Geri Dön

Koroner arter hastalarında yüksek yoğunluklu aralıklı eğitim ile orta yoğunluklu sürekli eğitimin kalp hızı toparlanması , fonksiyonel kapasite , yorgunluk ve yaşam kalitesi üzerine etkisinin değerlendirilmesi

Evaluation of the effects of high-intensity interval training and medium-intensity continuous training on heart rate recovery, functional capacity, fatigue and quality of life in coronary artery patients

PDF İndir

  1. Tez No: 820625
  2. Yazar: MUHAMMED FATİH ÖZDEMİR
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. FATIMA YAMAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon, Physical Medicine and Rehabilitation
  6. Anahtar Kelimeler: Koroner arter hastalığı, Egzersiz Tolerans Testi, Kalp hızı toparlanması, fonksiyonel kapasite, VO2 maks, Yorgunluk şiddeti, Yaşam kalitesi, Coronary artery disease, Exercise Tolerance Test, Heart rate recovery, Functional capacity, Estimated VO2 max, Fatigue severity, Quality of life
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Koroner arter hastalığı (KAH), ülkemizde ve dünyada önde gelen mortalite nedenlerinden biridir. KAH tedavisinde önemli yaklaşımlardan biri de egzersiz eğitimidir. Literatürde egzersiz eğitimlerinden; orta yoğunluklu eğitimin (OYE), yüksek yoğunluklu aralıklı eğitime (YYAE) üstün olduğunu bildiren çalışmalar bulunmasına rağmen, KAH tedavisinde özellikler Kalp Hızı Toparlanması (KHT) üzerine hangi protokolün daha etkin olduğuna dair bir fikir birliği bulunmamaktadır. Bu çalışmanın amacı KAH'lılarda sık uygulanan egzersiz eğitimlerinden OYE ve YYAE'nin KHT, fonksiyonel kapasite, yorgunluk ve yaşam kalitesi üzerine etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi (KSBÜ) Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon (FTR) polikliniğine kardiyak rehabilitasyon amaçlı yönlendirilen ve kardiyoloji hekimi tarafından (M.D.) KAH tanısı doğrulanan 78 katılımcı ile çalışmaya başlandı. Basit randomizasyon yöntemi ile OYE ve YYAE olarak iki gruba randomize edildi. Çalışmayı tamamlayamayan 6 hasta drop out olduğu için 72 katılımcı ile çalışma tamamlandı. OYE grubunda yer alan hastalara, ısınma ve soğuma periyotları arasında maksimum (maks.) Watt'ın % 50-70'i ile 20-30 dakika bisiklet ergometresi ile eğitim uygulandı. YYAE'de yer alan hastalara ısınma ve soğuma periyotları arasında, 4 dakika maks. Watt'ın % 85-100'ü yüklenme takiben maks. Watt'ın % 50-70'inde 3 dakikalık aktif toparlanma periyotlarından oluşan, toplam 4 döngü bisiklet ergometresi ile eğitim uygulandı. Tüm gruplara haftada 3 gün süre ile toplam 24-30 (8-10 hafta) seans egzersiz uygulanması planlandı. Çalışmaya alınan tüm hastalar 30 seansı tamamladı. Tüm katılımcılar egzersiz eğitim öncesi ve sonrası egzersiz tolerans testi (ETT) ile değerlendirilmiş olup; tahmini maksimum oksijen tüketimi (VO2 maks), maksimum watt, maksimum kalp hızı, maksimum sistolik/ diyastolik kan basıncı, istirahat kalp hızı ve KHT 1. dakika (KHT-1) ve 2. dakika (KHT-2) nabız parametreleri ölçüldü. Ek olarak hastaların egzersiz eğitimi öncesi ve sonrası yaşam kaliteleri Short Form-36 (SF-36) ve algıladıkları yorgunluk şiddetleri Yorgunluk Şiddet Ölçeği (YŞÖ) ile değerlendirildi. Bulgular: Egzersiz eğitim öncesi gruplararası sosyodemografik veriler ve klinik parametreler açısından anlamlı bir farklılık yoktu (p>0.05). OYE grubunda eğitim öncesine göre eğitim sonrası tahmini VO2 maks, maksimum watt ve maksimum sistolik basınç ölçüm değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir iyileşme saptandı (p<0.05). YYAE grubunda ise eğitim öncesine göre sonrası tahmini VO2 maks., maksimum watt, KHT-2, maksimum sistolik basıncı değerlerinde istatistiksel olarak anlamlı iyileşme kaydedildi (p<0.05). OYE grubu katılımcılarının eğitim öncesine göre sonrası YŞÖ puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir azalma vardı (p<0.05). Benzer şekilde OYE grubunda eğitim öncesine göre sonrası SF-36 parametrelerinden fiziksel fonksiyon ve genel sağlık puanları arasında da istatistiksel olarak anlamlı artış görüldü (p<0.05). YYAE grubunda eğitim öncesine göre sonrası YŞÖ, fiziksel fonksiyon, fiziksel rol güçlüğü, genel sağlık ve ruhsal sağlık puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı iyileşme saptandı (p<0.05). YYAE grubunda OYE grubuna göre egzersiz eğitim sonrası tahmini VO2 maks., maksimum watt ve KHT-2 ölçüm değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı artış gösterdik (p<0.05). Eğitim sonrası fiziksel fonksiyonda, fiziksel rol güçlüğünde ve emosyonel rol güçlüğünde YYAE grubunda OYE grubuna göre anlamlı iyileşme tespit edildi (p<0.05). Sonuç: Kardiyak rehabilitasyonun KAH'lılarda egzersiz tipinden bağımsız olarak fonksiyonel kapasite, yaşam kalitesi, yorgunluk şiddeti ve sistolik kan basıncında iyileşme sağlamaktadır. Ancak YYAE'nin tahmini VO2 maks., maksimum watt ve KHT-2'yi iyileştirici etkisi daha belirgindir. Özellikle YYAE'in hem KAH hem de sağlıklı bireylerde mortalite belirteçlerinden birisi olan KHT-2'yi daha fazla iyileştirmektedir. Bundan dolayı egzersiz temelli kardiyak rehabilitasyon programlarında YYAE daha sık tercih edilmelidir.

Özet (Çeviri)

Objective: Coronary artery disease (CAD) is one of the leading causes of mortality in both our country and worldwide. One of the important approaches in the treatment of CAD is exercise training. Although studies in the literature indicate that moderate-intensity continuous training (MCT) is superior to high-intensity interval training (HIIT), there is no consensus on which protocol is more effective specifically for CAD treatment. The aim of this study is to evaluate the effects of commonly applied exercise training methods, MCT and HIIT, on cardiac health, functional capacity, fatigue, and quality of life in individuals with CAD. Methods: The study was started with 78 participants who were referred to Kutahya Health Sciences University (KHSU) Physical Medicine and Rehabilitation polyclinic for cardiac rehabilitation and whose CAD diagnosis was confirmed by a cardiologist (M.D.). Six patients dropped out before completing the study. Consequently, 72 participants were randomized into two groups using simple randomization: MCT and HIIT. Participants in the MCT group underwent exercise on a cycle ergometer at 50-70% of maximum watt for 20-30 minutes, including warm-up and cool-down periods. Participants in the HIIT group performed training on a cycle ergometer consisting of 4 cycles, with each cycle involving 4 minutes at 85-100% of maximum watt followed by 3 minutes of active recovery at 50- 70% of maximum watt, including warm-up and cool-down periods. Both group were planned to apply a total of 24-30 (8-10 weeks) exercise sessions for 3 days a week. All patients included in the study completed 30 sessions.All participants were assessed using an exercise tolerance test (ETT) both before and after the exercise training. The following parameters were measured: estimated maximum oxygen consumption (VO2 max), maximum watt, maximum heart rate, maximum systolic/diastolic blood pressure, resting heart rate, and heart rate recovery at 1 minute (HRR-1) and 2 minutes (HRR-2). Additionally, participants' quality of life was assessed before and after the exercise training using the Short Form-36 (SF-36), and perceived fatigue severity was measured using the Fatigue Severity Scale (FSS). Results: There was no significant difference in sociodemographic data and clinical parameters between the groups before the exercise training (p>0.05). In the MCT group, statistically significant improvements were observed in estimated VO2 max, maximum watt, and maximum systolic pressure measurements before and after training (p<0.05). In the HIIT group, statistically significant improvements were recorded in estimated VO2 max, maximum watt, HRR-2, and maximum systolic pressure before and after training (p<0.05). Participants in the MCT group showed a statistically significant reduction in FSS scores before and after training (p<0.05). Similarly, in the MCT group, there was a statistically significant increase in physical function and general health scores from the SF-36 parameters before and after training (p<0.05). In the HIIT group, statistically significant improvements were observed in FSS, physical function, physical role difficulty, general health, and mental health scores before and after training (p<0.05). In the HIIT group, there was a statistically significant increase in estimated VO2 max, maximum watt, and HRR-2 after exercise training compared to the MCT group (p<0.05). Significant improvements in physical function, physical role difficulty, and emotional role difficulty were observed in the HIIT group compared to the MCT group after training (p<0.05). Conclusion: Cardiac rehabilitation improves functional capacity, quality of life, fatigue severity and systolic blood pressure in CAD patients regardless of the type of exercise. However, HIIT has a more pronounced effect on improving estimated VO2 max, maximum watt, and HRR-2. Specifically, HIIT significantly enhances HRR-2, which is a mortality marker in both CAD patients and healthy individuals. Therefore, HIIT should be utilized more frequently in exercise-based cardiac rehabilitation programs.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    671343

    Koroner arter hastalarında farklı egzersiz programlarının etkisi: Randomize kontrollü çalışma

    Effects of different exercise programs in patients with coronary artery disease: A randomized controlled study

    İSMAİL OKUR

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Fizyoterapi ve RehabilitasyonKütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi

    Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ CİHAN CANER AKSOY

  2. Tez No

    849697

    Kardiyovasküler hastalığı olan bireylerde sürekli ve aralıklı aerobik egzersiz eğitiminin fonksiyonel kapasite üzerine etkisinin karşılaştırılması,

    Comparison between the effects of continuous and interval aerobic exercise training on functional capacity in individuals with cardiovascular disease

    KÜBRA ÇETİN DOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Fiziksel Tıp ve RehabilitasyonGazi Üniversitesi

    Fiziksel Tıp ve Rehabilitasyon Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÜLKÜ NESRİN DEMİRSOY

  3. Tez No

    531902

    LDL kolesterol düzeyi 250 MG/DL ve üzerinde olan olası, muhtemel ve kesin ailevi hiperkolesterolemi hastalarında farkındalık, yeterli tedavi edilme ve tedaviye uyum oranları

    Awareness, sufficient treatment and treatment compatibility ratings in possible, probable and definite family hypercolesterolemia patients whose ldl cholesterol level is 250 MG/DL and higher than 250 MDL

    SAMET YAMAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıAnkara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. DİDEM ÖZDEMİR

  4. Tez No

    769623

    Determination of risk factors in patients with acute coronary syndrome

    Akut koroner sendrom geçiren hastalarda risk faktörlerinin belirlenmesi

    NAZAR AZEEZ HUSSEIN ALDHAHER

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2022

    HemşirelikÇankırı Karatekin Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZLEM BULANTEKİN DÜZALAN

  5. Tez No

    716313

    Akut koroner sendrom ve normal koroner arter hastalarında s-nitrozotiyol ve tiyol/disülfit düzeylerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of s-nitrosothiol and thiol/disulfide levels in patients with acute coronary syndrome and normal coronary arteries

    MEHMET MURAT YİĞİTBAŞI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    KardiyolojiAnkara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Kardiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HACI AHMET KASAPKARA

Geri Dön