Geri Dön

Turkey's fluctuating relations with Iran, 2002-2019: The regionalist perspective

Türkiye'nin İran ile değişen ilişkileri, 2002-2019: Bölgeci perspektif

PDF İndir

  1. Tez No: 655246
  2. Yazar: ZEHRA FUNDA SAVAŞ YALÇINKAYA
  3. Danışmanlar: PROF. DR. MELİHA BENLİ ALTUNIŞIK
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Uluslararası İlişkiler, International Relations
  6. Anahtar Kelimeler: Bölgesel Güvenlik Kompleksi Teorisi, Bölgeselcilik, Türk dış politikası, Türk-İran ilişkileri, Türkiye, Uluslararası politika, İran, Regional Security Complex Theory, Regionalism, Turkish foreign policy, Turkish-Iran relations, Türkiye, International policy, Iran
  7. Yıl: 2021
  8. Dil: İngilizce
  9. Üniversite: Orta Doğu Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Uluslararası İlişkiler Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu tez 2002-2019 yılları arasında Türkiye‟nin İran‟a yönelik değişen dış politika tutumunu bölgeci perspektif ile ele almayı amaçlamaktadır. Buna göre, 2000‟lerin başında Türkiye‟nin İran ile ilişkileri önemli biçimde iyileşme gösterirken 2011‟de başlayan Arap İsyanları sonrası gergin bir hal almıştır ve 2016 sonrası tekrar yönetilebilir bir hale gelmiştir. İki bölgesel güç arasındaki değişken ilişkileri anlamak için bu tez Buzan ve Wæver‟in Bölgesel Güvenlik Kompleksi Teorisi (RSCT) ile Lake ve Morgan‟ın bölgesel düzenler teorisini kullanmaktadır. Buna göre, Orta Doğu güvenlik kompleksinin yerel güvenlik dışsallıklarına odaklanılmış olup bunların Türkiye ve İran‟ın bölgesel pozisyonlarına nasıl bir etkide bulunduğu analiz edilmektedir. Bu iki devletin bölge-dışı güçler ve devlet-dışı silahlı gruplarla olan ilişkileri de göz önünde bulundurularak, bu tez hem yerel hem de küresel aktörlerin eylemlerinin kesiştiği bölgesel düzlemin bu dönem boyunca Türkiye-İran ilişkilerini anlamak için en uygun analiz seviyesi olduğunu savunmaktadır.

Özet (Çeviri)

This thesis examines Turkey's fluctuating foreign policy attitudes toward Iran between 2002-2019 based on the regionalist perspective. While there was a significant improvement in Turkey‟s relations with Iran in the early 2000s, Turkish foreign policy attitude toward Iran became tense following the Arab Uprisings that started in 2011 and has become manageable again since 2016. To understand such a floating change of relations between two regional powers, this thesis uses the regionalist perspectives of both Buzan and Wæver‟s Regional Security Complex Theory (RSCT) and Lake and Morgan‟s theory of regional orders. In this sense, it focuses on the local security externalities of Middle Eastern security complex and analyzes to what extent they have an impact on the regional positions of both Turkey and Iran. By considering their relations with the extra-regional powers and non-state armed groups in the region, it argues that the regional level, where the actions of both local and global actors intersect, is the most appropriate level of analysis for understanding Turkey-Iran relations during this period.

Geri Dön