Doksorubisine bağlı kardiyotoksisitenin önlenmesinde oktreotidin rolü
Başlık çevirisi mevcut değil.
- Tez No: 86835
- Danışmanlar: PROF. DR. ERSOY IŞIK
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kardiyoloji, Cardiology
- Anahtar Kelimeler: Doksorubisin, Kalp, Oktreotid, Somatostatin, Toksisite, Doxorubicin, Heart, Octreotide, Somatostatin, Toxicity
- Yıl: 1999
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Gata
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
ÖZET Antrasiklin grubu antineoplastik bir ilaç olan doksorubisinin kullanımını kısıtlayan en önemli yan etki doza bağlı olarak ortaya çıkan kronik kardiyomiyopatidir. Bu kardiyotoksik etkinin mekanizması tam olarak bilinmemekle beraber ileri sürülen teorilerden bir tanesi hücre içinde aşırı miktarda kalsiyum birikimidir. Diğer yandan somatostatin analoğu bir ilaç olan oktreotidin hücre içine kalsiyum girişini inhibe ettiği çeşitli çalışmalarda gösterilmiştir. Bu deneysel çalışmanın amacı doksorubisine bağlı kardiyotoksisitenin önlenmesinde oktreotidin rolünün araştırılmasıdır. Çalışmada toplam 37 adet erkek Yeni Zelanda tavşanı kullanılmış ve dört gruba ayrılmıştır. A grubuna (n:12) doksorubisin ve oktreotid, B grubuna (n:12) yalnız doksorubisin, C grubuna (n:8) yalnız oktreotid ve D grubuna (n:5) yalnız plasebo verilmiştir. Doksorubisin haftada bir kez 2mg/kg olmak üzere toplam 10 hafta, oktreotid ise 5ugr/kg/gün dozunda çalışma boyunca uygulanmıştır. Çalışma boyunca deneklerin her iki haftada bir düzeltilmiş QT (QTd) mesafeleri, çalışma başlangıcında ve sonunda sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (EF) ve fraksiyonel kısalma (FK) değerleri hesaplanmış sonuçlar karşılaştırılmıştır. Ayrıca çalışma sonunda tavşanların kalpleri histopatolojik olarak incelenmiş ve 0 ile 4 arasında bir kardiyotoksisite skoru verilmiştir. Çalışma sonunda histopatolojik skorlar A grubundaki dört denekte 3, diğerlerinde 4, B grubunda bir denekte 3, diğerlerinde 4, C ve D gruplarındaki tüm deneklerde ise 0 olarak bulunmuştur. Buna göre A ve B gruplarında bu skor C ve D gruplarına göre anlamlı olarak farklıdır, ancak bu açıdan A ve B grupları arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildir. EF ve FK değerleri incelendiğinde C ve D gruplarında çalışmanın başı ile sonu arasında anlamlı bir değişiklik olmamakla beraber, A grubunda EF %66.4±2.9'dan %54.6±2.5'e (p =0.007), FK %34.4±2.0'den %28.0±2.0'a (p=0.008) ve B grubunda EF %67.7±2.8'den %55.0±2.9'a (p=0.012), FK %35.1±1.9'dan %24.2±1.4'e (p=0.011)e düşmüştür. A ve B grupları birbiriyle karşılaştırıldığında EF"deki azalma açısından bu iki grup arasında istatistiksel bir fark olmadığı (p=0.7), buna karşılık FS'deki azalmanın B grubunda A grubundan anlamlı derecede daha fazla olduğu belirlenmiştir (p <0,05).QTd intervalleri yönünden de C ve D gruplarında çalışma başlangıcı ile sonu arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır. Buna karşılık QTd intervali A grubunda yaklaşık %15 (244.5±21.2 msn/den 282.8±25.9 msn/ye (p=O.008)), B grubunda ise yaklaşık %20 oranında (248.5±17.7 msn.Men 298.8±13.7 msn.'ye(p=0.012)) uzamıştır. QTd' deki uzama açısından A ve B grupları karşılaştırıldığında aradaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır. Sonuç olarak, bu çalışmada oktreotidin doksorubisin kardiyotoksisitesini önlemede belli ölçülerde olumlu etkisi görülmesine rağmen, bunlar FK üzerindeki etkisi dışında istatistiki olarak anlamlı bulunmamıştır. Buradan hareketle oktreotidin bu konuda kısıtlı da olsa etkili olduğu düşünülebilir. 37
Özet (Çeviri)
SUMMARY Doxorubicin is an anthracycline antineoplastic drug that its use is limited by chronic, dose dependent cardiomyopathy. The mechanisms for anthracycline induced cardiotoxicity are not clear, but one of the theories is increase of intracellular calcium. Octreotide is a somatostatine analogue which inhibits the inward calcium current. In this experimental study we assessed the role of octreotide in prevention of doxorubicin induced cardiotoxicity. 37 male, New Zeland rabbits are divided into four groups. In Group A (n=12) doxorubicine and octreotide, in Group B (n=12) only doxorubicine, in Group C (n=8) only octreotide and in Group D (n=5) only placebo were administered. Corrected QT intervals (QTc) were calculated every two weeks. Left ventricular ejection fraction (EF) and fractional shortening (FS) were measured before and at the end of the study. Hearts of the rabbits were examined histopathologically and scored between 0 and 4. Histopathologic scores were 3 in four and 4 in eight animals in Group A, 3 in one and 4 in eleven animals in Group B and 0 in all of the animals in Group C and D. The difference between Group A and Group B was insignificant. There wasn't any significant difference between basal and last EF and FS in Group C and D. In Group A, EF reduced from %66.4±2.9 to %54.6±2.5 (p s0.007), FS reduced from %34.4±2.0 to %28.0±2.0 (psO.008) and in Group B, EF reduced from %67.7±2.8 to %55.0±2.9 (p=0.012), FS reduced from %35.1±1.9 to %24.2±1.4 (p=0.0ll). Although the reduction in EF was not significantly different between Goup A and B, the reduction in FS was statistically different between these two groups. The difference between basal and last QTc in Group C and D was not significant. On the other hand, QTc prolonged 15% (from 244.5±21.2 msec, to 282.8±25.9 msec. (psO.008)) in Group A and 20 % (from 248.5±17.7 msec, to 298.8±13.7 msec (psO.012)) in Group B. We compared these two groups by means of QTc prolongation and couldn'tfind statistically significant difference. Although it seems that octreotide has some preventive effect in doxorubicin-induced cardiotoxicity by means of histopathological score, QTc prolongation and left ventricular systolic function, this is not statistically significant except the effect on FS. As a result, we conclude that octreotide may have partial preventive affect in doxorubicin-induced cardiotoxicity. 38
Benzer Tezler
- Glioblastoma multiforme ve anaplastik astrositonların adriamycinle adjuvant lokal kemoterapisi
Başlık çevirisi yok
İSMAİL TANER
- Adriamycin`in in vitro sitogenetik etkisinin incelenmesi
In vitro cytogenetic effects of the adriamycin
İLKNUR BAYBEK
- Adriamycin uygulanan wistar albino sıçanlardaki sitogenetik incelemeler
Başlık çevirisi yok
SEHER KAYA
- Kobaylarda adriamisinde oluşturulan serbest radikal aracılıklı böbrek toksisitesinde membran fosfolipid düzeyleriyle (Na+K+)-ATPaz aktivitesinin incelenmesi ve vitamin E`nin etkisi
The Examination of membrane phospholipid levels and (Na+K+)-ATPase activity and the effect of vitamin E on the kidney toxicity in guinea pig with free radical mediatör which is formed with adriamycin
ŞEHRİ ELBEG
- Sıçanlarda benzo(A)piren toksisitesine Doksorubisin ve Taksol'ün etkileri
The Effects of Taxol and Doxorubicine in benzo(A)pyrene toxicity on rats
DİDEM ÇOŞAN
Yüksek Lisans
Türkçe
1999
Tıbbi BiyolojiEskişehir Osmangazi ÜniversitesiTıbbi Biyoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. AYŞE BAŞARAN