Kök boyası (Rubia tinctorum L.) bitkisinin in-vitro koşullarda rejenerasyon yeteneğinin araştırılması
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 47673
- Danışmanlar: PROF.DR. SÜER YÜCE
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Ziraat, Agriculture
- Anahtar Kelimeler: Kök boyası, Tarla bitkileri, İn vitro, Madder, Field crops, In vitro
- Yıl: 1996
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Akdeniz Üniversitesi
- Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
7. ÖZET Bu çalışmada doku kültürü tekniğinden yararlanarak Rubia tinctorum bitkisinin rejenerasyon yeteneği araştırılmıştır. Rubia tinetorum Akdeniz üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarla Bitkileri Bölümü deneme tarlasından temin edilmiştir. Rubia tinctorum bitkisinin yaprak, boğum, boğumarası ve hipokotilinden alınan eksplantlar farklı bitki büyüme regülatörü (BAP ve NAA) içerikli Murashige ve Skoog (1962) besin ortamında, anterler ise farklı BAP, NAA ve sükroz içerikli Nitsch (1969) besin ortamında kültüre alınmışlardır. Boğum ve hipokotilinden alınan eksplantlar kallus oluşturmamış ve eksplantların gözlerinden, meristemden sürgün gelişmiştir. Anterlerin in vitro'da. rejenerasyonu gerçekleştirilememiştir. Anter kültürünün başarısını genotip faktörü kadar eksplantın alındığı bitkinin kültür şartları, tomurcuğa önuygulama, mikrosporun gelişim safhası, kültür ortamı bileşenleri, anterlerin inkubasyon şartlarıda etki etmektedir (Lörz, 1988). Rubia tinctorum' un yaprak ve boğumarasından alınan eksplantlar BAP ve NAA' in farklı kombinasyonlarım içeren ortamlarda kallus dokusu oluşturmuştur. Kallus dokusunda yalnızca kökler gelişmiştir. Bitki büyüme regülatörlerinin farklı konsantrasyonları kullanılmış olmasına rağmen sürgün gelişimi teşvik edilememiştir. Rubia tinetorum'un yaprak ve boğumarasından alınan eksplantlar kontrol ortamında kallus oluşturmamışlardır. NAA'in artışı kallus ve kök oluşumunu teşvik etmiştir. BAP oranındaki artışlar ise kallus oluşumunu azaltmış ve sürgün oluşumunu teşvik etmemiştir. Benzer sonuçlar BAP ve NAA'in kombinasyonlarında da 47saptanmıştır. Çalışılan koşullar altında yaprağın rejenerasyon yeteneği boğumarasına göre daha iyidir. Bitki büyüme regülatörlerinin eklenmesi köklerde ve kallusda sarıdan kiremit kırmızısı renge doğru bir renk değişikliği ile sonuçlanmıştır. Çünkü anthraquinone pigmentleri hücre içinde birikmektedir. Çalışmanın ileriye yönelik amacı tüm bitkiyi üretip anthraquinone elde edilmesine çalışılmaktansa doku kültürü teknikleri ile anthraquinone kitle sentezinin sağlanmasıdır. 48
Özet (Çeviri)
7. SUMMARY In this research, regeneration ability of Rubia t inctorum plant was investigated using tissue culture techniques. Rubia t inctorum was obtained from Akdeniz University Faculty of Agriculture Department of Fieldcrops treatment field. Excised explants from leaf, node, internode and hypocotyl of Rubia t inctorum were cultured on Murashige and Skoog (1962) medium supplemented with various concentrations of plant growth regulators (BAP and NAA) and» anthers were cultured on Nitsch's (1969) medium supplemented with various concentrations of BAP, NAA and sucrose. The callus did not produce in excised explants from node and hypocotyl and the shoot developed from buds and meristem. No in vitro regeneration was seen in anters. The success of anther culture is affected by numerous factors such as genotype, donor plant culture conditions, pretreatment of buds, stage of development of the microspores, culture medium composition, incubation conditions of the anthers (Lörz, 1988). Callus tissue emerged from the cultured leaf and internode explants of Rubia t inctorum on Murashige and Skoog medium containing various combinations of BAP and NAA. Only roots were developed from callus tissue. Shoot development was not induced from callus tissue although various concentrations of plant growth regulators were used. Callus tissue did not emerge from the cultured leaf and internode explants of Rubia t inctorum on MS without plant growth regulators. The increase of NAA concentrations induced callus and root development. The increase of BAP concentrations decreased callus development but didn'tinduce shoot development. Similar results were obtained from combinations of BAP and NAA. Under the studied condition, regeneration ability of leaf was better than regeneration ability of internode. The addition of plant growth regulators resulted in a colouring of the callus and roots varied from yellow to reddish brown. Since anthraquinone pigments stored in int race! lular. The goal of this research for the future studies is to produce the mass anthraquinone synthesis by tissue culture techniques instead of producing from all plants.
Benzer Tezler
- Kökboya bitkisinin üretim teknikleri üzerine bir araştırma
A Study on propagation techniques and agronomic traits of rubia tinctırum L.
SAADET TUĞRUL
- Doğal boyama materyallerinin üre+amonyak+kalsiyum okzalat mordan sistemi ve diğer mordanlar kullanılarak kökboya (rubia tinctorum L.) ile boyanması üzerinde araştırmalar
Dyeing with madder plant (rubia tinctorum L.) using urea+ammonia+calcium oxalate mordant system and other mordants of natural dyeing materials upon the investigation
İSMAİL KAHVECİ
- Rubia tinctorum L. bitkisinde Agrobacterium rhizogenes aracılığıyla transforme saçaklı kök kütürlerinin oluşturulması ve sekonder metabolit üretimi
Formation of Agrobacterium rhizogenes-mediated transformed hairy root cultures of Rubia tinctorum L. and production of secondary metabolites
BURCU ÇETİN
- Anadolu'da bulunan Rubia tinctorum L.'lardaki antrakinon türevi boyarmaddelerin HPLC ile kantitatif olarak araştırılması
The Quantitative analysis of antraquinone type of dyeing materials in Rubia tinctorum L. in Anatolia by HPLC
CAFER AKYÜREK
- Osmanlı döneminde Anadolu'da kökboyamacılığı ve 18. yüzyıla ait bir boya reçetesinin uygulaması
Root painting in Anatolia in the Ottoman period and the application of an 18th century paint recipe
NADİDE KABAALİOĞLU
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
Tekstil ve Tekstil MühendisliğiNişantaşı ÜniversitesiTekstil ve Moda Tasarımı Ana Sanat Dalı
PROF. DR. HÜLYA TEZCAN