Çocuklarda görsel uyarılmış potansiyellerin tanısal gücü
Diagnostic power of visual evoked potentials in children
- Tez No: 906970
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ÖZLEM YAYICI KÖKEN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2024
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Akdeniz Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
VEP, görsel sistemin işlevselliğini objektif olarak değerlendiren non-invaziv nörofizyolojik bir yöntemdir. Bu teknik, beyin korteksinin görsel uyarılara verdiği yanıtları kaydederek, görme yollarındaki olası patolojileri belirlemek için kullanılır. Retina, optik sinir ve oksipital korteksten oluşan görsel yolakların herhangi bir noktasındaki disfonksiyonlar, VEP ölçümleriyle tespit edilebilir. Tez çalışmamızda, VEP testiyle pediatrik yaş grubunda, görme yollarını etkileyen hastalıklarda tanı koyma gücü değerlendirilmiştir. 584 VEP kaydı alınan çocuk hasta geriye dönük incelenmiş ve minimum 10, maksimum 18 yaş aralığında 292 hastanın verileri çalışmaya kapsamında değerlendirilmiştir. Hastaların yaş, cinsiyet, ön tanı, sonuç tanı, pattern VEP bulguları, VEP'i etkileyecek beyin ve orbita MRG bulguları ile serum 25OH D vitamini düzeyleri hasta dosyalarından öğrenilerek kaydedilmiştir. 292 VEP testi sonucunun, 584 gözde görme fonksiyonun değerlendirildiği tez çalışmamızda 86 hastada bilateral olmak üzere toplam 106 vakada VEP testinde anormallik saptanmıştır. VEP'de anormallik saptanan tüm hastalarda görme yollarını etkileyen bir patoloji olduğu gösterilmiştir. VEP testi uygulanan gözlerin %47'sinde tanıyı desteklediği, hastaların ise %36'sında tanıyı desteklediği görülmektedir. VEP planlanan hastaların en sık başvuru yakınması olan görme bozukluğudur (%52). Demiyelizan hastalıklarda latans uzaması olan hasta oranı latans normal gözlenenlere kıyasla anlamlı olarak daha fazladır ancak ROC analizi sonuçları, MS tanılarında literatürdeki P100 latansı için 120 kesme noktasının bizim MS hasta grubumuzda tanısal uyumda en iyi performansı gösterdiğini destekler. PTS ve ODD birbirinden ayırmada VEP latans ve amplitüd özellikleri istatistiksel önemlilikte farklılık göstermemiştir. Çalışmamız, VEP'nin özellikle ON, MS ve PTS gibi durumlarda tanıya ve hasta yönetimine olan katkısını vurgulamakta ve yöntemin diğer araçlarla kombinasyonunun tanısal doğruluğu artıracağını göstermektedir.
Özet (Çeviri)
VEP (Visual Evoked Potential) is a non-invasive neurophysiological method that objectively evaluates the functionality of the visual system. This technique records the brain cortex's response to visual stimuli and is used to detect potential pathologies in the visual pathways. Dysfunction at any point in the visual pathways, which consist of the retina, optic nerve, and occipital cortex, can be identified through VEP measurements. In our thesis study, the diagnostic power of VEP testing in pediatric age groups for diseases affecting the visual pathways was evaluated. A retrospective analysis was conducted on 584 VEP records of pediatric patients, and data from 292 patients aged between 10 and 18 were included in the study. The age, gender, preliminary diagnosis, final diagnosis, pattern VEP findings, brain and orbital MRI findings affecting VEP, and serum 25OH vitamin D levels were obtained from the patients' medical records and documented. In our study, which evaluated visual functions in 584 eyes based on 292 VEP test results, abnormalities in VEP were detected in a total of 106 cases, including 86 patients with bilateral abnormalities. All patients with VEP abnormalities were shown to have a pathology affecting the visual pathways. The VEP test supported the diagnosis in %47 of the evaluated eyes and 36% of the patients. The most common presenting complaint among patients scheduled for VEP was visual impairment (%52). The proportion of patients with latency prolongation in demyelinating diseases was significantly higher compared to those with normal latency. However, ROC analysis results indicated that the 120 ms cut-off point for P100 latency in the literature demonstrated the best diagnostic performance in our MS patient group. Our study emphasizes the contribution of VEP, particularly in conditions such as optic neuritis, MS, and PTS, to diagnosis and patient management. It also highlights that combining this method with other diagnostic could improve diagnostic accuracy.
Benzer Tezler
- Kekemeliği olan ve olmayan çocuklarda görsel ve işitsel olarak sunulan duygusal uyaranlarda konuşmanın motor performansının karşılaştırılması
Comparison of motor performance of speech in visual and auditory presented emotional stimuli in children who do and do not stutter
AYŞE BUSE SARAÇ
Yüksek Lisans
Türkçe
2022
Eğitim ve ÖğretimÜsküdar ÜniversitesiDil ve Konuşma Terapisi Ana Bilim Dalı
DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHMET EMRAH CANGİ
- Tip 1 diabetes mellituslu çocuklarda uyarılmış potansiyellerin değerlendirilmesi ve eş zamanlı kan şekeri, serum ve hücre içi magnezyum düzeyleri ve HbA1c ile ilişkisi
Evoked potentials in type 1 diabetic children and their relation with synchronous blood glucose, serum and intracellular magnesium and glycosylated haemoglobin levels
YASEMİN KÜÇÜKUĞURLUOĞLU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2004
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıTrakya ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF.DR. SERAP KARASALİHOĞLU
- Çocukluk çağında multipl skleroz tanısı alan hastaların özellikleri ve tedavi izlemleri
Features and treatment follow-up of patients diagnosed with multiple sclerosis in childhood
SEVİL DOĞRU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2023
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıKahramanmaraş Sütçü İmam ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. CENGİZ DİLBER
- Çocuklarda santral sinir sisteminin inflamatuvar demiyelinizan hastalıklarının değerlendirilmesi
Evaluation of inflammatory demyelinating diseases of the central nervous system in children
ENDER SAYAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıNecmettin Erbakan ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HÜSEYİN ÇAKSEN