Tip 2 diyabetli bireylerde vitamin D düzeyi ile HbA1c düzeyi arasındaki ilişki
The relationship between vitamin D and HbA1c level in individuals with type 2 diabetes mellitus
- Tez No: 801015
- Danışmanlar: DOÇ. DR. TİJEN ACAR
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
- Anahtar Kelimeler: HbA1c, Tip 2 Diabetes Mellitus, Vitamin D, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-tip 2, Hemoglobin A-glikolize, Vitamin D eksikliği, HbA1c, Type 2 Diabetes Mellitus, Vitamin D, Diabetes mellitus, Diabetes mellitus-type 2, Hemoglobin A-glycosylated, Vitamin D deficiency
- Yıl: 2023
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Ankara Atatürk Göğüs Hastalıkları ve Göğüs Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç: Diyabet ülkemizde ve tüm dünyada sıklığı giderek artan, birçok makro ve mikro komplikasyona neden olabilen kronik bir hastalıktır. Kişinin yaşam standartlarını ve yaşam süresini etkiler. Kişiye, çevresine ve sağlık sistemlerine ciddi yük getirir. Vitamin D başta kas-iskelet sistemine etkileri olmak üzere vücudun birçok doku ve organında etkisini gösteren yağda eriyen bir hormondur.Vitamin D ile diyabet ilişkisi incelemek amacıyla yapılan birçok çalışmada vitamin D'nin diyabet gelişiminde ve diyabetin glisemik kontrolünde önemli etkileri olduğu bulunmuştur. Bu nedenle çalışmamızda tip 2 diabetes mellituslu bireylerde HbA1c düzeyi ile vitamin D düzeyi arasındaki ilişkiyi saptamayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız tek merkezli, retrospektif, tanımlayıcı bir çalışma olup çalışmamızda SBÜ Ankara Atatürk Sanatoryum Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Kliniği'ne 1 Eylül 2020-1 Eylül 2021 tarihleri arasında başvurmuş dahil edilme ve dışlama kriterlerine uyan 289 hastanın hastane otomasyon sistemindeki veya e-nabızdaki kayıtları retrospektif olarak taranmış olup, yaş, cinsiyet, vitamin D, HbAc1 düzeyi ile bu düzeylere bakılan sezon (ilkbahar-yaz, sonbahar-kış), aldığı diyabet tedavisi ve komorbid hastalıkları kaydedilmiştir. Vitamin D düzeyi >20 ng/ml yeterli, 10-20 ng/ml yetersiz, <10 ng/ml eksiklik olarak 3 gruba ayrılmıştır. HbA1c düzeyi ≤%7 iyi glisemik kontrol, >%7 kötü glisemik kontrol şeklinde iki gruba kategorize edilmiştir. Grup içi ve gruplar arası verilerin analizi için Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) 22.0 istatistik paket programı kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmaya 196'sı kadın 289 hasta dahil edildi ve ortalama yaş 59,28±7,71 (yıl) idi. Hastaların D vitamini ortalamaları kadınlarda 11,33±6,10 ng/ml iken erkeklerde 15,67±6,92 ng/ml olarak belirlenmiştir. Vitamin D düzeyi ile cinsiyet arasında anlamlı bir ilişki bulunmaktadır (p<0,05). Hastaların HbA1c ortalaması ise kadınlarda %7,83±1,83 iken erkeklerde %8,04±2,09 olarak belirlenmiştir. Kadın ve erkekler arasında HbA1c düzeyi açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamaktadır(p>0,05). Vitamin D grupları arasında HbA1c düzeyi açısından anlamlı bir fark saptanmamıştır. Yine aynı şekilde HbA1c grupları arasında Vitamin D düzeyi açısından anlamlı bir fark saptanmamıştır(p>0,05). Aldığı diyabet tedavisi viii vitamin D gruplarına göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermez iken HbA1c gruplarına göre istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık göstermiştir(p:>0,05, <0,05). Oral antidiyabetik tedavisi gören hastalarda iyi glisemik kontrol oranı daha yüksek iken sadece insülin ve oral antidiyabetik+insülin tedavisi tedavisi gören hastalarda kötü glisemik kontrol oranı daha yüksektir(p<0,05). Sonuçlar: Çalışmamızda tip 2 diyabetli hastaların %85,5'inde vitamin D eksikliği ve yetersizliği saptanmıştır. Vitamin D ile HbA1c düzeyleri arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı değildi(p=0,614). Bu bulgular vitamin D düzeyinin diyabetik bireylerde glisemik kontrolle bağlantılı olmayabileceğini düşündürmektedir. Diyabette vitamin D seviyesi ve vitamin D takviyesinin rolünü anlamak için prospektif geniş kapsamlı, uzun dönem takipli ve daha geniş hasta popülasyonunu içeren araştırmalara ihtiyaç vardır. Vitamin D eksikliğinin yüksek prevalansı göz önüne alındığında diyabetik hastalarda vitamin D eksikliğinin neden olabileceği sağlık sorunlarını gidermek için özel önlemler alınması gerekmektedir.
Özet (Çeviri)
THE RELATIONSHIP BETWEEN VITAMIN D AND HBA1C LEVEL IN İNDİVİDUALS WİTH TYPE 2 DIABETES MELLITUS Introduction and Aim: Type 2 Diabetes Mellitus is a chronic disease, which has an increasing incidence in all over the world and our country, causes many macro and micro complications. It affects the life quality and the life time of an individual, It causes a burden on oneself, those around and healthcare system. Vitamin D is a fat soluble hormone that affects many tissues and organs in the body especially the musculoskeletal system. In many studies conducted to examine the relationship between vitamin D and diabetes, it has been found that vitamin D has important effects on the development of diabetes and on the glycemic control of diabetes. Therefore, our aim in this study is to determine the relationship between HbA1c and vitamin D level in individuals with type 2 diabetes. Material And Methods: Our study is a retrospective, descriptive study and the records of 289 patients who met the inclusion and exclusion criteria, applied to The Health Sciences University Ankara Ataturk Sanatory Educatıon And Research Hospıtal Family Medicine Clinic between 1 September 2020 and 1 September 2021 were retrospectively scanned in the hospital automation system or e-nabız. Age, gender, vitamin D and HbA1c levels, the season in which these levels were examined (spring-summer, autumn-winter), diabetes treatment and comorbid diseases were recorded. Vitamin D level was categorized into three groups as >20 ng/ml sufficient, 10-20 ng/ml insufficient, and <10 ng/ml deficiency. The HbA1c level was categorized into two groups as ≤7% good glycemic control and >7% poor glycemic control. Statistical package for the social sciences (spss) 22.0 statistics package program was used for the analysis of intragroup and intergroup data. The statistical significance level was accepted as p<0,05. Results: 289 patients, 196 of whom were female, were included in the study and the mean age was 59,28±7,71(years). In the study the mean vitamin D level of the patients was determined as 11,33±6,10 ng/ml in women and 15,67±6,92 ng/ml in men. There was a statistically significant relationship beetween vitamin D levels and x gender(p<0.05). The mean HbA1c level of the patients was %7,83±1,83 in women and %8,04±2,09 in men. There was no difference between men and women in terms of HbA1c levels(p>0.05). There was no significant difference between the vitamin D groups in terms of HbA1c levels. Likewise, there was no significant difference between the HbA1c groups in term of Vitamin D levels(p>0.05). While the received diabetes treatment did not show a statistically significant difference according to the vitamin D level, it showed a statistically significant difference according to the HbA1c level(p:>0.05, <0.05). While good glycemic control ratio was higher than poor glycemic control in patients treated with oral antidiabetic, poor glycemic control ratio was higher than good glycemic control in patients treated with insulin, and oral antidiabetic+insulin(p<0.05). Conclusion: In our study, vitamin D deficiency and insufficiency were found in 85.5% of patients with type 2 diabetes. The relationship between vitamin D and HbA1c level was not statistically significant(p=0,614). These findings suggest that vitamin D level may not be associated with glycemic control in diabetic individuals. There is a need for more prospective, with long-term follow up and comprehensive studies to understand the role of vitamin D level and vitamin D supplementation in diabetes. Considering the high prevalence of Vitamin D deficiency, special precautions should be taken to eliminate the health problems that may be caused by Vitamin D deficiency in diabetic patients.
Benzer Tezler
- Tip 2 diyabetli hastalarda D vitamini seviyesinin subklinik hipotiroidi ile ilişkisi
The relationship between vitamin D levels and subclinical hypothyroidism in patients with Type 2 diabetes
BARAN IŞIK SÜMER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DR. OSMAN MAVİŞ
- Komplike olmayan tip 2 diyabetes mellitus tanılı hastalarda LDL kolesterol ve trigliserit düzeyinin D vitamin ile ilişkisi
The relationship the level of LDL cholesterol and trigliseritis with vitamine D in non-complicated type 2 diabetes mellitus
VELİ YAKUP KARABACAK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
UZMAN NAMIK YİĞİT
- Tip 2 diyabet mikroalbüminürisi olan hastalarda D vitamini ve ürik asit ilişkisi
The relationship of vitamin D and uric acid in patients with type 2 diabetes microalbuminuria
GÖZDE BUHUR SARİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HARUN AKAR
- Tip 2 diyabetli bireylerde D vitamini replasman tedavisi sonrası glisemik parametrelerin değerlendirilmesi
Evaluation of glycemic parameters after vitamin D replacement therapy in individuals with type 2 diabetes
HATİCE KÜBRA ANAKÖK USTAALİOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Aile HekimliğiSağlık Bilimleri ÜniversitesiAile Hekimliği Ana Bilim Dalı
PROF. DR. BERRİN TELATAR
- 65 yaş ve üzeri tip 2 diyabetli bireylerde sarkopeni risk faktörlerinin belirlenmesi
Determination of sarcopenia risk factors in individuals with TYPE 2 diabetes age 65 and over
ŞERİFE ÇOŞKUN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
İç HastalıklarıAkdeniz Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. RAMAZAN SARI