Geri Dön

Zeccâc'ın Me'ânî'l-Kur'ân'ında dilbilimsel eleştiri

Exploring linguistic criticism in al-Zajjāj's al-Ma'ānī al-Qur'ān

  1. Tez No: 854590
  2. Yazar: MAHMUT ÇAY
  3. Danışmanlar: PROF. DR. SABRİ TÜRKMEN
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Dilbilim, Din, Linguistics, Religion
  6. Anahtar Kelimeler: Arap Dili, Dilbilimsel Eleştiri, Zeccâc, Me„âni‟l-Kur‟ân, Üslup, Arabic Language, Comparative linguistics, Zajjaj, Meānī al-Qur'ān, Criticism, Style
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İnönü Üniversitesi
  10. Enstitü: Sosyal Bilimler Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Arap Dili ve Belagatı Bilim Dalı
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

İlâhî irâde ile vahyin dili seçilen Arapçanın Müslümanlar nezdinde ayrı bir yeri vardır. Arap dilinin, saygın ve prestijli bir dil olmasında Kur‟ân‟ın büyük bir rolünün olduğu muhakkaktır. Dolayısıyla Arap dili, şöhretini büyük ölçüde Kur‟ân-ı Kerîm‟e borçludur. Fakat İslâmın yayılmasıyla bu ilâhî kaynakta lahn adı verilen kural ihlalleri yapılmaya başlamıştır. Bu doğrultuda Arapça dilbilgisine duyulan ihtiyaç da gün yüzüne çıkmış ve böylece Basra ve Kûfe mekteplerinde Arap gramerinin eğitim ve öğretimi başlamıştır. Bu çalışmalarla beraber Kur‟ân-ı Kerîm, hem dile dair kaidelerin tespitinde etkin rol oynamış hem de daha iyi anlaşılmasına yönelik çalışmalara önayak olmuştur.“Zeccâc'ın Me'ânî'l-Kur'ân'ında Dilbilimsel Eleştiri”adlı çalışmanın amacı, Me„ânî‟l-Kur‟ân adlı eserin dilbilimsel eleştiri yönünü incelemek ve Zeccâc‟ın eleştirmen kimliğini ortaya koymaktır. Çalışmada Zeccâc‟ın eleştirileri incelenirken eleştirel konularla beraber Zeccâc‟ın söylem tarzı da dikkate alınmıştır. Araştırmada temel kaynak eserlere başvurularak bu kapsamda metin analizi yöntemi uygulanmıştır. Çalışmada elde edilen bulgulara göre Zeccac‟ın kendisine hâs sert üslubunun diline yansıdığı görülmektedir. Nitekim nahiv açısından yanlış bulduğu ifadeleri ve bu ifadelerin sahiplerini eleştirirken,“ilhad”,“ikdâm”,“batıl”,“Arapçada yetersiz”,“Arapça bilmeyen”,“Kur‟ân‟ın mânâsına bir teşebbüs”,“şazz”,“muhâl”gibi nitelemelere sıkça başvurmuştur. Diğer yandan olumlu bulduğu ifade biçimlerine ise“mükemmel”,“en iyi”,“en güzel”,“daha belirgin”gibi ifadelerle değer vermiştir. Zeccâc, kendinden önce yaşamış başta dilciler olmak üzere müfessrileri, kârileri; Temîm, Huzeyl gibi nahiv usülcüleri tarafından önemli sayılan lehçeleri tenkit etmiştir. Arap dilcileri eleştirirken Kur‟ân-ı Kerîm, kıraât, hadîs, şiir, nesir, istishâb-ı hâl, aklî delîl, lafza ve mânâya riâyet etme ilkesi, Kur‟ân‟ın siyâkı ilkesi ve öncelik sırası gibi normları delil olarak kullanmıştır. Sert üslûbuyla öne çıkan Zeccâc‟ın, kimi gramercilerin ağır eleştirilerine maruz kaldığı ve bunun sonucunda bazıları tarafından hadsizlikle suçlandığı ortaya da çıkmıştır. Zeccâc‟ın dilbilimsel eleştirisinde gramer kurallarının saflığını göz ardı eden şiire ve nesire tolerans göstermediği görülmüştür.

Özet (Çeviri)

Arabic, which divine will chose as the language of revelation, holds a unique position in the hearts of Muslims. It's undeniable that the Qur'an played a significant role in elevating Arabic to a language of respect and prestige. Thus, a considerable portion of Arabic's renown is attributed to the Qur'an. However, as Islam spread, deviations from the linguistic rules, referred to as lahn began to emerge within this divine text. Consequently, the necessity for Arabic grammar arose, leading to the initiation of Arabic grammar education and instruction in Basra and Kufa. Through these endeavours, the Qur'an actively contributed to establishing the foundations of language rules, facilitating a deeper comprehension of Arabic. The primary objective of the research entitled“Exploring Linguistic Criticism in al-Zajjāj's al-Ma'ānī al-Qur'ān”is to analyze the linguistic critique embedded within al-Ma'ānī al-Qur'ān and to unveil the critical persona attributed to al-Zajjāj. During the examination of al-Zajjāj's critiques within the study, particular attention was given to al-Zajjāj's stylistic approach alongside the critical themes. The research employed a textual analysis methodology within this framework, drawing upon foundational source materials. Based on the study's findings, it is observed that Zajjaj's distinctively acerbic style is manifested in his language usage. In the course of his critique, it is evident that when addressing grammatically erroneous expressions and their authors, he often employed descriptors such as“ilhād,”“ikdām,”“false,”“inadequate in Arabic,”“lacking knowledge of Arabic,”“an insufficient attempt to interpret the Qur'ān,”“shazz,”and“muhāl.”Conversely, he esteemed favorable expressions, categorizing them with terms such as“excellent,”“best,”“most beautiful,”and“more distinct.”Zajjāj scrutinized the dialects esteemed by preceding linguists, particularly scholars of linguistics, exegetes, commentators, and grammarians like al-Tamīm and Hudhayl. In his critique of Arabic linguists, he invoked various standards including the Qur'an, qiraat, hadith, poetry, prose, istishāb al-hāl, rational arguments, the principle of upholding the integrity of words and meanings, the principle of maintaining coherence with the Qur'an, and the principle of hierarchical precedence as substantiation. Additionally, it came to light that al-Zajjāj, distinguished for his acerbic style, faced substantial censure from certain grammarians, leading to allegations of discourtesy from some quarters. Within his linguistic critique, al-Zajjāj exhibited no leniency toward poetry and prose that disregarded the integrity of grammatical principles.

Benzer Tezler

  1. Zeccâc'ın Me'âni'l-Kur'ân ve i'râbuh adlı eserinin dil ve gramer açısından incelenmesi

    A study of al-Zajjāj's Ma'ānī al-Qur'ān wa i'rābuh in terms of grammar and language

    MUCAHİT EKİNCİ

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    DilbilimBursa Uludağ Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. HASAN TAŞDELEN

  2. Zeccāc'ın Me'āni'l-Ḳur'ān'ında dilbilimin Kur'ān'ı anlamaya etkisi: Baḳara Sūresi örneği

    The effect of linguistics on understanding Qur'ān in Zajjāj's Ma'āni'l-Qur'ān: Example of Surah Baḳara

    NURCAN SEVİNÇ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    DinTrakya Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. NECDET ÜNAL

  3. Dilbilimsel tefsirlerde kelime tahlilleri: Ebû Ubeyde ve Ferrâ tefsirlerinde Necm Sûresi

    Vocabulary analyses in linguistic tafsirs: Surah Necm in Ebu Ubeyde's and Ferra's tafsirs

    AYSUN VELİ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    DilbilimAnkara Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İSMAİL ÇALIŞKAN

  4. Muhammed Ahmed Halefullah, Muhammed Arkoun, Nasr Hâmid Ebû Zeyd ve Hasan Hanefî'nin Kur'ân'la ilgili görüşlerinin temelleri ve kaynakları

    Muhammed Ahmed Halefullah, Muhammed Arkoun, Nasr Hâmid Ebû Zeyd, and Hasan Hanefî's views, basics and sources about Quran

    HASAN HÜSEYİN İSLAM

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    SosyolojiKahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. İDRİS ŞENGÜL

  5. تفسير القرآن لشمس الدين محمد المقدسي لسورتي يس و الصافات دراسةً و تحقيقاً

    Şemsüddîn Muhammed el-Makdisî'nin“Tefsîru'l-Kur'ân”isimli eserinin edisyon kritiği (Yâsîn ve es-Sâffât Sureleri

    AHMED KADHIM WAHAB AL RUKAIBAWI

    Yüksek Lisans

    Arapça

    Arapça

    2023

    DinÇankırı Karatekin Üniversitesi

    Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEHMET ALİ AYTEKİN