Geri Dön

Meme kanserli hastalarda adjuvan kemoterapinin insülin direncine etkisi

The effects of adjuvant chemotherapy on insulin resistance in patients with early breast cancer

  1. Tez No: 455768
  2. Yazar: İZZET DOĞAN
  3. Danışmanlar: PROF. DR. HANDAN ONUR
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları, Onkoloji, Endocrinology and Metabolic Diseases, Oncology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2013
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Ankara Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: 80

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı erken evre meme kanseri olan hastalarda cerrahi sonrası adjuvan kemoterapinin insülin direncine etkisini değerlendirmektir. Hastalar ve yöntem: Ekim 2011 ile Eylül 2012 tarihleri arasında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Onkoloji Bilim Dalı?na başvuran meme kanseri tanısı alıp adjuvan kemoterapi planlanan ve diyabetik olmayan 23 hasta çalışmaya dahil edildi. Hastalar kemoterapi öncesinde, kemoterapi ortasında ve kemoterapi bitiminde sonra olmak üzere toplam 3 defa değerlendirildi. Hastaların demografik, antropometrik ve histopatolojik özellikleri, reseptör durumu (ER, PR, Her2), kanser evresi, ameliyat tipi, kemoterapi protokolü, radyoterapi planı, hormonal tedavi planı ile ilgili verileri kaydedildi. Hastaların açlık kan şekeri, açlık insülin düzeyi ve HbA1c düzeyleri değerlendirildi. Açlık kan glukozu ve açlık insülin düzeyleri ile HOMA-IR skoru hesaplandı. Bulgular: Hastaların kemoterapi başlangıcı (70,17 kg) ve bitimindeki (71,43 kg) ortalama vücut ağırlıkları benzer bulundu ( p: 0,126). Hastaların ortalama HOMA-IR değerleri 4,99'du. Türk toplumunda sağlıklı popülasyonda yapılmış bir çalışmada ortalama HOMA-IR sınır değeri 2,24 baz alınarak yapılan tek örneklem T testinde HOMA - IR düzeyindeki artış istatistiksel anlamlı saptandı (p:0,008). Hastaların kemoterapi başlangıcındaki, ortasındaki ve bitimindeki ortalama HOMA-IR değerleri sırası ile 4.99, 3.47 ve 3.13'dü. Başlangıç HOMA-IR değerlerine göre kemoterapi ortasında ve bitimindeki HOMA-IR değişimleri istatistiksel anlamlı bulunmadı. Meme kanserli hastaların kemoterapi başlangıcındaki, ortasındaki ve bitimindeki ortalama AKŞ değerleri sırası ile 95.5, 101.9 ve 94.1 mg/dL'ydi. Sonuç: Meme kanserli hastaların sağlıklı popülasyona göre artmış insülin direncine sahip olduğu gösterilmiştir. Meme kanserli hastaların ortalama HOMA skorları kemoterapi ortasında ve bitiminde başlangıca göre gerilemiştir. Daha geniş hasta grupları ile yapılacak çalışmalara ihtiyaç vardır.

Özet (Çeviri)

Objectives: The purpose of this study was to evaluate effect of adjuvant chemotherapy on insulin resistance in patients with early breast cancer. Patients and Method: Between October, 2011 and September, 2012; twenty-three non-diabetic patients with early breast cancer were included. Patients were evaluated before, during, and after chemotherapy. Demographic, anthropometric, and histopathological features, receptor status (ER, PR, and Her2), tumor stage and treatment data were recorded. Blood samples were taken for the assessment of fasting blood glucose, fasting insulin levels, and HbA1c. HOMA score was calculated by using fasting blood glucose and fasting insulin levels. Results: Overall pre- and postchemotherapy mean weights were comparable (70.17 kg vs. 71.43). Prechemotherapy mean HOMA-IR was 4.99 and significantly higher than historic control group of healthy Turkish population (p: 0.008). The mean values of HOMA-IR score at before, during, and after chemotherapy were 4.99, 3.47 and 3.13, respectively. Although mean HOMA-IR decreased after chemotherapy, these decreases were not statistically significant (p: 0.089). The mean levels of fasting glucose at before, during, and after chemotherapy were 95.5, 101.9 and 94.1 mg/dL, respectively (p: 0,073 and p: 0.614). Conclusion: In present study, we observed higher rate of insulin resistance in patients with early breast cancer. The mean values of HOMA-IR score were decreased during and after chemotherapy. However, due to the small size of our study, further studies are needed to verify these results.

Benzer Tezler

  1. Metastatik olmayan meme kanserli hastalarda adjuvan kemoterapinin serum asimetrik dimetilarjinin ve endotelin 1 üzerine etkileri

    The effects of adjuvant chemotherapy on serum asymmetri̇c di̇methyl-argi̇ni̇ne and endotheli̇n 1 levels i̇n non-metastati̇c breast cancer pati̇ents

    METE KARA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Onkolojiİzmir Katip Çelebi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AHMET ALACACIOĞLU

  2. Meme kanserinde aksiller diseksiyon (level I ve II) sonuçlarının değerlendirilmesinde 'isosulphan blue' kullanılarak yapılan sentinel lenf nodu biyopsisinin yeri

    The role of sentinel lymph node biopsy, done with isosulphan blue dye, in evaluation of the results of axillary lymph node dissection (level I and II) in breast cancer

    ŞAHİN KAYMAK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Genel CerrahiGATA

    Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. SADETTİN ÇETİNER

    Y.DOÇ.DR. NAİL ERSÖZ

  3. Meme kanserli hastalarda ameliyat sonrası uygulanan adjuvan tedavinin beslenme durumuna etkisini değerlendirmeye yönelik bir çalışma

    The evaluating of the effect of postoperative adjuvant therapy on nutritional status in patients with breast cancer

    ÖZLEM MUHSİROĞLU

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2010

    Beslenme ve DiyetetikHacettepe Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NESLİŞAH RAKICIOĞLU

  4. Adjuvan trastuzumab kullanan her2 pozitif meme kanserli hastalarda hastalıksız sağkalımı etkileyen faktörler

    The factors that affect disease free survival in her2 positive breast cancer patients who use adjuvant trastuzumab

    ŞEYDA GÜNDÜZ

    Tıpta Yan Dal Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    OnkolojiAkdeniz Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BURHAN SAVAŞ