Geri Dön

Süleymân Tâlib'in Zeyl-i Siyer-i Veysî'si (inceleme-metin)

Süleymân Tâlib's Zeyl-i Siyer-i Veysî (examination-text)

  1. Tez No: 788994
  2. Yazar: BİLAL ERKOÇ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. BAHİR SELÇUK
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Türk Dili ve Edebiyatı, Turkish Language and Literature
  6. Anahtar Kelimeler: Siyer, Siyer-i Veysi, Süleyman Talib, Zeyl, Siyer, Siyer-i Veysi, Süleyman Talib, Addendum
  7. Yıl: 2023
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Fırat Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Türk Dili ve Edebiyatı Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Veysî'nin“Siyer-i Veysî”ismiyle de anılan“Dürretü't-Tâc fî Sîreti Sâhibi'l-Mi'râc”adlı eseri Türk edebiyatında telif siyer türünün ilk örneğidir. Müellifin ölümü üzerine yarım kalan esere 10 kadar zeyl yazılmıştır. Bu zeyillerden biri de hakkında fazla bilgi bulunmayan Koçhisârî-zâde Süleymân Tâlib tarafından yazılmıştır. Eserin bilinen tek yazma nüshası Berlin Devlet Kütüphanesinde bulunmaktadır. 1206/1792 yılında tamamlandığı anlaşılan eser, Nâbî'nin ilk zeyline zeyl olarak yazılmıştır. Benî Kaynukâ Gazvesi ile başlayan eser Yemâme hâkimi Hevze bin Alî'ye gönderilen İslâmiyet'e davet mektubuyla son bulmaktadır. Zeyl, Veysî ve Nâbî'nin eserleri gibi sanatlı bir dil ve üslupla kaleme alınmış, manzum parçalara yer verilmiştir. Bu çalışmada siyer geleneği, Siyer-i Veysî ve zeyilleri hakkında bilgi verilmiş, Süleymân Tâlib'in“Zeyl-i Siyer-i Veysî”si yapı, muhteva ve dil-üslûp özellikleri bakımından tanıtılmış ve eserin çevriyazısı yapılmıştır.

Özet (Çeviri)

Veysî's“Dürretü't-Tâc fî Sîreti Sâhibi'l-Mi'râc”which is also known as“Siyer-i Veysî”is the first example of siyer in Turkish literature. Upon the death of the writer, approximately ten addendums were made on the work. One of these addendums were made by Koçhisârî-zâde Süleymân Tâlip, about whom we do not have much information. The only known written copy of the work is in the Berlin State Library. The work, which is understood to have been completed in 1206/1792, was written as an addendum to Nâbî's first addendum. The work, which begins with the Benî Kaynukâ Gazvesi, ends with the letter of invitation to Islam sent to the Yemâme judge, Hevze bin Alî. Like the works of Zeyl, Veysî and Nâbî, they were written in an artistic language and style, and verse pieces were included. In this study, information about the siyer tradition, Siyer-i Veysî and its addendums were given, and Süleymân Tâlib's“Zeyl-i Siyer-i Veysî”was introduced in terms of its structure, content and language-style features and the work was transcribed.

Benzer Tezler

  1. Nazmî-zâde'nin Zeyl-i Siyer-i Veysî ve Nâbî'si (İnceleme, metin)

    Zeyli Siyeri Veysi and Nabi by Nazmi-zade (Analysis and text)

    MEHMET BÜKÜM

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    Türk Dili ve EdebiyatıDicle Üniversitesi

    İslam Tarihi ve Sanatları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. RAMAZAN SARIÇİÇEK

  2. İslam Hukukunda ihtisar geleneği

    The abbreviation tradition in Islamic Law

    OSMAN KORKMAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    DinSüleyman Demirel Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ADNAN KOŞUM

  3. Uşşâkî şiirinde din ve tasavvuf

    Religion and Sufism in Ushshaki poetry

    CENGİZ AYDIN

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Türk Dili ve EdebiyatıDicle Üniversitesi

    İslam Tarihi ve Sanatları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HALİL ÇEÇEN

  4. Dûrî rivayetinin Hafs rivayeti ile karşılaştırılması

    A comparison of Duri and Hafs narrations

    MESUT YÜRÜR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    DinVan Yüzüncü Yıl Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ CEMİL KÜÇÜK

  5. (Dertli) Tâlib Dîvânı (İnceleme-metin)

    (Dertli) Tâlib Dîvânı (Analysis-text)

    YEŞİM ÇELİK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Türk Dili ve EdebiyatıSüleyman Demirel Üniversitesi

    İslam Tarihi ve Sanatları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MELEK DİKMEN