Geri Dön

Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda kırılganlık sıklığının değerlendirilmesi ve kırılganlığın diyabet ile ilişkisi

Evaluation of the frequency of frailty in patients with TYPE 2 diabetes mellitus and the relationship between frailty and diabetes

PDF İndir

  1. Tez No: 643526
  2. Yazar: BETÜL ALACA
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. MEHMET ZAHİD KOÇAK, DR. ÖĞR. ÜYESİ MÜJGAN GÜRLER
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Kırılganlık, Fragility, Fried Fragility Scale, Type 2 Diabetes Mellitus, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 2, Frailty
  7. Yıl: 2020
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Kırılganlık, geriatrik popülasyonda görülen bir sendromdur ve artan yaşla birlikte birçok organ ve sistem fonksiyonlarının fizyolojik rezervin azalması ile fiziksel veya fizyolojik stresörlere karşı artan savunmasızlık durumu olarak tanımlanır. Diyabetin; tekrarlayan hiperglisemi, hipoglisemi, insülin direnci, artmış oksidatif stres ve inflamasyona bağlı olarak kırılganlık riskini artırdığı bildirilmiştir. Diyabete bağlı makrovasküler komplikasyon varlığı, kırılganlığı artıran önemli bir faktör olduğu bildirilmiştir. Tip 2 Diyabetes Mellitus (T2DM) hastalarında kırılganlıkla ilgili yapılan çalışmalar sınırlıdır. Çalışmamızda, diyabetin hastalarda kırılganlık durumunun daha erken yaşlarda ortaya çıkmasına sebep olabileceği ve tüm bu bilgiler ışığında diyabetlilerde kırılganlık oranının değerlendirilmesi ve kırılganlığın diyabetle olan ilişkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi İç Hastalıkları polikliniğine başvuran T2DM tanılı 125 hasta alınmıştır. Çalışmaya alınan hastaların demografik özellikleri, rutin laboratuvar parametreleri ve Fried's Kırılganlık Skalası kullanılarak yapılan değerlendirmeye ait bilgileri kaydedildi. Hastalar kırılgan, pre-kırılgan ve kırılgan değil şeklinde 3 grubu ayrıldı. İstatistiksel analizler SPSS programı ile gerçekleştirildi. Tek yönlü ANOVA ve Kruskal-Wallis testi kullanılarak kırılganlık grupları arasında karşılaştırmalar yapıldı. Bulgular: Çalışmamızda Kırılgan olan grubun açlık kan şekeri (AKŞ) 255 [158 - 471] mg/dl, Pre-kırılgan olan grubun AKŞ'i 204 [84 - 536] ve Kırılgan olmayan grubun AKŞ'i 151 [87 - 336] mg/dl olarak bulundu (p<0.001). HbA1c düzeyleri Kırılgan grupta %11.7 [8.4 – 14.2], Pre-kırılgan grupta % 9.5 [6.3–14.2] ve Kırılgan olmayan grupta %7.6 [5.9 – 11.9] olarak tespit edildi (p<0.001). El Kavrama Gücü (kg) Kırılgan grupta 21.8 kg (10.6-73.1), Pre-kırılgan grupta 24.3 kg (10.3-78.7) ve Kırılgan olmayan grupta ise 36.7 kg (12.4-68.1) tespit edildi (p=0.017). Yürüme hızı (sn) Kırılgan grupta 12 sn (7.5-20), Pre-kırılgan grupta 10 sn (6.6-20) ve Kırılgan olmayan grupta ise 9 sn (7-14) tespit edildi (p=0.002). Sonuç: Çalışmamızda, T2DM'li hastaların çoğunun pre-kırılgan olduğu ve diyabetli hastaların kırılgan olmaya yatkın olduğu bulundu. Ayrıca, kan şekeri regüle olmayan T2DM'lilerde daha fazla kırılgan olduğu bulundu. Sonuç olarak, T2DM'lu hastalar daha erken yaşlarda kırılganlık açısından değerlendirilmeli ve gerekli önlemler alınmasıyla mortalite ve morbitidenin önüne geçilmesi sağlanabilir. Anahtar kelimler: Fried Kırılganlık Skalası, Kırılganlık, Tip 2 Diyabetes mellitus.

Özet (Çeviri)

Aim: Fragility is a syndrome in the geriatric population and is defined as a state of increased vulnerability to physical or physiological stressors with increasing age and decreased physiological reserve of many organ and system functions. Diabetes has been reported to increase the risk of fragility due to recurrent hyperglycemia, hypoglycemia, insulin resistance, increased oxidative stress and inflammation. The presence of macrovascular complications due to diabetes has been reported to be an important factor that increases fragility. Studies on fragility in patients with diabetes are limited. In our study, diabetes may lead to the occurrence of fragility in patients at an earlier age and in the light of all this information, we aimed to evaluate the fragility rate in diabetics and to investigate the relationship between fragility and diabetes. Methods: 125 patients with T2DM admitted to Abant İzzet Baysal University Medical Faculty Internal Medicine outpatient clinic were included in the study. Demographic characteristics and routine laboratory parameters of the patients included in the study, the information of the assessment using the Fried's Fragility Scale was recorded. Patients were divided into 3 groups in the form of fragile, pre-fragile and non-fragile. Statistical analysis was carried out with the Statistical Package for the Social Sciences program. Comparisons were made between the fragility groups between Anova and the Kruskal-Wallis test. Results: The glucose of the fragile group was 255 [158- 471] mg/dl, the glucose of the pre-fragile group was 204 [84- 536] and the glucose of the non-fragile group was 151 [87-336] mg/dl (p<0.001). HbA1c levels were found to be 11.7% [8.4-14.2] in fragile, 9.5% [6.3-14.2] in pre fragile, and 7.6% [5.9-11.9] in non-fragile (p<0.001). When evaluated in terms of hand muscle strength (kg) was detected 21.8 kg (10.6-73.1) in the fragile group, 24.3 kg (10.3-78.7) in the pre-fragile group, and 36.7 kg (12.4-68,1) in the non-fragile group (p=0.017). Walking speed (sec) was found to be 12 s (7.5-20) in the fragile group, 10 sn (6.6-20) in the pre-fragile group, and 9 sn (7-14) in the non-fragile group (p=0.002). Conclusion: In our study, it was found that most of the patients with T2DM were pre-fragile and patients with diabetes tended to be fragile. It was also found that T2DM patients with impaired glucose regulation were more fragile. As a result, patients with T2DM should be evaluated for fragility at an earlier age and necessary precautions can be taken to prevent mortality and morbidity.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    1

    Ovulasyon indüksiyonu tedavisinde folliküler gelişimin ultrasonografik takibi

    Başlık çevirisi yok

    MERİH BAYRAM

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi Üniversitesi

    Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MÜLAZIM YILDIRIM

  2. Tez No

    3

    Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri

    Risk factors in the coronary artery disease

    MURAT SUHER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    KardiyolojiGazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

  3. Tez No

    4

    Posterior fossa tümörleri

    Başlık çevirisi yok

    SERHAT AYDINER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    NöroşirürjiGazi Üniversitesi

    Nöroşirürji Ana Bilim Dalı

  4. Tez No

    5

    Doğuştan kalça çıkıklı hastalarda kalça patolojilerinin bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi

    Başlık çevirisi yok

    NECDET ŞÜKRÜ ALTUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Ortopedi ve TravmatolojiGazi Üniversitesi

    Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. ORHAN ASLANOĞLU

  5. Tez No

    6

    Meniere hastalığında endolenfatik kese cerrahisi

    Endolymphatic sac surgery in meniere's disease

    NEBİL GÖKSU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1987

    Kulak Burun ve BoğazGazi Üniversitesi

    Kulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. NECMETTİN AKYILDIZ

  6. Tez No

    7

    Testosteron dihidrotestosteron ve östrojenin benign prostat hiperplazisindeki etyolojik rolleri

    The roles of testosterone, dihydrotestosterone and estradiole on the etiology of benign prostatic hyperplasia

    HALUK TOKUÇOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    ÜrolojiGazi Üniversitesi

    Üroloji Ana Bilim Dalı

Geri Dön