Geri Dön

Diyabetes mellitusun'un (dm) premenapozal bayanlarda osteoporoz gelişimindeki rolü

Is diabetes mellitus (dm) a risc factor for osteoporosis in premenopausal women?

PDF İndir

  1. Tez No: 422587
  2. Yazar: NEYRAN KERTMEN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MEHMET YILDIZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Endocrinology and Metabolic Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Osteoporosis, Type 2 Diabetes Mellitus, Bone turnover markers, Bone densitometry
  7. Yıl: 2009
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ VE HİPOTEZ: Tip 2 diyabeti olan premenapozal bayanlarda diyabetin osteoporoza zemin hazırlayan bir antite olup olmadığını göstermektir. YÖNTEM Çalışmamızda Tip 2 diyabet tanısı ile izlenen 100 kadın hastada ve 50 diyabeti olmayan kontrol grubunda kemik mineral dansitesi (KMD) belirlenip, osteokalsin(OC), c terminal tip I kollagen (CTX) ve homosistein (HCY) düzeyleri ölçüldü. Hasta ve kontrol grubu belirlenirken osteoporoza neden olabilecek ek hastalığı olanlar ve ya medikal tedavi kullananlar çıkarıldı. Hasta ve kontrol grubunda vücut kitle indeksi (BMI), yaş, sigara kullanımı gibi paremetreler de kaydedildi. Diyabetik grupta kendi içinde tedavi şekline, DM süresine, DM regülasyon durumuna, DM'nin kronik komplikasyonlarının görülmesine göre gruplandırıldı ve osteoporoz sıklığı ile bu paremetrelerin arasındaki ilişkiye bakıldı. DM regülasyon durumu European Association for the Study of Diabetes (EASD) verileri baz alınarak sınıflandırıldı. BULGULAR. Yaş, vücut kitle indeksi (BMI) ve sigara içimi, hastalık süresi gibi paremetrelerin kemik turnover markırları ve KMD üzerine etkisi saptanmadı. Tedavi modaliteleri incelendiğinde oral antidiyabetik alanların osteokalsin düzeylerinin anormal olma riski daha yüksek bulundu (p: 0.006 p< 0.05) ve diyabetik grupta homosistein düzeyi anormal olarak saptandı (p:0.018 p<0.05). Lomber KMD değerleri incelendiğinde olumsuz etkileyen herhangibir değişkene rastlanılmazken; nefropati varlığının femur KMD değerlerini olumsuz etkilediği görüldü (p: 0.001 p< 0.05). Vaka ve kontrol grubu arasında lomber KMD değerleri açısından fark görülmezken; femur KMD açısından anlamlı fark görüldü (p: 0.036 p< 0.05). Diyabetik grupta femur KMD ölçümleri osteopeni ve osteoporoz değerlerine daha yakındı. xii SONUÇ Sonuç olarak çalışmamızda DM hastalarında femur KMD değerlerinin ve homosistein gibi kemik turnover markırlarının olumsuz etkilendiği görülmüştür. Bazı DM tedavi modalitelerinin de osteokalsin gibi markırların üzerinde olumsuz etkisi olmaktadır. Her ne kadar literatürde diyabet regülasyonunun osteoporoz riskini etkilediğine dair yayınlar olsa da çalışmamızda bu konuda anlamlı sonuç saptanmamıştır. DM osteoporoz için hazırlayıcı bir risk faktörüdür. Diyabetin kemik kalitesini ve frajilitesini etkilemesi nedeniyle ölçülen KMD değerleri kırık riskini gösteremez ve diyabetik hastada KMD ölçüm yöntemi; osteoporoz açısından altın standart bir tetkik değildir. Diyabet hastası premenapozal kadınlarda da osteoporozu önemli bir sağlık problemi olarak görüp gerekli koruyucu önlemleri almak ve diyabetin tedavi şekline karar verirken de bu konuyu da göz ardı etmemek önemlidir. ANAHTAR KELİMELER Osteoporoz, Tip 2 Diyabetes Mellitus, Kemik turnover markırları, Kemik dansitometrisi

Özet (Çeviri)

AIM AND HYPOTHESIS: To demonstrate whether diabetes mellitus causes osteoporosis or not in premenopausal women with type 2 diabetes mellitus. MATERIAL AND METOD: A hundred female patients who have been follow up because of diabet type 2 and 50 female without diabet in control group were evauluated bone mineral density (BMD), osteocalcin (OC), c – terminal telopeptide of type I collagen (CTX) and homocysteine (HCY) levels. Additional disease and using medicatıon which may causes osteoporosis exculeded from our study in both patient and control group. Exculuding criteria are medication for any disease and chronic illness which could cause osteoporosis. The patients were devided in many groups according to parameters treatment modalitiy, duration of disease, diabet regulation, cronic complications. Relation between frequency of osteoporosis and these parameters were evaluated. Demografic datas including body mass index (BMI), age, smoking were recorded both in patient and control group. DM regulation was grouped according to the database of EASD (Europian association for the study of diabetes). RESULTS: Age, BMI, smoking and duration of disease did not affect BMD and bone turnover markers. When the treatment modalities evaluated, laboratory analysis reaveled that osteocalcine level was abnormal in patients who using oral antidiabetic(p: 0.006 p< 0.05). Levels of homosistein was abnormal in diabetic group (p:0.018 p< 0.05). While any parameter was effecting lomber BMD unfavorable, nephropaty decreased femur BMD ratios (p: 0.001 p< 0.05). The results clearly demostrated that there was no statistically difference in lomber BMD ratio between patient and control groups (p>0.05). On the other hand statistical difference was observed in femur BMD ratio between two groups (p: 0.036 p< 0.05). Importantly, xiv femur BMD ratio in patient group was smiliar to ratio which measured in osteoporosis and osteopenia. CONCLUSION: In conclusion, our results demonstrate that DM affected femur BMD and bone turnover markers such as homocysteine, unfavorably. Some DM pharmacotherapies have side effect on markers like osteocalcine. Altough some reports in litreature indicate regulation of diabetes mellitus can effects osteporosis risc (devoloping of osteoporosis), in the presented study, results did not support that. It's clear that DM is a predisposan risc factor for osteoporosis. Because of the quality and fragility of the bone effected, bone mineral densitometry values do not show fracture risc. Therefore we can conclude that BMD is not gold standart for evaluating osteoporosis in diabetic patients. In summary osteoporosis is an important health problem in premenopausal women who have DM. While treating diabetic patient, it's necesarry to preventing them from osteoporosis. Thus physicans should keep this point in their mind.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    896645

    Meme kanseri tanısı alan olgular ve barsak mikrobiyotası ile ilişkisinin prospektif değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    MEHMET FATİH ÖZSARAY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Genel CerrahiKocaeli Üniversitesi

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NUH ZAFER CANTÜRK

  2. Tez No

    165144

    Premenopozal tip 2 diabetes mellituslu hastalarda hipotalamo-hipofizer-gonadal aksın ve over fonksiyonlarının değerlendirilmesi ve kan şekeri regülasyonu ile ilişkisi

    The investigation of hypothalamu-pituitary-gonadal axis and ovarian functions in patients with premenoposal type 2 diabetes mellitus

    CUMALİ GÖKÇE

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıErciyes Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. KÜRŞAD ÜNLÜHIZARCI

  3. Tez No

    664614

    Tip 1 diyabetes mellitus tanılı 0-18 yaş arası hastaların demografik özellikleri, klinik ve laboratuvar bulgularının retrospektif analizi

    Retrospective analysis of demographic characteristics, clinical and laboratory findings of patients between 0-18 years diagnosed with TYPE 1 diabetes mellitus

    HATİCE BETÜL KAHRAMANTÜRK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ZEHRA ESRA ÖNAL

  4. Tez No

    337779

    Tip 1 diabetes mellituslu çocuklarla, sağlıklı çocukların barsak flora farkının araştırılması

    İnvestigation of the differences in gut microbiota of the healthy children and children with Type 1 diabetes mellitus

    ERDOĞAN SOYUÇEN

    Tıpta Yan Dal Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    Mikrobiyolojiİstanbul Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET AYDIN

  5. Tez No

    925485

    Primer fokal segmental glomeruloskleroz hastalarında Tip 2 Diyabetes mellitusun klinik progresyona etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effect of Type 2 Diabetes mellitus on clinical progression in primary focal segmental glomerulosclerosis patients

    İLHAN DOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TANER BAŞTÜRK

Geri Dön