Bariatrik cerrahi türünün monosit/HDL oranına etkisi
The effect of bariatric surgery type on monocyte/HDL ratio
- Tez No: 905730
- Danışmanlar: PROF. DR. MUSTAFA HAKAN SÖZEN, DR. ÖĞR. ÜYESİ AHMET ÇAĞRI BÜYÜKKASAP
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Genel Cerrahi, General Surgery
- Anahtar Kelimeler: Bariatrik Cerrahi, Monosit/HDL Oranı, Roux-en-Y Gastrik Bypass, Sleeve Gastrektomi, Kardiyovasküler Risk, Bariatric Surgery, Monocyte/HDL Ratio, Roux-en-Y Gastric Bypass, Sleeve Gastrectomy, Cardiovascular Risk
- Yıl: 2024
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Gazi Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Genel Cerrahi Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, Roux-en-Y Gastrik Bypass (RYGB) ve Sleeve Gastrektomi (SG) ameliyatlarının monosit/HDL oranı (MHO) üzerindeki etkilerini karşılaştırarak, bu cerrahi yöntemlerin inflamatuar süreçler ve kardiyovasküler risk faktörleri üzerindeki potansiyel etkilerini değerlendirmektir. Yöntem: Çalışma, retrospektif ve kesitsel tasarımda gerçekleştirilmiştir. Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde 2017-2023 yılları arasında bariatrik cerrahi geçiren 181 hasta (158 kadın, 23 erkek) çalışmaya dahil edilmiştir. Hastalar postoperatif takip sürelerine göre erken, orta ve geç dönem olmak üzere üç gruba ayrılmıştır. Ameliyat öncesi ve sonrası monosit ve HDL seviyeleri ölçülerek MHO hesaplanmış ve cerrahi yöntemlerin bu oran üzerindeki etkileri karşılaştırılmıştır. Bulgular: RYGB ve SG ameliyatlarının her ikisi de MHO oranını postoperatif dönemde anlamlı bir şekilde azaltmıştır. RYGB grubunda ameliyat öncesi MHO ortalaması 1.25±0.35 iken, ameliyat sonrası %36.3±14.6 azalarak 0.79±0.26'ya düşmüştür (Z=-9.564, p<0.001). SG grubunda ise ameliyat öncesi MHO ortalaması 1.21±0.29 iken, ameliyat sonrası %31.3±13.9 azalarak 0.83±0.30 seviyesine gerilemiştir (Z=-5.426, p<0.001). Özellikle orta dönemde (6-12 ay), RYGB ameliyatı geçiren hastalarda MHO oranındaki azalma (%36.8±15.1), SG ameliyatı geçiren hastalardan (%29.3±10.4) istatistiksel olarak daha fazla bulunmuştur (p=0.009). Erken dönemde (0-6 ay) ve geç dönemde (12 ay ve üzeri) ise her iki grup arasında MHO azalma yüzdeleri açısından anlamlı bir fark gözlenmemiştir. Bu veriler, RYGB'nin inflamatuar süreçler ve kardiyovasküler risk faktörleri üzerindeki etkisinin SG'ye kıyasla daha güçlü olabileceğini göstermektedir. Sonuç: RYGB ve SG ameliyatları, obezite tedavisinde etkili yöntemler olarak öne çıkmakla birlikte, RYGB'nin inflamatuar belirteçler ve kardiyovasküler risk faktörleri üzerindeki etkisi daha belirgin olabilir. Gelecekteki çalışmalarda daha geniş hasta popülasyonları ve uzun süreli takiplerle bu bulguların doğrulanması önerilmektedir.
Özet (Çeviri)
Objective: The aim of this study was to compare the effects of Roux-en-Y Gastric Bypass (RYGB) and Sleeve Gastrectomy (SG) on the monocyte/HDL ratio (MHO) and to evaluate the potential impacts of these surgical methods on inflammatory processes and cardiovascular risk factors. Methods: This study was conducted retrospectively and cross-sectionally. A total of 181 patients (158 females, 23 males) who underwent bariatric surgery at Gazi University Hospital between 2017 and 2023 were included in the study. Patients were divided into three groups based on their postoperative follow-up periods: early, mid, and late stages. Preoperative and postoperative monocyte and HDL levels were measured, MHO was calculated, and the effects of the surgical methods on this ratio were compared. Results: Both RYGB and SG significantly reduced the MHO ratio in the postoperative period. In the RYGB group, the preoperative MHO average was 1.25±0.35, which decreased by 36.3±14.6% to 0.79±0.26 postoperatively (Z=-9.564, p<0.001). In the SG group, the preoperative MHO average was 1.21±0.29, which decreased by 31.3±13.9% to 0.83±0.30 postoperatively (Z=-5.426, p<0.001). Particularly in the mid-term (6-12 months), the decrease in MHO in the RYGB group (36.8±15.1%) was significantly higher than that in the SG group (29.3±10.4%) (p=0.009). In the early (0-6 months) and late-term (12 months and beyond) periods, no statistically significant differences were observed between the two groups regarding MHO reduction percentages. These data suggest that RYGB may have a more potent effect on reducing inflammatory processes and cardiovascular risk factors compared to SG. Conclusion: While both RYGB and SG surgeries are effective methods for the treatment of obesity, RYGB may have a more pronounced effect on inflammatory markers and cardiovascular risk factors. Future studies with larger patient populations and longer follow-up periods are recommended to confirm these findings.
Benzer Tezler
- Bariatrik cerrahi sonrası hastaların beslenme kalitelerinin uzun dönemde klinik ve antropometrik ölçümlere etkisi
The effect of patients nutritional quality long term clinical and antropometric measurements after bariatric surgery
CANSU YURDAKUL
Yüksek Lisans
Türkçe
2015
Beslenme ve Diyetetikİstanbul Medipol ÜniversitesiBeslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. NİHAL ZEKİYE ERDEM
- Bariyatrik cerrahi geçirecek morbid obez hastalarda laringoskopi ve endotrakeal entübasyon koşullarının değerlendirilmesi
Evaluation of laryngoscopy and endotracheal intubation conditions in morbidly obese patients undergoing bariatric surgery
MUHAMMED GÜRHAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Anestezi ve ReanimasyonFırat ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ESEF BOLAT
- Obezite cerrahisi geçirmiş olan hastalarda yeme bağımlılığı ve yaşam kalitesi
Food addiction and quality of life in patients with bariatric surgery
SEÇKİN ÇOĞALAN
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
HemşirelikAfyonkarahisar Sağlık Bilimleri ÜniversitesiCerrahi Hastalıklar Hemşireliği Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ PAKİZE ÖZYÜREK
- Obez hastaların yaşam deneyimlerinin incelenmesi
Investigation of life experiences of obese patients
MELİS MERVE ÇAKAL
Yüksek Lisans
Türkçe
2019
HemşirelikBahçeşehir ÜniversitesiHemşirelik Bilim Dalı
PROF. DR. FATMA ETİ ASLAN
- Barisantrik sistemlerde dört bileşenli gaz difüzyonun sürekli boru reaktörde teorik incelenmesi
The Theorical study of the four-component diffusion in the steady tubular reactor on berysentric systems
HAVVA CEYLAN