Geri Dön

Sıçanlarda oluşturulan deneysel uterin horn adezyon modelinde düşük molekül ağırlıklı heparin ile oktreotidin karşılaştırılması

Comparison of low molecular weight heparin and octreotide in an experimental rat uterine adhesion model

  1. Tez No: 301230
  2. Yazar: ÖZGÜÇ ALTUN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MEHMET TAYYAR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kadın Hastalıkları ve Doğum, Obstetrics and Gynecology
  6. Anahtar Kelimeler: Adezyonlar, Heparin, Oktreotid, Periton, Sıçanlar, Adhesions, Heparin, Octreotide, Peritoneum, Rats
  7. Yıl: 2011
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Erciyes Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Düşük molekül ağırlıklı heparinin (DMAH) postoperatif yapışıklık gelişmesini önleyici etkinliği daha önce yapılan çeşitli çalışmalarda gösterilmiştir.Yine Growth hormon(GH) üzerinden etki ederek Insulin like growth faktör(IGF-1) inhibisyonuyla inflamatuar hücrelerin maturasyon ve migrasyonunu inhibe eden Octreotide'in yapışıklık önleyici etkisi yapılan çalışmalarda gösterilmiştir.Bu çalışmada adezyon gelişiminin farklı basamaklarına etki eden Octreotide ve DMAH'in tek başlarına kullanıldıklarında ve kombine kullanım halinde ile adezyon oluşumunu önleyici etkinliklerinin karşılaştırılması amaçlanmaktadır.Materyal ve metod: Çalışmada ağırlığı 250-300 gram arasında değişen 40 adet Wistar-Albino tipi dişi sıçan kullanıldı. Sıçanlar randomize olarak 10'ar sıçanlık grup halinde kontrol ve üç adet çalışma gruplarına ayrıldı. Steril şartlarda 3 cm uzunlukta orta hat insizyon ile laparotomi yapıldı.Her iki uterin hornda antimezentrik yüzeye 8-10 adet unipolar koterle serozal iskemik hasar oluşturulup,antimezenterik yüzler 4/0 PDS sütürle karın ön duvarı peritonuna sütüre edilerek adezyon modeli oluşturuldu.Grup 1 (n=10): Kontrol grubu: Bu gruptaki sıçanlara adezyon oluşturmak için deneysel model oluşturulduktan sonra tedavi uygulanmaksızın karın katları usulüne uygun olarak kapatıldı.Grup 2 (n=10): DMAH grubu : Bu gruptaki sıçanlara adezyon oluşturmak için deneysel model uygulandıktan sonra karın katları kapatılıp 14 gün süreyle 50 U/kg DMAH intraperitoneal olarak verildi.Grup 3 (n=10): Oktreotid grubu: Bu gruptaki sıçanlara adezyon oluşturmak için deneysel model uygulandıktan sonra karın katları usulüne uygun kapatılıp 14 gün süreyle 10 mikrogram/kg intramusküler oktreotid uygulandı.Grup 4 (n=10): Kombine Grup: Bu gruptaki sıçanlara adezyon oluşturmak için deneysel model uygulandıktan sonra karın katları kapatılıp intramusküler oktreotid ve intraperitoneal DMAH 14 gün boyunca uygulandı.14 gün sonra sıçanlar letal doz ketamin ile öldürülerek median insizyon ile laparotomi yapılarak adezyon gelişimi değerlendirildi. Bu amaçla adezyon şiddet ve yaygınlık skorlaması (Knightly ve Leach sınıflaması) göz önüne alındı(Tablo 1). Daha sonra histopatolojik değerlendirme için Zuhlke'nin mikroskopik klasifikasyonu kullanıldı (Tablo 2) .Bulgular: Makroskobik olarak adezyon şiddet ve yaygınlığı göz önüne alındığında çalışma gruplarında adezyon gelişimi kontrol grubuna göre belirgin olarak düşük bulundu (p<0.05). Mikroskopik Zuhlke sınıflamasına göre çalışma gruplarında adezyon gelişimi kontrol grubuna göre belirgin olarak düşüktü (p<0.05) ve gruplar arasında bakıldığında kombine olarak oktreotid ve DMAH kullanımı ile sadece DMAH kullanımına göre adezyon skorunun daha düşük olduğu izlendi(p<0.05).Sonuç: Oktreotid ve DMAH postoperatif intraabdominal adezyonları önlemede aynı derecede etkindirler. Kombine kullanımın izole DMAH kullanımına göre etkinliği daha fazladır.Çalışma grupları kontrol grubuna belirgin üstünlük göstermektedirler.

Özet (Çeviri)

Objective: Previous studies found that low molecular weight heparin (LMWH) reduces postoperative adhesion formation. Octreotide reduces inflamatory cells maturation and migration by inhibiting insulin like growth factor via growth hormone. Some studies showed that oktreotid also reduces postoperative adhesion formation. LMWH and oktreotid influence different stages of adhesion formation. The aim of this study was to investigate the effect of LMWH and octreotide on postoperative adhesion formation separately and in combination.Material and Methods: The study included 40 Wistar Albino rats weighing between 250-300g. They were randomised three study and one control groups. A laparatomy was carried out through a 3 cm midline incision in sterile condition.The antimesenteric surface of both uterine horns were traumatized in 8-10 spots with unipolar electrocautery to establish serosal ischemic injury. The uterine horn was then approximated to peritoneal sidewall with 4/0 PDS sutures.Group 1 (n=10) Control group: No therapy was applied after surgery in this group and the incision was closed.Group 2 (n=10) LMWH group: The animals of this group recived 50U/kg LMWH intraperitonally for 14 days after surgery.Group 3 (n=10) Octreotide group: The animals of this group recived 10 microgram/kg/day octreotide intramuscularly for 14 days after surgery.Group 4 (n=10) Combined group: The rats of this group recived both 10 microgram/kg/day octreotide intramuscularly and 50U/kg LMWH intraperitonally for 14 days after surgery.The animals were sacrificed by lethal dose ketamine 14 days after surgery and a midline laparatomy was carried out and abdominal cavity was inspected for the presence of adhesion. The classification of Knightly and Linsky was modified to grade the severity and extent of adhesions (Table 1-2). The microscopic classification of Zuhlke was used for histopathological eveluation (Table 3).Results: In macroscopic eveluation, adhesion scores of the study groups were sicnificantly lower than those of the study group?s (p<0.05). In microscopic eveluation, The adhesion development was sicnificantly lower than those of the control group?s (p<0.05) and combination of LMWH and octreotide causes lower adhesion scores than those of only LMWH or only octreotide group?s (p<0.05).Conclusion: Octreotide and LMWH are equally effective for prevention of adhesion formation. However, combination of these two agents is more effective for prevention of adhesion formation. The adhesion scores of the study groups were sicnificantly lower than those of the control group?s.

Benzer Tezler

  1. Deneysel intrauterin yapışıklık modeli oluşturulan sıçanların uterusunda ghrelin etkilerinin incelenmesi

    Investigation of ghrelin effects in uterus of rats with experimental intrauterine adhesion model

    EBRU EROĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Histoloji ve EmbriyolojiEge Üniversitesi

    Histoloji ve Embriyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. YİĞİT UYANIKGİL

  2. Deneysel olarak asherman sendromu yapılan uterotrofik rat modellerinde intrauterin ozon maruziyeti sonucunda oluşacak gebelik oranlarının karşılaştırılması ve histopatolojik olarak değerlendirilmesi

    Effect of intrauterine ozone therapy on Asherman syndrome, an experimental rat model

    SEVAL YILMAZ ERGANİ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Kadın Hastalıkları ve DoğumSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BERNA DİLBAZ

  3. Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri

    Risk factors in the coronary artery disease

    MURAT SUHER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    KardiyolojiGazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  4. Acil yardım ve tedavi hastanelerinin idari mali ve teknik yönden planlaması

    Başlık çevirisi yok

    SERVET OKUYUCU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    HastanelerGazi Üniversitesi

    Kazalarda Acil Yardım ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HİKMET PEKCAN

  5. Çinkonun eritrosit membran akışkanlığına etkisi

    Başlık çevirisi yok

    ABDURRAHMAN ŞERMET

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    BiyokimyaAkdeniz Üniversitesi

    Fizyoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜLSEN ÖNER