Geri Dön

Tavşan uzun kemiklerinde eksternal fiksatör ile yapılan uzatmalarda farklı günlerde başlanan uzatma prosedürünün kemik iyileşmesine etkisinin değerlendirilmesi

The evaluation of the effect of starting day of lengthening procedure on bone healing, using external fixation on rabbit long bones

PDF İndir

  1. Tez No: 494474
  2. Yazar: MEHMET KILIÇ
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. UFUK ÖZKAYA, UZMAN ENGİN ÇETİN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
  6. Anahtar Kelimeler: Diafiz, distraksiyon, latent periyot, osteotomi, tavşan, Fiksasyon, Fosfor fiksasyonu, Kemik uzatma, Kemik ve kemikler, Kırık iyileşmesi, Ortopedik fiksasyon cihazları, Radyografi, Yara iyileşmesi, Diaphysis, distraction, latent period, osteotomy, rabbit, Fixation, Phosphorus fixation, Bone lengthening, Bone and bones, Fracture healing, Orthopedic fixation devices, Radiography, Wound healing
  7. Yıl: 2018
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Gaziosmanpaşa Taksim Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Tavşan Uzun Kemiklerinde Eksternal Fiksatör İle Yapılan Uzatmalarda Farklı Günlerde Başlanan Uzatma Prosedürünün Kemik İyileşmesine Etkisinin Değerlendirilmesi. Amaç: Tavşan uzun kemiklerinde monolateral eksternal fiksatör ile yapılan uzatmalarda farklı günlerde başlanan uzatma prosedürünün kemik iyileşmesine etkisinin histopatolojik ve radyolojik olarak değerlendirilmesi. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada 3 farklı grupta toplam 18 tavşanın sağ femuruna multipl drill osteotom ile osteotomi yapıldıktan sonra eksternal fiksatör sistemi kuruldu ve osteotomi sonrası grup I 1. gün, grup II 5. gün ve grup III 10. gün distraksiyona başlandı. On günlük uzatılma sonrası distraksiyon sonlandırıldı. Her grup için 20 günlük konsolidasyon süresince eksternal fiksatörle yeni kemik oluşumu beklendi. Konsolidasyon süresi sonrası sakrifiye edilen tavşanların distraksiyon hattında oluşmaya başlayan yeni kemik dokusu histopatolojik ve radyolojik olarak değerlendirildi. Bulgular: Radyolojik olarak Modifiye Lane ve Sandhu Skorlamasına göre üç grup arasında istatistiksel anlamlı fark saptandı(X2=8.705; p=0.013). Çoklu karşılaştırmalarda grup III grup I'den istatistiksel olarak anlamalı derecede yüksek bulundu(z=2.76; p<0.05). Grup III grup II'den istatistiksel olarak anlamlı yüksek bulundu(z=2.29; p< 0.05). Grup I ve II arasında istatistiksel anlamlı fark saptanmadı(z=0.46; p>0.05). Histopatolojik olarak Heiple ve ark. tarafından modifiye edilen Lane ve Sandhu histolojik değerlendirme sistemine göre gruplar arası karşılaştırmada istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu(X2=11.61; p=0.003). Grup III istatistiksel olarak grup I'den anlamlı derecede yüksek bulundu(p<0.05). Grup III istatistiksel olarak grup II'den anlamlı derecede yüksek bulundu(z=3.34; p<0.05). Grup I ve II arasında istatistiksel anlamlı fark saptanmadı(z=1.17; p>0.05). Grup III de osteokalsin ve osteopontin immün pozitifliği, diğer gruplara kıyasla daha fazla sayıda hücrede görüldü. Sonuç: Yaptığımız çalışma sonucu tavşan femur diafizinde 10 günlük latent periyodun 1 ve 5 günlük latent periyoda göre daha iyi yeni kemik oluşumunu sağladığını gözlemledik. Tavşan femur diafizinden multiple drill osteotomi ile distraksiyon yapılacak deneysel hayvan çalışmalarında en az 10 gün latent periyot uygulanmasını öneriyoruz.

Özet (Çeviri)

The Evaluation Of The Effect Of Starting Day Of Lengthening Procedure On Bone Healing, Using External Fixation On Rabbit Long Bones Purpose: Histopathologic and radiological evaluation of the effects of starting day of lengthening procedure on bone healing, using monolateral external fixation on rabbit long bones Material and method: In this study, external fixator system is installed on total of 18 right femurs of rabbit, divided in 3 groups, after being osteotomised by drilling. After the osteotomy, distraction started at the first day in the first group, at the fifth day in the second group, and at the tenth day in the third group. After 10 days of lengthening, the distraction was terminated. For each group, during the consolidation period of 20 days, new bone formation was expected with external fixator. The new bone tissue, which began to be formed on the distraction line after the consolidation period, was histopathologically and radiologically evaluated after the rabbits were sacrificed. Results: Regarding the radiologic Modified Lane and Sandhu Scoring, there was a statistical difference between the three groups(X2=8.705; p=0.013). Multiple comparisons revealed Group III to be significantly higher than Group I (z=2.76; p<0.05). Group III was found to be significantly higher than Group II (z=2.29; p< 0.05). There was not any statistically significant difference between Group I and Group II (z=0.46; p>0.05). According to Lane and Sandhu's histologic evaluation system, which has been histopathologically modified by Heiple and colleagues, a statistically significant difference was found between groups (X2=11.61; p=0.003). Group III was significantly higher than group I (z=3.34; p<0.05). Group III was significantly higher than Group II (z=2.32; p<0.05). No statistically significant difference was found between Group I and Group II (z=1.17; p>0.05). Osteocalcin and osteopontin immunpositivity was observed in more cells in Group 3. Conclusion: As a result of our study on rabbit femur diaphysis, we observed that a ten day of latent period ensured better new bone formation than one and five days of latent period. Additional experimental animal studies on rabbit femur diaphysis for distraction by multiple drilling osteotomy conducted after 10 days of latent period are required to draw further conclusions.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    195362

    Düşük yoğunlukta kesikli ultrason uygulamasinin mandibuler kirik iyileşmesi üzerine etkisi

    Effects of low intensity ultrasound on mandibular fracture healing

    ÖZGÜR ERDOĞAN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2007

    Diş HekimliğiÇukurova Üniversitesi

    Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. EMİN ESEN

  2. Tez No

    268020

    Biomedical design for improving the primary stability of dental implants in poor bone quality

    Kemik kalitesinin düşük olduğu durumlarda diş implantlarının birincil kararlılığının artırılmasına yönelik biyomedikal implant tasarımı

    SARKİS SÖZKES

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2010

    BiyomühendislikBoğaziçi Üniversitesi

    Biyomedikal Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SABRİ ALTINTAŞ

  3. Tez No

    392773

    Bor içeren nano hidroksiapatit seramiklerin insan kaynaklı mezenkimal kök hücreler ile etkileşimi ve osteoporozlu tavşan uzun kemiklerine etkileri

    The interaction of hydroxyapatite nano-ceramics comprising of boron with human drived mesenchymal stem cells and its effects on rabbits' long bones with ovariectomy

    EDA ÇİFTCİ DEDE

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    BiyoteknolojiHacettepe Üniversitesi

    Nanoteknoloji ve Nanotıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FEZA KORKUSUZ

  4. Tez No

    138270

    Tavşan ve kobaylarda ön ve arka bacak kemiklerinin (humerus, radius, ulna, femur, tibia, fibula, metacarpus ve metatarsus) homotipik varyasyonları üzerine araştırmalar

    Studies on homotypic variations of forelimb and hindlimb bones (humerus, radius, ulna, femur, tibia, fibula, metacarpus ve metatarsus) of rabbits and guinea pigs

    GÜLSÜN PAZVANT

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2003

    Veteriner Hekimliğiİstanbul Üniversitesi

    Anatomi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. K. OYA KAHVECİOĞLU

  5. Tez No

    988938

    Kitosanın tavşan rinoplasti modelinde osteotomide kemik iyileşmesindeki etkinliği

    The effectiveness of chitosan in bone healing during osteotomy in a rabbit rhinoplasty model

    HÜSEYİN TURGUT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Kulak Burun ve BoğazSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DENİZ HANCI

Geri Dön