lung: Comparison with non-mutated non-small lung carcinoma

    AGAH BARAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Radyoloji ve Nükleer TıpDokuz Eylül Üniversitesi

    Radyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. PINAR BALCI

  3. Endometriyum kanserinde ESMO-ESGO-estro 2020'ye göre risk gruplarının belirlenmesi ve belirlenen gruplarda hastalıksız ve genel sağkalımın değerlendirilmesi

    Determination of risk groups in endometrium cancer according to esmo-ESGO-estro 2020 and and assessment of survival in defined groups

    MERVE ÇAKIR KARAKAŞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NURETTİN BORAN

  4. Kolorektal kanser tanısı alan hastaların demografik özellikleri ve nüks/metastaz durumunu etkileyen faktörler

    Demographic characteristics of patients diagnosed with colorectal cancer and factors affecting recurrence/metastasis status

    SEDEF ŞEYMA ÖZGÜR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    OnkolojiMarmara Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İBRAHİM VEDAT BAYOĞLU

    DOÇ. DR. MURAT SARI

  5. Rekürren epitelyal over kanseri tedavisinde sekonder, tersiyer ve kuarterner sitoredüksiyonun sağkalıma etkisi ve morbiditesi

    The survival impact and morbidity of secondary, tertiarty and quertarnary surgery for recurrent epithelial ovarian carsinoma

    GUNEL NAJAFOVA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2016

    Kadın Hastalıkları ve DoğumBaşkent Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ALİ AYHAN