Tip 1 diyabetes mellitus tanılı çocuk ve adölesan olgularda başvuru 25-hidroksi vitamin D düzeyleri ve klinik, laboratuvar, izlem verileri ile ilişkisi
25-hydroxy vitamin d levels and the relationship between clinical, laboratory and follow-up data with TYPE 1 diabetes mellitus in children and adolescent
- Tez No: 487230
- Danışmanlar: PROF. DR. SEMRA ÇETİNKAYA
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus-tip 1, Ergenler, Otoimmün hastalıklar, Vitamin D, Vitamin D eksikliği, Çocuklar, Diabetes mellitus-type 1, Adolescents, Autoimmune diseases, Vitamin D, Vitamin D deficiency, Children
- Yıl: 2017
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Dr. Sami Ulus Kadın Doğum Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Çocuk Endokrinolojisi Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
AMAÇ: Tip 1 Diyabetes Mellitus (T1 DM), insidansında artış görülen, beta hücre harabiyetine bağlı, gelişiminde otoimmünite, genetik ve çevresel faktörlerin rol oynadığı otoimmün bir hastalıktır. D vitamininin immün sistem üzerinde olan etkileri T1 DM ile ilişkisini önemli hale getirmektedir. Çalışmamızda Tip 1 diyabetli çocuk ve adölesan yaş olgularımızın tanı anı 25-hidroksi vitamin D (25-OH D) düzeylerinin; klinik, laboratuvar ve izlem verileri ile ilişkisini değerlendirmeyi amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: 01.01.2009-31.12.2015 tarihleri arasında hastanemiz endokrin kliniğinde, T1 DM tanısı alan, izlem verileri olan olgular çalışmaya dahil edildi. Dosya bilgilerinden; başvuru, öz/soygeçmiş, klinik, laboratuvar, izlem verileri tarandı. Farklı çalışmalarda önerilen 25-OH D düzeyleri eksiklik/yetersizlik/yeterlilik eşik düzeylerine göre; tüm verilerin ilişkisi değerlendirildi. BULGULAR: Çalışmaya %53,9'u kız, tanı yaş ortalaması 8,62±4,19 yıl, en sık yaş grubunu %41,9 ile 10-14 yaşın oluşturduğu, %59,1'i prepubertal, %53,9'u diyabetik ketoasidoz (DKA) ile tanı almış, %23,4'ünde otoimmün hastalık bulunan 115 T1 DM'li çocuk ve adölesan olgu dahil edildi. Olguların en sık tanı aldığı mevsim %31,3 ile sonbahar, doğum mevsimi %28,7 ile yaz idi. %32,2 oranı ile en sık anti-adacık antikoru ve anti-GAD antikoru birlikteliği mevcuttu. Tanıda bakılan ortalama 25-OH D düzeyi 18,90±11,07 ng/ml idi ve buna göre olguların %86'sının 25-OH D düzeyinin <30 ng/ml, %60'ının <20 ng/ml olduğu saptandı. Ortalama 25-OH D düzeyleri eksik/yetersiz/yeterli durumuna göre üç farklı eşik değer alınarak değerlendirme yapıldığında; 25-OH D düzeyi <20 ng/ml olan olguların ketoz/ketoasidozdan çıkma sürelerinin daha uzun olduğu, yine 25-OH D düzeyi yeterli olan olguların ketozis ile tanı aldığı saptandı. 2±1. ay kontrollerindeki balayı durumları (%52,2'si balayı döneminde), insülin dozları ve tanı sonrası ilk iki yıldaki ortalama HBA1c düzeyleri ile ortalama 25-OH D düzeyleri arasında bir ilişki bulunmadığı belirlendi. SONUÇ: Literatürde T1 DM ve 25-OH D düzeyi ilişkisini değerlendiren pek çok çalışma bulunmaktadır. Çalışmamız klinik ve izlem verilerinin ve özellikle 2±1. ay kontrollerindeki balayı durumlarının da değerlendirildiği bir pilot çalışmadır. Çalışmamızda D vitamini düzeylerinin tanı anındaki verileri etkilediğini, izlemde anlamlı etkisi olmadığını saptadık. Ancak iyi kurgulanmış prospektif çalışmalara ihtiyaç olduğu kanaatine ulaştık.
Özet (Çeviri)
OBJECTİVE: Type 1 Diabetes Mellitus (T1 DM) is an autoimmune disease characterized by beta cell damage caused by autoimmunity, genetic and environmental factors. The effects of vitamin D on the immune system make the relationship with T1 DM important. We evaluated relationship between 25-hydroxy vitamin D (25-OH D) levels that in children and adolescents with type 1 diabetes and clinical, laboratory and follow-up data. METHODS: Between January 01, 2009 and December 31, 2015, patients with T1 DM diagnosed and follow-up in the endocrine clinic of our hospital were evaluated. In this retrospective study, we investigated application, self / family history, clinical, laboratory and follow-up data. The 25-OH D levels recommended in different studies are based on the deficit / deficiency / sufficiency threshold levels; all data were evaluated in relation to each other. RESULTS: 115 T1 DM children and adolescent cases were included in the study (53,9% were girls, the mean age of diagnosis was 8,62 ± 4,19 years, the most frequent age group was 10-14 (41,9%), 59,1% were prepubertal, %53,9 is diagnosed diabetic ketoacidosis (DKA) and 23.4% had autoimmune disease). The season in which the cases were diagnosed most frequently was autumn with 31.3%, the birth season was summer with 28.7%. Anti-islet antibody and anti-GAD antibody were seen together 32.2%. The mean 25-OH D level was 18,90 ± 11,07 ng / ml and 25-OH D level evaluated 60 % of the cases was <30 ng / ml and 86 % of the cases was <20 ng / ml. When the mean 25-OH D levels were assessed with three different threshold values according to the incomplete/ insufficient/sufficient status; 25-OH D levels <20 ng / ml were found to have longer with ketosis / ketoacidosis. The status of honeymoon period, insulin doses and mean HBA1c levels in the first two years after the diagnosis were not correlated with the mean 25-OH D levels. CONCLUSİON: There are many studies evaluating the relationship between T1 DM and 25-OH D levels in the literature. Our work is a pilot study in which clinical and follow-up data and honeymoon status are assessed. In our study, we found that vitamin D levels affected the data at diagnosis and that there was no significant effect on follow-up. Therefore we decided that well-designed prospective studies are needed.
Benzer Tezler
- Tip 1 diyabetes mellituslu çocuk ve adolesanlarda takip uyumunun ve etkili faktörlerin değerlendirilmesi
Evaluation of following adaptations and effective factors in children and adolescents with type 1 diabetes mellitus
SELEN DUYGU ARIK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2019
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SEMRA ÇETİNKAYA
- Çocuk ve adölesan diyabetli olguların etiyolojik dağılımı,klinik ve laboratuvar özellikleri
Etiological factors, clinical and laboratory characteristics of child and adolescent of diabetes mellitus.
SAİD SAİDOV
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. SAADET OLCAY EVLİYAOĞLU
- Hashimoto tiroiditi tanılı pediatrik hastaların tanı anındaki tiroid fonksiyontestlerinin değerlendirilmesi
Evaluation of thyroid function tests at the time of diagnosis in pediatric patients with hashimoto thyroiditis
ESRA BALBAY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FATMA DURSUN
- Tip 1 diyabetes mellituslu olguların tanı ve tedavilerinin retrospektif değerlendirilmesi
A retrospective assessment of patients with diabetes mellitus TYPE 1 diagnosis and treatment
ZEYNEP KARACA AYDOĞAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2020
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıÇanakkale Onsekiz Mart ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FATİH BATTAL
- Tip 1 diyabetes mellitus tanılı hastalarda eşlik eden otoimmün hastalıklar ve klinik bulgular
Autoimmune diseases and clinical findings in children with type 1 diabetes mellitus
BERFU İDİL YÜKSEL
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. DERYA TEPE