Pediatrik onkoloji hastalarının anne-babalarının stresle baş edebilme becerileri ile hastaların kardeşlerinin kaygı ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişki
Copi̇ng ski̇lls of parents of pedi̇atri̇c oncology pati̇ents and the relati̇onshi̇p between the level of depressi̇on and anxi̇ety of pedi̇atri̇c oncology pati̇ents' si̇bli̇ngs
- Tez No: 424971
- Danışmanlar: YRD. DOÇ. DR. ERDEM DEVECİ
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Psikoloji, Psychology
- Anahtar Kelimeler: Pediatrik Onkoloji, Stres, Kaygı, Depresyon, Anne, Baba, Kardeş, Pediatric Oncology, Stress, Anxiety, Depression, Parents, Sibling
- Yıl: 2015
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstanbul Arel Üniversitesi
- Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Psikoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: 102
Özet
Bu araştırmada pediatrik onkoloji hastalarının anne-babalarının stresle baş edebilme becerileri ile hastaların kardeşlerinin kaygı ve depresyon düzeyleri arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Bu çalışma Bezmialem Vakıf Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi ve İstanbul Üniversitesi Pediatrik Onkoloji ve hematoloji hastalarının anne-baba ve kardeşleri ile yürütüldü. Başlangıçta 34 aile ve 51 kardeş katılmıştır. Araştırmaya dahil edilme kriterlerini karşılayamayan aileler çıkartıldıktan sonra 30 aile ve 40 kardeş ile devam edilmiştir. İlk önce katılımcılardan demografik bilgiler alınmıştır. Daha sonra anne ve babalara Cope Ölçeği, Beck Anksiyete ve Beck Depresyon Ölçeği uygulanmıştır. Çocuklara ise Çocuklar için Depresyon Ölçeği, Çocuklar için Durumluluk-Sürekli Kaygı Ölçekleri (Nasıl Hissediyorum-1, Nasıl Hissediyorum-2) uygulanmıştır. Uygulamalarının ardından rastlantısal olarak seçilmiş 20 çocuğun anne ve babasına stresle baş edebilme eğitimi verilmiştir. Eğitimden sonra ailelere öğretilen stresle baş edebilme tekniklerini ne kadar yapabildiklerini takip edebilmek amacı ile 10 günlük bir takip çizelgesi verilmiştir. Eğitimin 11. günü tamamlandıktan sonra çizelgeler ailelerden alınmıştır. Daha sonra araştırmaya katılan bütün çocuklara ve ailelere (eğitim ve kontrol grubundaki aile ve çocuklara) tekrardan Cope Ölçeği, Beck Anksiyete, Beck Depresyon Ölçeği, Çocuklar için Depresyon Ölçeği ve Çocuklar için Durumluluk- Sürekli Kaygı Ölçekleri uygulanmıştır. Araştırmada ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Çocuklara ve ailelere ön test ve son test yöntemiyle ölçekler uygulandıktan sonra analizler yapılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre grupların kendi içlerinde Ön test ve son testleri değerlendirildiğinde ailelerin stresle başedebilme düzeyleri ve anksiyete düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır. Eğitim grubu için ailelerin depresyon düzeyleri karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmıştır. öntest ortalamaları (15,48± 10,39) ve Son test ortalamaları (10,97±7,90) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark çıkmıştır (t29=-3,479; ,001). Buna göre son test ortalamaları yaklaşık 4,5 puan düşmüştür. Kardeşlerin bulgularını değerlendirdiğimizde; grupların kendi içlerinde Ön test ve son testleri değerlendirildiğinde Çocuklar için Durumluluk Kaygı Ölçeği (t19=-1,112; 0,280), Sürekli Kaygı Ölçeği (t19=-2,080; 0,051) ve Depresyon Ölçeğine (t19=-0,367; 0,718) göre ön test ortalamaları ve son test ortalamaları arasında istatistiksel olarak fark çıkmamıştır. Eğitim grubundaki kardeşler için yapılan analizlerde, Çocuklar için Depresyon Ölçeği (t19=2,669; 0,015) düzeylerine göre ön test ortalamaları (12,30±4,71) ve son test ortalamaları (8,15±5,31) arasında istatistiksel olarak fark bulunmuştur.Çalışmamızın sonuçlarına göre; vermiş olduğumuz stresle baş edebilme eğitiminin anne-baba ve kardeşlerin depresyon düzeylerinin düşmesi yönünde fayda sağladığını düşündürmektedir. Bu bağlamda Onkoloji servislerinde ailelere ve çocuklara gerektiğinde destek verilmesi için psikologların bulundurulması ve ailelere eğitim seminerlerinin verilmesinin faydalı olacağı düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
In this study, we both aim to evaluate the coping ability of the parents of the children with cancer and also to find out the relation between parents' coping ability and the level of anxiety and depression of the siblings. This study was held at both pediatric Oncology and Hematology Department of Medical Faculties Bezmialem Vakif university and İstanbul university. At the begining 34 families anad 51 siblings of patient were enrolled the study. After families who were not appropriate for inclusion criteria were excluded, the study was with 30 families anad 40 siblings. After obtaining demographic features of the patients via interview with the parents, Cope Scale, Beck Anxiety and Beck Depression Scale were applied to the mothers and the fathers. Depression Scale and State-Traıt anxiety scales that designed for children were applied to the childrens (How do I feel 1 and 2 scales). Parents of 20 randomized children were trained how to cope with cancer stress. Parents were asked to fill the follow-up forms to show their practice in terms of the coping methods they learned for 10 days. Follow-up forms were collected at the 11th day. Aforementioned scales were re-applied to both control and training groups and also to the children. Related screening method was used in our study. Statistical analyses were calculated after pre and post training follow up scores obtained from both groups and children. There was no statistical difference between pre and post training levels of anxiety and coping with stress among families. The level of depression was found to be statistically different between pre and post training status in training group; 15,48± 10,39 and 10,97±7,90 respectively, (t29=-3,479; ,001). In children, no statistical difference was established between pre and post training scores in terms of State Anxiety Scale, Traıt Anxiety Scale and Depression Scales, respectively (t19=-1,112; 0,280, t19=-2,080; 0,051 and t19=-0,367; 0,718). In training children group, pre and post training scores in terms of Depression Scale was statistically significant (12,30±4,71 vs 8,15±5,31; t19=2,669; 0,015). In our study, we consider that training parents and siblings might contribute to diminish their depression scores in coping with stress. Hence, training the parents and children in terms of psychologic support can be beneficial in pediatric oncology divisions.
Benzer Tezler
- Pediatrik yaş grubunda kronik sinüzitlerin tedavisinde nazo-antral antrostominin değeri
Başlık çevirisi yok
İSMET YOKUŞ
- Zaman yönetiminin hemşirelerin iş verimine etkisi (İzmir Dr. Behçet Uz Çocuk hastalıkları ve cerrahisi eğitim ve araştırma hastanesi örneği)
Effects of time management on nurses job efficiency (İzmir Dr. Behçet Uz Pediatric Desase and Surgery Training and Research Hospital Sample)
ELİF DALKIRAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2014
HastanelerBeykent Üniversitesiİşletme Yönetimi Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. ŞEFİKA DEMİRKAN
- Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi'nde izlenen prematüre bebeklerde retinopati risk faktörleri, sıklığı ve tedavi sonuçları
Risk factors, prevelance and outcomes of retinopathy of prematurity in neonatal intensive care unit of cerrahpasa medical faculty
SEZGİN ŞAHİN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. YILDIZ PERK
- Serebral palsi'li çocuklarda su içi egzersizlerin spastisite ve motor fonksiyonlar üzerine etkisi
EFFECTİVENESS OF AQUATİC EXERCİSES ON SPASTİCİTY AND MOTOR FUNCTİONS OF CHİLDREN WİTH CEREBRAL PALSY
SEVDA ADAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2013
Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonAfyon Kocatepe ÜniversitesiFiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ÜMİT DÜNDAR
- Doppler ultrasonografi ve sintigrafi parametrelerinin renal transplant hastalarının kısa ve uzun dönem izlemindeki önemi
The value of doppler ultrasonography and renal scintigraphy in the long term outcomes of pedi̇atri̇c renal transplant pati̇ents
ENGİN MELEK
Tıpta Yan Dal Uzmanlık
Türkçe
2010
NefrolojiBaşkent ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ESRA BASKIN