Geri Dön

Non-dualist tectonic thinking: Twin-phenomena in Aldo van Eyck's architecture

Non-düalist tektonik düşünce: Aldo van Eyck mimarlığında ikiz-fenomen

  1. Tez No: 850995
  2. Yazar: ÖZLEM ALTUN GUPTA
  3. Danışmanlar: PROF. DR. AYDAN BALAMİR
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Mimarlık, Architecture
  6. Anahtar Kelimeler: Modern mimari, Tektonik, Modern architecture, Tectonics
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: İngilizce
  9. Üniversite: Orta Doğu Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Mimarlık Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Mimarlık Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Bu tez, on dokuzuncu yüzyılda Alman mimarlık teorilerine girişinden bu yana sosyal ve ideolojik yapılarla etkileşen, bir mimari düşünsel çerçeve olarak tektoniği araştırmaktadır. On dokuzuncu yüzyılın tektonik düşüncesi, mimaride (klasik) sanatsal ve pozitivist olmak üzere birbirine zıt zihniyetlerin bir arada varlığını sürdürmesiyle dikkat çeker. Yirminci yüzyılda, iki savaş arası dönem Avrupa'sında, toplumsal çalkantıların da etkisiyle pozitivist zihniyet hakimiyetiyle mimaride düalist düşünce öne çıkmıştır. Bu çalışma ise tektonik çerçevenin mimaride non-düalist düşünce yoluyla yeniden yorumlanmasını önermektedir. Bu çalışmanın amacı, non-düalist tektonik düşüncenin mimari stratejilerini yirminci yüzyıl Avrupa'sı bağlamındaki teorik ve pratik karşılıklarıyla göstermektir. Hollandalı mimar Aldo van Eyck (1918-1999), mimarisinde zıtlıkların birliğine ve belirsizliğine yaptığı vurguyla öne çıkmaktadır. Van Eyck mimarlığını özgün kılan felsefi zenginlik ve insan refahına odaklı yaklaşım, bu çalışmanın tezini hem söylemsel hem de mekânsal anlamda örnekleyebilmek için uygun kapsamı sunar. Tez,“ikiz-fenomen”kavramının non-düalist düşünceye dayandığını öne sürmekle birlikte, non-düalist tektonik düşüncenin mimari stratejilerini Aldo van Eyck'ın özgün muğlak terminolojisi ve yapıları üzerinden örneklemeye girişir. Tez, Aldo van Eyck mimarlığı üzerinden non-düalist tektonik düşüncenin mimari stratejilerinin söylemsel ve mekânsal karşılıklılığını araştırmaktadır. Bu kapsamda, dörtlü bir kavramsal çerçeve (kompozisyonel, mekânsal, deneyimsel ve metafiziki) aracılığıyla Van Eyck'in mimari terminolojisinin, çalışma için seçilmiş Lahey'deki Pastoor van Ars Roma Katolik Kilisesi, Amsterdam Belediye Yetimhanesi ve Amsterdam'daki Hubertus Evi'ndeki mekânsal karşılıkları aranmıştır. Çalışma sonucunda, Aldo van Eyck'ın mimari felsefesinin temelindeki“ikiz-fenomen”kavramının ve bu kavramdan üreyen terimlerin, sözü geçen yapılardaki mekânsal karşılıklarıyla birbirini tamamlayarak non-düalist tektonik düşüncenin mimari stratejilerini oluşturduğu ortaya koyulmuştur.

Özet (Çeviri)

This thesis explores tectonics as a framework for architectural thinking, examining its interaction with social and ideological structures since its introduction to German architectural theories in the nineteenth century. The tectonic thinking of the nineteenth century is marked by the coexistence of opposite mindsets in architecture: classicist and positivist. In twentieth-century interwar Europe, a positivist mindset prevailed amid societal upheaval, leading to a study argument that suggests a reinterpretation of the tectonic framework through non-dualist thinking instead of perpetuating dualist ideas in architecture. The study's objective is to illustrate non-dualist tectonic thinking's architectural strategies in theoretical and practical correspondence within the context of twentieth-century Europe. Dutch architect Aldo van Eyck (1918-1999) plays a pivotal role in this regard, with his legacy reflecting a philosophical and humanitarian stance, emphasizing the coexistence of opposites and ambiguity in his architecture. Van Eyck's unique architectural philosophy, rooted in the notion of 'twin-phenomena,' forms the basis for asserting that this concept is inherent to non-dualist tectonic thinking. The thesis exemplifies architectural strategies of non-dualist tectonic thinking through a fourfold conceptual framework—compositional, spatial, experiential, and metaphysical—utilizing Van Eyck's authentic terminology and selected existing buildings. Specifically, the interpretation of Pastoor van Ars Roman Catholic Church in The Hague, Amsterdam Municipal Orphanage, and Hubertus House in Amsterdam aligns with Aldo van Eyck's theoretical strategies of non-dualist tectonic thinking, emphasizing the translation of 'twin-phenomena' in his architecture.

Benzer Tezler

  1. Searle'ün düalist felsefe eleştirisi üzerine bir inceleme

    A study on Searle's critique of traditional dualist philosophy

    MERVE YILMAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    FelsefeAydın Adnan Menderes Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. CENGİZ İSKENDER ÖZKAN

  2. Düalist dinlerde tanrı ve kozmos inancının Katharlar'a yansımaları

    Reflections of belief in god and the cosmos in dualist religions on the Catharians

    TUBA KANCA

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    DinBilecik Şeyh Edebali Üniversitesi

    Felsefe ve Din Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA BAŞ

  3. Tasarımda posthümanist yaklaşımlar: Nesne yönelimli ontoloji, fail-ağ teorisi, sferoloji

    Posthumanist approaches to design: Object oriented ontology, actor-network theory, spherology

    BURCU ARINÇ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Endüstri Ürünleri TasarımıMimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi

    Endüstriyel Tasarım Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET ZEKİ TURAN

  4. Posthümanist öznellik anlayışının dil ve anlam meselesindeki yankısı

    The echo of posthumanist understanding of subjectivity on the issue of language and meaning

    ARİF VOLKAN AYDIN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    FelsefeHacettepe Üniversitesi

    Felsefe Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NAZİLE KALAYCI

  5. Gazali'de ruh ve beden anlayışı

    Concept of spirit and body in Ghazali

    AYLİN DERNEK

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    DinKarabük Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ MUSTAFA GÖREGEN