Geri Dön

Sık görülen renal hücreli karsinom tiplerinde ve renal onkositomada podokaliksin ve asprosin ekspresyonunun değerlendirilmesi

Evaluation of podocalyxin and asprosin expressions in renal oncocytoma and frequent types of renal cell carcinoma

PDF İndir

  1. Tez No: 911176
  2. Yazar: NİDA CANPOLAT YILDIZ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. İBRAHİM HANİFİ ÖZERCAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Patoloji, Pathology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Fırat Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: Tıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Renal hücreli karsinomlar (RHK), ürogeniteal sistemin ölüm oranı en yüksek neoplazisidir. Böbrek tümörlerinin %80'den fazlasını RHK'lar, %10'dan az bir kısmını onkositomlar oluşturur. RHK'lar arasında en çok görülenler berrak hücreli (BHRHK), papiller (PRHK) ve kromofob RHK (KRHK)'lardır. Onkositomlar en sık görülen benign renal neoplazilerdir. Podokaliksin (PODXL), esas olarak podositlerin apikal yüzeyinde bulunur. Fizyolojik işlevlerinin yanında tümöral gelişimde de rol alır. Asprosin (ASP), adipoz dokudan salgılanan bir adipokindir. İnsülin direnci, obezite ve diyabetle ilişkilidir. Çeşitli malignitelerde de varlığı gösterilmiştir. Çalışmamızda sık görülen RHK'larda ve onkositomada Podokaliksin ve Asprosin ekspresyonlarını belirlemeyi amaçladık. Çalışmamıza hastane arşivimizden seçilen 15 BHRHK, 15 PRHK, 15 KRHK, 15 onkositoma tanılı 60 olgu ile tümör dışı alanlardan normal böbrek dokusu değerlendirilebilen 15 olgu alındı. Parafin kesitlerine immünohistokimyasal PODXL ve ASP antikorları uygulandı. BHRHK, PRHK, KRHK, onkositoma, normal böbrek dokusu glomerül ve tübül (NBDG, NBDT) gruplarından NBD grubunda PODXL immünreaktivitesi daha fazla izlenmiş olup istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır (p<0,001). Ancak tümör grupları arasında anlamlı farklılık izlenmemiştir. Gruplar arası en yüksek ASP immünreaktivitesi onkositomlarda izlenmiş olup istatistiksel anlamlı fark saptanmıştır (p<0,001). BHRHK, PRHK ve KRHK ile NBDT grupları karşılaştırıldığında NBDT'de daha yüksek ASP immünreaktivitesi izlenmiştir. BHRHK ve KRHK ile NBDT arasında, BHRHK ile PRHK arasında istatistiksel anlamlı fark bulunmuştur(p<0,001). PRHK'da ASP immünreaktivitesi daha fazla izlenmiştir. ASP ekspresyonu NBD'de yalnızca tübüllerde görülmüştür. Bu çalışma ile PODXL'in BHRHK, KRHK ve onkositomlar için negatif yönde etkin olduğu, ASP'nin ise onkositomlar ile sık görülen RHK'ların ayrımı ve BHRHK ile PRHK ayrımında yararlı bir belirteç olabileceği düşünülmüştür.

Özet (Çeviri)

Renal cell carcinomas (RCC) are the neoplasm of the urogenital system with the highest mortality rate. More than 80% of renal tumors are RCCs and less than 10% are oncocytomas. The most common RCCs are clear cell RCC, papillary RCC and chromophobe RCC. Oncocytomas are the most common benign renal neoplasms. Podocalyxin (PODXL) is located mainly on the apical surface of podocytes. In addition to its physiological functions, it also plays a role in tumor development. Asprosin (ASP) is an adipokine secreted from adipose tissue. It is associated with ınsulin resistance, obesity and diabetes. Its presence has also been shown in various malignancies. In our study, we aimed to determine the expression levels of Podocalyxin and Asprosin in oncocytoma and frequents of renal cell carcinoma. 60 cases diagnosed with 15 clear cell RCC, 15 papillary RCC, 15 chromophobe RCC, 15 oncocytoma selected from our hospital archives and 15 cases in which normal kidney tissue could be evaluated from non-tumor areas were included in our study. Immunohistochemical PODXL and ASP antibodies were applied to paraffin sections. PODXL immunoreactivity was observed more in the normal kidney tissue group than in the clear cell RCC, papillary RCC, chromophobe RCC and oncocytoma groups, and a statistically significant difference was detected (p<0.001). However, no significant difference was observed between tumor groups. The highest ASP immunoreactivity between the groups was observed in oncocytomas and a statistically significant difference was detected (p <0.001). When clear cell RCC, papillary RCC, chromophobe RCC and normal kidney tissue groups were compared, higher ASP immunoreactivity was observed in normal kidney tissue tubules. A statistically significant difference was found between clear cell RCC, chromophobe RCC and normal kidney tissue tubules, and between clear cell RCC and papıllary RCC (p<0.001). ASP immunoreactivity was observed more in papillary RCC. ASP expression was seen only in tubules in normal kidney tissue. With this study, it was thought that PODXL was negatively effective for clear cell RCC, chromophobe RCC and oncocytomas, and ASP could be a useful marker in distinguishing between oncocytomas and frequent types of RCCs and in differentiating clear cell RCC from papillary RCC.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    654410

    İleri evre renal hücreli karsinom tiplerinde PD1, PD-l1 ve CTlA4 immünbelirteçlerinin ekspresyonu

    PD1, PD-l1 and CTLA4 expression in advanced renal cell carcinoma types

    MERVE İNCEMAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    PatolojiÇukurova Üniversitesi

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞEYDA ERDOĞAN

  2. Tez No

    142304

    Böbreğin renal hücreli karsinomlarında Ki-67 proliferasyon indeksi, p53 expresyonu, AgNor sayısı ve prognostik faktörlerin, histopatolojik tip ve derecelendirme ile ilişkisi

    Başlık çevirisi yok

    ÖZGEN ARSLAN SOLMAZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2004

    PatolojiFırat Üniversitesi

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HAYREDDİN YEKELER

  3. Tez No

    790150

    Üst üriner toplayıcı sistem malign tümörlerinin retrospektif olarak histopatolojik ve prognostik parametrelerle değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of upper urinary collecting systemmalign tumors with histopatological and prognostic parameters

    SEDEF DENİZ CEVHEROĞLU ARIÇ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    PatolojiBursa Uludağ Üniversitesi

    Tıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ÖMER YERCİ

  4. Tez No

    474491

    Renal kortikal karsinomların patogenezinde MMR protein kayıplarının rolünün immunohistokimyasal olarak araştırılması

    Evaluation of the role of MMR protein loss by immunohistochemistry in the pathogenesis of renal cortical carcinomas

    MÜZEYYEN ZEYNEB TUNCA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2017

    PatolojiBaşkent Üniversitesi

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYŞEN TERZİ

  5. Tez No

    665940

    Renal hücreli kanserin alt tiplerinin ayrımında multiparametrik MRG'nin tanısal etkinliği

    The diagnostic efficacy of multiparametric MRİ in determining subtypes of renal cell cancer

    CEMAL AYDOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Radyoloji ve Nükleer TıpKaradeniz Teknik Üniversitesi

    Radyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. AYŞEGÜL CANSU

Geri Dön