Fototerapi ihtiyacı olan hiperbilirubinemili term ve preterm bebeklerde oksidatif stres ve DNA hasarının karşılaştırılması
Comparison of oxidative stress and DNA damage in term and preterm infants requiring phototherapy due to hyperbilirubinemia
- Tez No: 869778
- Danışmanlar: PROF. DR. DERYA BÜYÜKKAYHAN, DR. ÖĞR. ÜYESİ BURCU CEBECİ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2024
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Neonatoloji Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Hiperbilirübinemi nedeniyle yenidoğan yoğun bakım ünitemizde yatıp fototerapi tedavisi alan preterm ve term bebeklerin maruz kaldığı oksidatif stresin DNA hasarı gelişiminde etkisini değerlendirerek, fototerapi alan bebeklerin nörogelişimsel izlemlerinde yol gösterici verilere ulaşmayı hedefledik. Gereç ve Yöntem: Tek merkezli, prospektif, randomize olmayan çalışmamıza hiperbilirübinemi nedeniyle yatan ve fototerapi alan 20 term ve 20 preterm bebek çalışmaya dahil edildi. Fototerapi almayan 17 term ve 19 preterm bebek kontrol gurubunu oluşturdu. Hastalardan fototerapi öncesi ve fototerapiden 24 saat sonra kontrol kan örnekleri alınarak TAC, TOS ve DNA hasarı çalışıldı. Bulgular: Çalışmamızdaki 76 yenidoğanın ortalama gestasyon haftası 36.3±2,1 hafta, ortalama doğum ağırlığı 2779±636 gram, 41'i (%53,9) erkekti ve 49'unda (%64,5) sezaryen doğum mevcuttu. Fototerapi alan ve almayan term ve preterm bebekler karşılaştırıldığında, cinsiyet, doğum ağırlığı, boy, baş çevresi, doğum şekli, anne yaşları benzerdi. Yatış bilirubin değerleri ile fototerapi öncesi ve sonrası TAC ve TOS ve 8-OhdG değerleri arasında korelasyon saptanmadı. Prematüre bebeklerde ise yatış bilirubini fototerapi öncesi TAC değeri ile korele saptandı (r=-0,511 p=0,021). Fototerapi alan preterm ve term bebekler karşılaştırıldığında ise tedavi öncesi TAC hariç, tedavi öncesi TOSve 8-OhdG değerleri ile tedavi sonrası TAC, TOS ve 8-OhdG değerleri term bebeklerde anlamlı olarak yüksekti (sırasıyla p=0,304, p=0,03, p=0,008, p=0,007, p=0,002, p<0,001) Sonuç: Hiperbilirubinemi tedavisinde kullanılan fototerapinin, term ve preterm bebeklerde DNA hasarında ve oksidatif streste artışa neden olmadığı ve neonatal sarılık için güvenli, tercih edilen tedavi yöntemleri olduğunu saptadık.
Özet (Çeviri)
Aim: We aimed to evaluate the impact of oxidative stress on DNA damage in preterm and term infants receiving phototherapy treatment in our neonatal intensive care unit due to hyperbilirubinemia, and to obtain guiding data in the neurodevelopmental follow-up of infants receiving phototherapy. Materials and Methods: In our single-center, prospective, non-randomized study, 20 term and 20 preterm infants hospitalized due to hyperbilirubinemia and receiving phototherapy were included. Seventeen term and nineteen preterm infants not receiving phototherapy formed the control group. Blood samples were taken from the patients before phototherapy and 24 hours after phototherapy to study Total Antioxidant Capacity (TAC), Total Oxidative Status (TOS), and DNA damage. Results: In our study, the average gestational age of the 76 newborns was 36.3±2.1 weeks, the average birth weight was 2779±636 grams, 41 of them (53.9%) were male, and 49 (64.5%) were delivered by cesarean section. When comparing term and preterm infants who received and did not receive phototherapy, gender, birth weight, length, head circumference, mode of delivery, and maternal ages were similar. No correlation was found between admission bilirubin levels and pre- and post-phototherapy TAC, TOS, and 8-OhdG values. However, in premature infants, admission bilirubin was correlated with pre-phototherapy TAC value (r=-0.511, p=0.021). When comparing preterm and term infants receiving phototherapy, pre-treatment TAC values, except for pre-treatment TOS and 8-OhdG values, and post-treatment TAC, TOS, and 8-OhdG values were significantly higher in term infants (p=0.304, p=0.03, p=0.008, p=0.007, p=0.002, p<0.001, respectively). Conclusion: We found that phototherapy used in the treatment of hyperbilirubinemia does not cause an increase in DNA damage or oxidative stress in term and preterm infants, and it is a safe and preferred treatment method for neonatal jaundice.
Benzer Tezler
- E vitamininin prematürelerde hiperbilirübinemiden koruyucu etkisi
Başlık çevirisi yok
MUSTAFA PEKŞEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1988
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıErciyes ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Psoriasis tedavisinde goeckerman yönteminde katranların rolü
Başlık çevirisi yok
YÜCEL ATAKARA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1988
Dermatolojiİstanbul ÜniversitesiDermatoloji Ana Bilim Dalı
PROF. DR. YALÇIN TÜZÜN
- Rh uyuşmazlığı olan yenidoğan kordon kanında alfa-fetoprotein değerleri ile hemolitik komponent arasındaki ilişki
Başlık çevirisi yok
OYA ÇETİNKAYA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1989
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Sitokhalasin-B ile bloklanmış yenidoğan periferalkan lenfositlerinde fototerapinin uyardığı mikronukleuslar
Başlık çevirisi yok
TÜLİN ÇORA
Yüksek Lisans
Türkçe
1990
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSelçuk ÜniversitesiTıbbi Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
Y.DOÇ.DR. SENNUR DEMİREL