Geri Dön

Çağdaş Türk resim sanatında melezleşmenin plastiği

Plastic of hybridization in contemporary Turkish painting art

  1. Tez No: 699929
  2. Yazar: ALİ RIZA KANAÇ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. HÜSEYİN ELMAS
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Güzel Sanatlar, Fine Arts
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2021
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Selçuk Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Resim Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Resim Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: 140

Özet

“Çağdaş Türk Resim Sanatında Melezleşmenin Plastiği”konulu tez çalışmasında, Batı'da 20. yüzyılın başlarından itibaren yaygınlaşan resim yüzeyinde yabancı nesnelerin kullanımının plastik açıdan değerlendirilmesi ve Türk resmindeki örneklerinin araştırılması amaçlanmıştır. Modern çağda değişen sosyal düzenlerin etkisiyle sanatçılar yapıtlarını ve sanatçı kimliklerini sorgulamışlar, plastik anlamda derin bir değişim yaşamışlardır. 20. yüzyılın başlarında Kübizm akımıyla birlikte resim yüzeyine eklenen gazete, kâğıt vb. kolajlar melezleşmenin en erken örnekleri olarak kabul edilebilir. Sonrasında ise Dadaizm ve Pop-Art akımları ile birlikte hazır nesnelerin (Ready-made) salt hâlleri ve dijital teknoloji, kendi kullanım amaçlarının ötesine geçerek resim yüzeyinde de kendisine yer bulmuş ve homojen-heterojen karışım olarak bir melezleşme oluşturmuştur. Geleneksel plastik değerlerin dışındaki bu yaklaşımlar ortaya çıktıkları dönemlerde büyük sansasyon yaratmış olsalar da günümüzde oldukça benimsenmiştir. Tekrar vurgulamak gerekirse Avangart olarak adlandırabileceğimiz resimde melezleşmeyle birlikte geleneksel anlamda müze çağı da sona ermiştir. Günümüzde pek çok Türk ressam da çalışmalarında bu üslubu benimsemiştir. Tez çalışmasında melezleşme, plastik bağlamda nitel olarak ele alınıp çağdaş Türk resim sanatındaki etkileri incelenmiştir. Araştırmada 1950 sonrasından günümüze Türk resim sanatı içerisinde eser üreten Azade Köker, Bedri Baykam, Canan Tolon, Cebrail Ötgün, Ekrem Kahraman, Hüsamettin Koçan, İnci Eviner, Nur Gökbulut, Tayfun Erdoğmuş ve Utku Varlık'a ait melezleşme etkilerinin görüldüğü eser örnekleri plastik açıdan incelenmiştir. Araştırma konusu kapsamında seçilen eserlerde istikrarlı bir tutum olmasına dikkat edilmiştir. Sanatçıların çalışmalarında melezleşme ortak bir dil oluştururken yöntem, konu ve uygulama açısından plastik anlamda eserlerin biçimlerinde farklılıklar görülmüştür.

Özet (Çeviri)

In the thesis study on“Plastic of Hybridization in Contemporary Turkish Painting Art”, it is aimed to evaluate the use of foreign objects in the painting surface, which has become widespread in the West since the beginning of the 20th century, from a plastic point of view and to investigate its examples in Turkish painting. With the influence of the changing social orders in the modern age, artists have questioned their works and their artist identities, also have experienced a deep change in the plastic sense. Collages such as newspapers, paper etc. added to the painting surface with the Cubism movement at the beginning of the 20th century can be considered as the earliest examples of hybridization. Afterwards, together with Dadaism and Pop-Art movements, the pure state of ready-made objects and digital technology went beyond their own purposes and found a place for itself on the painting surface and created a hybridization as a homogeneous-heterogeneous mixture. Although these approaches, apart from traditional plastic values, created a great sensation when they emerged, they are widely adopted today. To emphasize again, the museum age in the traditional sense has ended with the hybridization in painting, which we can call avant-garde. Today, many Turkish painters have adopted this style in their works. In the thesis study, hybridization was handled qualitatively in the context of plastic and its effects on contemporary Turkish painting were examined. In the research, the samples of works of Azade Köker, Bedri Baykam, Canan Tolon, Cebrail Ötgün, Ekrem Kahraman, Hüsamettin Koçan, İnci Eviner, Nur Gökbulut, Tayfun Erdoğmuş and Utku Varlık, who produced works in Turkish painting art since 1950, were examined in terms of plasticity. It was paid attention to have a stable attitude in the works selected within the scope of the research topic. While hybridization creates a common language in the works of the artists, there are differences in the forms of the works in terms of method, subject and application.

Benzer Tezler

  1. Çağdaş Türk sanatında 'malzeme' ve 'anlam' ilişkisi

    Relationship between 'material' and 'meaning' in contemporary Turkish art

    ZEYNEP ERDOĞAN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Güzel SanatlarMersin Üniversitesi

    Resim Ana Sanat Dalı

    PROF. NURSEREN TOR

  2. Çağdaş Türk resim sanatında yüzey sorunu

    The Primary issue of modern Turkish art

    YADİGAR TURNA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Güzel SanatlarMarmara Üniversitesi

    Resim Ana Sanat Dalı

    YRD. DOÇ. DR. DEVABİL KARA

  3. Horses in Turkish contemporary paiting

    Çağdaş Türk resim sanatında atlar

    KERİM DİNCEL

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    1999

    Güzel SanatlarOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Resim-İş Eğitimi Ana Sanat Dalı

    YRD. DOÇ. DR. OSMAN GÜNGÖR

  4. Çağdaş Türk resim sanatında çizginin yeri ve önemi

    The Place and importance of line in modern Turkish art of painting

    MÜZEYYEN KARAÇİFTÇİ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1999

    Eğitim ve ÖğretimSelçuk Üniversitesi

    Güzel Sanatlar Eğitimi Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. TAHSİN SOMUR

  5. Çağdaş Türk resim sanatında çoban imgesinin göstergebilimsel incelenmesi

    A semiotic study of the shepherd's image in contemporary Turkish painting

    MUSTAFA BARKIN GARİP

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Güzel SanatlarAtatürk Üniversitesi

    Resim Ana Sanat Dalı

    DOÇ. DR. CEMİLE DİDEM ÖZIŞIK KAKHIA