Geri Dön

Obez adölesanlarda besin insülin indeksinin metabolik parametreler üzerine etkisi

Effect of food insulin index on metabolic parameters in obese adolescents

PDF İndir

  1. Tez No: 445347
  2. Yazar: ZEYNEP CAFEROĞLU
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. HÜLYA GÖKMEN ÖZEL, PROF. DR. NİHAL HATİPOĞLU
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
  6. Anahtar Kelimeler: Ergenler, Glisemik indeks, Metabolizma, Obezite, İnsülin, İnsülin direnci, Adolescents, Glycemic index, Metabolism, Obesity, Insulin, Insulin resistance
  7. Yıl: 2016
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Hacettepe Üniversitesi
  10. Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu çalışmanın amacı, insülin direnci olan obez adölesanlarda besin insülin indeksinin metabolik parametreler ve iştah üzerine etkisini belirlemektir.Randomize, tek kör ve çapraz karşılaştırmalı olarak planlanan çalışmaya 12-18 yaş aralığındaki, insülin direnci olan 15 obez adölesan dahil edilmiştir. Tüm katılımcılara, arasında 1 haftalık boşaltma periyodu ile sunulan iki farklı test kahvaltı öğünü; düşük glisemik indeksli, düşük insülinemik indeksli (DGİ-Dİİ) ve düşük glisemik indeksli, yüksek insülinemik indeksli (DGİ-Yİİ) şeklindedir. Kahvaltıdan hemen önce (t=0. dakika) ve 15, 30, 45, 60, 90, 120, 180 ve 240. dakikalarda serum glukoz, insülin ve c-peptid düzeyleri ölçülmüş ve görsel analog skala ile iştah değerlendirilmiştir. Dört saatin sonunda, katılımcılara ad libitum öğle yemeği servis edilmiş ve tüketilen miktarlar kaydedilerek enerji ve besin ögesi miktarları hesaplanmıştır. DGİ-Dİİ öğün sonrası erken (0-30. dk) postprandiyal glukoz ve c-peptid yanıt, DGİ-Yİİ öğün sonrası elde edilen yanıtlar ile benzer bulunmuştur (p>0.05). Erken postprandiyal insülin yanıt ise DGİ-Dİİ öğün sonrası DGİ-Yİİ öğüne göre %40.1 daha azdır (p=0.003). Benzer şekilde, DGİ-Dİİ öğün sonrası geç (45-240. dk) ve toplam (0-240. dk) postprandiyal glukoz ve c-peptid yanıt ile DGİ-Yİİ öğün sonrası elde edilen yanıtlar arasında fark saptanmamıştır (p>0.05). Geç ve toplam postprandiyal insülin yanıt ise DGİ-Dİİ öğün sonrası DGİ-Yİİ öğüne göre %23.9 ve %25.1 daha azdır (p=0.007). DGİ-Dİİ öğün sonrası açlık skoru eğri altı alanının DGİ-Yİİ öğüne göre %21.6 daha az olduğu gösterilmiştir (p=0.037). Diğer iştah skorları (tokluk, yeme isteği, yiyebileceği miktar ve şekerli, tuzlu, baharatlı, yağlı besin isteği) açısından test öğünleri arasında fark bulunmamıştır (p>0.05). DGİ-Dİİ ve DGİ-Yİİ öğün sonrası tüketilen ad libitum öğle öğününde alınan enerji ve besin ögesi miktarları arasında fark saptanmamıştır (p>0.05). Bu sonuçlar, öğünün glisemik indeksinden bağımsız olarak tek başına insülin indeksinin de postprandiyal insülin yanıtı ve hissedilen açlığı etkileyebileceğini göstermiştir.

Özet (Çeviri)

The aim of this study was to determine the effect of food insulin index on metabolic parameters and appetite in obese adolescents with insulin resistance.A randomized, single-blind and crossover trial included 15 obese adolescents aged 12-18 years with insulin resistance. All participants were submitted two different breakfasts: low glycemic index, low insulin index (LGI-LII) and low glycemic index, high insulin index (LGI-HII), with a 1-week washout period between meals. At time 0 (just before breakfast), 15, 30, 45, 60, 90, 120, 180 and 240 minutes after the meal, serum glucose, insulin and c-peptide levels were measured and appetite was evaluated by visual analog scale. At the end of four hours, participants were served ad libitum lunch meal. Then, the foods eaten at lunch were recorded and their energy and nutrient analysis was calculated. Early (0-30 min) postprandial glucose and c-peptid responses were found similar after LGI-LII and LGI-HII meals (p>0.05). Early postprandial insulin response was lower by 40.1% after LGI-LII meal vs LGI-HII meal (p=0.003). Similarly, there was not shown a difference between LGI-LII and LGI-HII meals in late (45-240 min) and total (0-240 min) postprandial glucose and c-peptid responses (p>0.05). Late and total postprandial insulin responses were lower by 23.9% and 25.1% after LGI-LII meal vs LGI-HII meal (p=0.007). Area under the curve for hunger score was shown lower by %21.6 after LGI-LII meal vs LGI-HII meal (p=0.037). It was not found a difference in other appetite scores (satiety, fullness, prospective food consumption and desire to eat something fatty, salty, sweet or savoury) between test meals (p>0.05). It was not found a difference between LGI-LII and LGI-HII meals in terms of the amount of energy and nutrients intake during the subsequently ad libitum lunch(p>0.05). These results were shown that only meal insulin index independent of glycemic index could affect the postprandial insulin response and the perceived hunger.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    611450

    Fazla kilolu ve obez çocuklarda insülin direnci ile d vitamini düzeyi ve akdeniz diyeti kalite indeksi arasındaki ilişki

    The relationship between insulin resistance and vitamin d levels and mediterranean diet quality index in overweight and obese children

    ESRA TUNÇER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Beslenme ve DiyetetikAnkara Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ALEV KESER

  2. Tez No

    936386

    6-15 yaş arası malnutrisyonu bulunan çocukların biyoelektrik impedans analizi,sosyodemografik,laboratuvar ve antropometrik verilerinin değerlendirilmesi

    The bioelectrical impedance analysis of children aged 6-15 with malnutrition and the evaluation of their sociodemographic, laboratory, and anthropometric data

    YUNUS DOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Aile Hekimliğiİstanbul Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYŞE PALANDUZ

  3. Tez No

    942243

    Obez adolesanlarda iki farklı beslenme şeklinin vücut ağırlığı, inflamatuar sitokinler ve oksidatif stres göstergeleri üzerine etkisinin araştırılması

    Investigation of the effects of two different nutritions on body weight, inflammatory cytokins and oxidative stress markers in obese adolescents

    ÖZGE YURTSEVEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGazi Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYSUN BİDECİ

  4. Tez No

    1001985

    Obez adölesanlarda zaman kısıtlı beslenmenin vücut bileşimi ve bazı metabolik parametreler üzerine etkisi

    The effect of time-restricted feeding on body composition and some metabolic parameters in obese adolescents

    SÜMEYRA BAŞAR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Beslenme ve DiyetetikErciyes Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ZEYNEP CAFEROĞLU AKIN

    PROF. DR. NİHAL HATİPOĞLU

  5. Tez No

    677483

    Tip 1 diyabetes mellitus'lu çocuk ve adölesanlarda insülin direnci, obezite sıklığı (double diyabet) ve obezite risk faktörlerinin incelenmesi

    An examination of insulin resistance, obesity prevalence (double diabetes) and obesity risk factors in children and adolescents with TYPE 1 diabetes mellitus

    VOLKAN ÖZKAYA

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Beslenme ve Diyetetikİstanbul Medipol Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SERVET ERDAL ADAL

Geri Dön