Geri Dön

65 yaş ve üzeri tip-2 dıabetes mellıtus tanısı olan ve olmayan hastalarda tıme-to-start, tıme-to-stop kriterlerine göre uygunsuz ilaç kullanımının değerlendirilmesi ve itaki II düşme risk ölçeği ile ilişkisi

Evaluation of inappropriate medication use according to time-to-start and time-to-stop criteria and its relationship with itaki II fall risk scale in patients aged 65 and over with and without type 2 diabetes mellitus

  1. Tez No: 882642
  2. Yazar: HATİCE KÜBRA DİKER ÇALIŞ
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ ÖZLEM SUVAK, DOÇ. DR. EMİN GEMCİOĞLU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Tip 2 DM, yaşlılar, uygunsuz ilaç kullanımı, düşme riski, TIME Kriterleri, İtaki-II Düşme Risk Ölçeği, Type 2 DM, elderly, inappropriate medication use, fall risk, TIME Criteria, İtaki-II Fall Risk Scale
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: Ankara Etlik Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Giriş ve Amaç: Çalışmanın amacı, 65 yaş ve üzeri Tip 2 Diabetes Mellitus (T2DM) tanısı olan/olmayan hastalarda Uygunsuz İlaç Kullanımı'nın (UİK) düşme riski üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Prospektif ve analitik olarak tasarlanan çalışmada dahiliye servisinde yatan, T2DM olmayan (1. Grup, n=50) ve olan (2. Grup, n=58) hastalara sosyodemografik veri formu, TIME-to-START (Turkish Inappropriate Medication Use in the Elderly) ve TIME-to-STOP kriterlerine göre UİK değerlendirilmesi ve İtaki II Düşme Risk Ölçeği (DRÖ) yüz yüze uygulanmıştır. IBM SPSS Statistics 26.0 ile bağımsız değişkenlerin bağımlı değişken üzerine Çok Değişkenli Binary Lojistik Regresyon Analizi temelli model (Nagelkerke RSquare %73,4) oluşturularak analiz edildi. p<0,05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: T2DM tanısı ve yaş faktörlerinin düşme riskinin anlamlı bir yordayıcısı olduğu bulundu (sırasıyla: B = 5,423, p = 0,036, OR = 226,634; B = 0,204, p = 0,013, OR = 1,226). Olguların %75,0'ında TIME-to-START'a göre en az bir potansiyel UİK durumu vardı. Grup 2'de“2 ve üzeri”kriterde TIME-to-START ilaç uyumsuzluğu gösterenlerin düşme riski anlamlı yüksek bulundu (p=0,028). Erkek cinsiyet alt grubunda, TIME-to-START kriterlerine göre UİK sayısı“2 ve üzeri kriter”olduğunda yüksek risk olma durumu diğer kriter gruplarına göre anlamlı yüksekti (p=0,046). TIME-to-STOP'a göre UİK her iki grupta da düşme riskinin anlamlı yordayıcısı bulunmadı. Yalnız yaşayanlarda ve düşme hikayesi olanlarda düşme riski anlamlı yüksek bulundu (sırasıyla: B = 5,436, p = 0,041, OR = 229,619; B = 2,481, p = 0,002, OR = 11,956). Sonuç: Çalışmamız T2DM ve UİK durumu, diğer bilinen yaş, yalnız yaşama, düşme hikayesinin olması gibi risk faktörleri gibi yaşlı hastalarda düşme riskini arttırdığını gösterdi. T2DM tanılı yaşlılarda düşme riskini azaltma konusunda UİK de göz önünde bulundurulmalı ve kontrol altına alınmalıdır.

Özet (Çeviri)

Introduction and Aim: The aim of this study is to evaluate the impact of Potentially Inappropriate Medication (PIM) on fall risk in patients aged 65 and over with or without a diagnosis of Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM). Materials and Methods: This study, designed prospectively and analytically, was conducted on patients hospitalized in the internal medicine ward, including those without T2DM diagnosis (Group 1, n=50) and those with T2DM diagnosis (Group 2, n=58). Sociodemographic data forms, assessments of PIM based on the TIME-to-START and TIME-to-STOP criterias, and the İtaki II Fall Risk Scale (FRS) were applied face-to-face. Multivariate Binary Logistic Regression Analysis based on a model with independent variables on the dependent variable was performed using IBM SPSS Statistics 26.0 (Nagelkerke R Square = 73.4%). A p-value of <0.05 was considered statistically significant. Results: The diagnosis of T2DM and age were found to be significant predictors of fall risk (B = 5.423, p = 0.036, OR = 226.634; B = 0.204, p = 0.013, OR = 1.226, respectively). In 75.0% of cases, there was at least one potential PIM situation according to the TIME-to-START criteria. In Group 2, the fall risk was found to be significantly higher in those who exhibited non-compliance with“2 or more”criteria based on TIME-to-START (p = 0.028). In the male subgroup, the high-risk status was significantly higher when there were“2 or more criteria”for PIM according to the TIME-to-START criteria compared to other criteria groups (p = 0.046). PIM according to the TIME-to-STOP criteria was not found to be a significant predictor of fall risk in either group. The fall risk was significantly higher in those living alone and those with a history of falls (B = 5.436, p = 0.041, OR = 229.619; B = 2.481, p = 0.002, OR = 11.956, respectively). Conclusion: Our study demonstrated that diagnosis of T2DM and PIM, along with other known risk factors such as age, living alone, and a history of falls, increase the risk of falls in elderly patients. PIM should also be considered and controlled to reduce the fall risk in elderly patients diagnosed with T2DM.

Benzer Tezler

  1. Ankara Üniversitesi Tıp fakültesi Aile Hekimliği ile endokrinoloji ve metabolizma hastalıkları polikliniklerinde esansiyel hipertansiyon ve tip 2 diabetes mellitus tanılı hastaların güçlendirme düzeylerinin belirlenmesi

    Empowerment levels of patients diagnosed with essential hypertension and TYPE 2 diabetes mellitus in Ankara University Faculty of Medicine, Family Medicine and endocrinology and metabolic diseases polyclinics

    FERDANE RANA DOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Aile HekimliğiAnkara Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MEHMET UNGAN

  2. Tip 2 diabetes mellituslu yetişkin hastaların glisemik kontrol durumu ve ilişkili faktörler

    Adult Type 2 diabetes mellitus patients' glycemic control status and related factors

    ELİF SAMİYE BAYAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2019

    Halk SağlığıMarmara Üniversitesi

    Halk Sağlığı Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AHMET TOPUZOĞLU

  3. Tip ıı diyabetes mellitusu olan bireylerin hastalık algıları ile öğrenilmiş güçlülükleri arasındaki ilişki

    The relationship between the illness perceptions and their learned resourcefulness of individuals with type ıı diabetes mellitus

    ELİFNUR KARAGÖZ YILDIZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    HemşirelikMersin Üniversitesi

    Hemşirelik Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SABİRE YURTSEVER

  4. İzmir Katip Çelebi Üniversite Hastanesi Aile Hekimliği Polikliniğine başvuran tip 2 diyabetes mellitus tanılı hastaların diyabet distress düzeylerinin değerlendirmesi

    Evaluation of diabetes distress levels in patients with type 2 diabetes mellitus admitted to the Family Medicine Outpatient Clinic of İzmir Kâtip Çelebi University Hospital

    RAMAZAN POLAT

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Aile Hekimliğiİzmir Katip Çelebi Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. KURTULUŞ ÖNGEL

  5. Aile Hekimliği ve İç Hastalıkları Polikliniğine başvuran bireylerde Tip 2 Diyabet risk düzeyinin karşılaştırılması

    Comparison of Type 2 Diabetes risk levels in individuals attending Family Medicine and Internal Disease Clinics

    HATİCE KÜBRA TOY

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Aile HekimliğiAnkara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TUĞBA YILMAZ

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ERHAN ŞİMŞEK