Geri Dön

Renal transplant biyopsilerinin klinikopatolojik değerlendirilmesi

Clinicopathologic evaluation of renal transplant biopsies

  1. Tez No: 487220
  2. Yazar: MUSTAFA ERGİN
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. EBRU GÖK OĞUZ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Nefroloji, Nephrology
  6. Anahtar Kelimeler: renal transplantasyon, biyopsi, rejeksiyon, Böbrek hastalıkları, Böbrek nakli, Böbrek yetmezliği-kronik, Gref reddi, Retrospektif çalışmalar, renal transplantation, biopsy, rejection, Kidney diseases, Kidney transplantation, Kidney failure-chronic, Graft rejection, Retrospective studies
  7. Yıl: 2017
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

AMAÇ: Günümüzde böbrek transplantasyonu SDBH'nin en seçkin tedavisidir. Greft fonksiyonunda bozulmanın en önemli nedenlerinden biri rejeksiyondur ve tanısı greft biyopsisiyle konulur. Bu çalışmayla transplantasyon polikliniğinde takipli renal transplant hastalarına yaptığımız endikasyon renal biyopsi bulgularını hastaların klinik, demografik ve laboratuvar verileriyle karşılaştırarak kendi verilerimizi ortaya koymayı amaçladık. GEREÇ ve YÖNTEM: Çalışma retrospektif olarak transplantasyon polikliniğimizde 2013-2017 yılları arasında takipli renal biyopsi yapılmış gönüllü 45 hasta alınarak gerçekleştirildi, toplam 49 biyopsi incelendi. BULGULAR: Hastaların SDBH primer nedenleri incelendiğinde 45 hastanın 6'sında(%13,3) diyabet, 16'sında(%35,5) hipertansiyon, 13'ünde(%28,8) glomerülonefrit, 5'inde(%11,1) postrenal nedenlerdi. Toplam 49 biyopsi incelendiğinde en sık olarak 34 biyopsi(%69,4) ABH nedeniyle yapıldı. Patolojik incelemeler neticesinde 49 biyopsinin 4'ünde(%8,1) akut hücresel rejeksiyon, 8'inde(%16,3) akut humoral rejeksiyon saptandı. Kronik hücresel rejeksiyon 4 biyopside(%8,1) izlenirken, 7 biyopside(%14,2) kronik humoral rejeksiyon bulundu. Kalsinörin inhibitörü toksisitesi 10 biyopside(%20,4) ve kronik allograft nefropatisi de 11 biyopside(%22,4) görüldü. Çalışmamızda rejeksiyon saptanmış olan 23 biyopsiyle rejeksiyon saptanmayan 26 biyopsi karşılaştırıldığında; rejeksiyon saptanan grupta erkek cinsiyet adına istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır(p=0,043, p<0,05). Gruplar arasında hemoglobin, glukoz, ürik asit, TK, CRP parametreleri açısından incelendiğinde rejeksiyon saptanan grupta bu parametreler yüksek olarak saptanmıştır(p=0,044, p=0,008, p=0,004, p=0,005, p=0,025 p<0,05). Hemoglobin düzeyinde rejeksiyon saptanan grupta daha düşük olmak üzere istatistiksel olarak anlamlı fark saptandı(p<0,05). SONUÇ: Biyopsi sonuçlarının yaklaşık yarısını rejeksiyonlar oluşturuyordu. Tanının patolojik olarak konulduğu düşünülürse biyopsi endikasyonlarında kreatinin artışının biyopsi endikasyonunda önemli olduğu ama diğer uyarıcı durumlarda da biyopsi yapılabileceği bilinmelidir. Böylelikle rejeksiyonlar atlanmayarak uygun tedaviyle greft ömrü uzatılabilecektir. Çalışmamızda bir önemli sonuç da rejeksiyonu olan grupta ürik asit, glukoz, total kolesterol yüksekliği ve hemoglobin düşüklüğüdür. Bu belirteçlerin renal nakilli hasta takibinde kullanılabileceğini ve daha fazla sayıda hasta içeren çalışmalarla greft survisini ilişkilendiren çalışmaların yapılması gerektiğini düşünmekteyiz.

Özet (Çeviri)

OBJECTIVE: Today, kidney transplantation is the most prevalent treatment of end-stage renal disease. One of the most important causes of deterioration in graft function is rejection and the diagnosis is made by graft biopsy. We aimed to present our data by comparing renal biopsy findings with clinical, demographic and laboratory data of indications for renal transplant patients who underwent transplantation polyclinication. MATERIALS AND METHODS: The study was retrospectively performed in our transplantation polyclinic with 45 volunteers who underwent follow-up renal biopsy between 2013-2017, a total of 49 biopsies were examined. FINDINGS: When the causes of end-stage renal damage in patients were examined, diabetes in 6(13,3%) patients, hypertension in 16(35,5%) patients, glomerulonephritis in 13(28,8%) patients and postrenal patients in 5(11,1%) patients were found in 45 patients. When a total of 49 biopsies were reviewed, 34(69,4%) biopsies were performed most frequently due to acute renal failure. Pathological examinations revealed acute cellular rejection in 4(8,1%) of 49 biopsies and acute humoral rejection in 8(16,3%). Chronic cellular rejection was observed in 4(8,1%) biopsies, and 7(14,2%) biopsies chronic humoral rejection was found. Calcineurin inhibitor toxicity was seen in 10(20,4%) biopsies and chronic allograft nephropathy in 11(22,4%) biopsies. When we compared 23 biopsies with rejection in our study and 26 biopsies without rejection, a statistically significant difference was found for the male sex group in the rejection group(p=0,043, p<0,05). When hemoglobin, glucose, uric acid, total cholesterol, CRP parameters were examined in groups, these parameters were found to be high in rejection group(p=0,044, p=0,008, p=0,004, p=0,005, p=0,025 p<0,05). There was a statistically significant difference in hemoglobin level, which was lower in the group with rejection(p<0,05). xii RESULT: About half of the biopsies' results were rejections. If the diagnosis is thought to be pathologic, it is important to note that the increase in creatinine in biopsy indications is important in biopsy indication, but biopsy may be performed in other stimulant conditions. Thus, graft lifetime can be extended with appropriate treatment without rejection. One important result of our study was the elevation of uric acid, glucose, total cholesterol and hemoglobin in the rejection group. We think that these markers can be used in the follow-up of renal transplant patients and that studies involving larger number of patients and graft surveys should be performed.

Benzer Tezler

  1. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı'nda incelenmiş medikal böbrek iğne biyopsilerinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of medical kidney needle biopsies in the pathology department of Ondokuz Mayis University Medical Faculty

    SEDA KOÇ ŞAHİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    PatolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Tıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BİLGE CAN MEYDAN

  2. Böbrek biyopsilerinin retrospektif olarak klinikopatolojik değerlendirilmesi Uludağ Üniversitesi Tıp fakültesi Nefroloji Bilim Dalı deneyimi

    Clinicopathologic evaluation of renal biopsies retrospectively experience of The Nephrology Department, Uludag University Faculty of Medicine

    SAFİYE ORHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    NefrolojiUludağ Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA GÜLLÜLÜ

  3. Clinical and pathological evaluation of kidney biopsies performed on renal transplant patients at Ondokuz Mayıs university faculty of medicine nephrology department between 2013 and 2022

    Ondokuz Mayis Üniversitesi Tip Fakültesi nefroloji bilim dalinda 2013- 2022 tarihleri arasinda renal transplantasyonlu hastalara yapilmiş böbrek biyopsilerinin klinikopatolojik değerlendirmesi

    MERVE DANIŞMAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    NefrolojiOndokuz Mayıs Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAYRİYE SAYARLIOĞLU

  4. Renal allograft rejeksiyonda peritubuler kapillerde c4d pozitifliğinin tanısal önemi

    Başlık çevirisi yok

    FATIMA ZERENLER GÜRSOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    PatolojiSağlık Bakanlığı

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    UZMAN GÜLİSTAN GÜMRÜKÇÜ

  5. Böbrek rebiyopsi yaptığımız vakalarda, rebiyopsi sebeplerinin ve sonuçlarının retrospektif araştırılması

    A retrospective study of the causes and results of renal rebiopsy in renal rebiopsy cases

    ENES ZENGİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    NefrolojiBursa Uludağ Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA GÜLLÜLÜ