Weaning başarısı diyafram ultrasonu ile öngörülebilir mi?
Can weaning success be predictable with diaphragm ultrasound?
- Tez No: 912812
- Danışmanlar: DOÇ. DR. ZAFER ÇUKUROVA
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Anestezi ve Reanimasyon, Anesthesiology and Reanimation
- Anahtar Kelimeler: Mekanik Ventilasyon, Weaning, Diyafram disfonksiyonu, Diyafram Ultrasonu, Mechanical Ventilation, Weaning, Diaphragm Dysfunction, Diaphragm Ultrasound
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Anesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
AMAÇ: Spontan solunum denemeleri (SBT) sırasında solunum paterni ve diyaframın artan mekanik yüklere adaptasyonu ekstübasyonun sonucunu belirlemede çok önemli olabilir. Mekanik ventilatörden (MV) ayırma veya ekstübasyon denemesine tabi tutulacak hastalarda diyafram disfonksiyonunun (DD) değerlendirilmesi çok önemlidir. Diyafram fonksiyonu, weaning veya ekstübasyon ile ilişkili spontan solunum sırasındaki ekskürsiyon (Dex) ve diyafram kalınlık değişimi (DTF) diyafragma ultrasonografisinde (USG) iki parametre ile değerlendirilebilir. Weaning başarısını öngörmede bu diyafram parametreleri ile elektronik karar destek sistemi weaning (W.v.5.2) modülünde belirlediğimiz kriterlerin ve bu kriterlerden oluşan weaning skorunun klinik uyumluluğunu değerlendirmeyi amaçladık. GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmamız prospektif , tek merkezli, gözlemsel olarak tasarlanmıştır. Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Anestezi ve Reanimasyon Kliniği Yoğun Bakım Ünitesinde (YBÜ) 1 Şubat 2023 ile 1 Aralık 2023 tarihleri arasında en az 48 saat invaziv mekanik ventilasyon uygulanan hastalarda ekstübasyon öncesi diyafram USG yapılmış, Metavision /QlinICU Clinical Decision Support Software de Structured Query Language (SQL) ile elde edilen Weaning skoru ile değerlendirilmiştir. Weaning'e hazırlık parametrelerinden oluşan (FiO2, Horowitz, MVe, PAO2/PaO2, P0.1, PEEP, PS, pH, PO2, RSBI, RR, SPO2, WOB, TVi) weaning skoru elektronik sistemimizde her hasta için hesaplanılmıştır.Weaning modülümüzde klinik ve biyokimyasal parametreler ile solunum mekanikleri MV'den ayırmaya hazır olarak kabul edildiğinde;SBT 'ne başlanmıştır. SBT başlanan hastalar fizyoloji ve kronik sağlık değerlendirmesi II (APACHE II) skoru, Charlson komorbidite indeksi (CCI) ve diyafram ultrasonu ile değerlendirilmiştir. Düşük seviyeli basınç desteği (5-8 cm H2O) ve 3-5 cm H2O PEEP altında en az 30 dk boyunca solunum desteğine ihtiyaç duymayan , SBT'yi başarı ile geçenler ekstübe edilmiştir. Başarılı weaning, ekstübasyonu takiben >48 saat süreyle spontan solunumun sürdürülmesi olarak tanımlanmıştır. Ekstübasyon başarısızlığı, herhangi bir ventilasyon desteği olmaksızın en az 48 saat spontan solunumu sürdürememe olarak tanımlanmıştır. BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen 64 hasta weaning başarısına göre başarılı weaning (36; %56.25) ve başarısız weaning (28; %43.75) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Diyafram USG ile yapılan ölçümler değerlendirildiğinde inspiryum sonu diyafram kalınlığı (DTi) ve ekspiryum sonu diyafram kalınlığı (DTe) değerlerinde anlamlı farklılık saptandı. DTi ve DTe değerlerinin başarılı weaning grubunda daha yüksek olduğu belirlendi (p<0.05). Diyafram ekskürsiyonu (Dex) ve diyafram kalınlık fraksiyonu (DTF ) % değerlerinde ise gruplar arasında anlamlı bir farklılık saptanmadı. DTi değerlerinin weaning başarısına etkisi için yapılan ROC analizinde DTi için kesme değeri %61.1 sensitivite ve %71,4 spesifite ile 2,35 bulundu [ROC eğrisinin altındaki alan (AUC): 0,679, GA %95: 0.547- 0.811; p=0,015). DTe değerlerinin weaning başarısına etkisi için yapılan ROC analizinde DTe için kesme değeri %63.9 sensitivite ve %67.9 spesifite ile 1,65 bulundu [ROC eğrisinin altındaki alan (AUC): 0,679, GA %95: 0.549- 0.809; p=0,015). Başarısız weaning grubundaki hastaların, başarılı weaning grubuna göre yoğun bakım kalış süresi daha uzun bulundu(p<0.05). Başarılı weaning grubunda mortalite görülmezken; başarısız weaning grubunda 13 hastada (%46.4) mortalite geliştiği belirlendi (p<0.001). SONUÇ: Diyafram USG diyafram fonksiyonunun değerlendirilmesinde diğer invaziv yöntemlere alternatif olabileceğini varsaydık. Çalışmamızda invaziv MV uygulanan yoğun bakım hastalarında diyafram atrofi ve disfonksiyonunun yaygın olarak görüldüğü grupta weaning başarısının daha düşük olduğunu belirledik. Weaninge etki eden diğer faktörleri de içerecek şekilde, homojen hasta gruplarında diyafram atrofisini ve disfonksiyonunu önleme stratejileri uygulamalarını da içeren daha fazla çalışmanın yapılması gerektiği kanaatine vardık.
Özet (Çeviri)
OBJECTIVE: During spontaneous breathing trials (SBT), the respiratory pattern and the adaptation of the diaphragm to increasing mechanical loads may be very important in determining the outcome of extubation. It is very important to evaluate diaphragm dysfunction (DD) in patients who will undergo weaning from mechanical ventilation (MV) or extubation trials. Diaphragm function can be evaluated with two parameters in diaphragmatic ultrasonography (USG) as excursion (Dex) and diaphragm thickness change (DTF) during spontaneous breathing associated with weaning or extubation. We aimed to evaluate the clinical compatibility of these diaphragm parameters and the criteria we determined in the electronic decision support system weaning (W.v.5.2) module and the weaning score consisting of these criteria in predicting weaning success. MATERIAL AND METHODS: Our study was designed as a prospective, single-center, observational study. Bakırköy Dr. In patients who received invasive mechanical ventilation for at least 48 hours between February 1, 2023 and December 1, 2023 in the Intensive Care Unit (ICU) of the Anesthesia and Reanimation Clinic of Sadi Konuk Training and Research Hospital, diaphragm USG was performed before extubation and evaluated with the Weaning score obtained with Structured Query Language (SQL) in Metavision / QlinICU Clinical Decision Support Software. The weaning score consisting of weaning preparation parameters (FiO2, Horowitz, MVe, PAO2/PaO2, P0.1, PEEP, PS, pH, PO2, RSBI, RR, SPO2, WOB, TVi) was calculated for each patient in our electronic system. When the clinical and biochemical parameters and respiratory mechanics were accepted as ready to be separated from MV in our weaning module; SBT was started. Patients who started SBT were evaluated with physiology and chronic health evaluation II (APACHE II) score, Charlson comorbidity index (CCI) and diaphragm ultrasound. Those who did not require respiratory support for at least 30 minutes under low-level pressure support (5-8 cm H2O) and 3-5 cm H2O PEEP and successfully passed SBT were extubated. Successful weaning was defined as maintaining spontaneous breathing for >48 hours following extubation. Extubation failure was defined as failure to maintain spontaneous breathing for at least 48 hours without any ventilation support. RESULTS: The 64 patients included in the study were divided into two groups according to weaning success as successful weaning (36; 56.25%) and unsuccessful weaning (28; 43.75%). When the measurements made with diaphragm USG were evaluated, significant differences were found in end-inspiratory diaphragm thickness (DTi) and end-expiratory diaphragm thickness (DTe) values. DTi and DTe values were determined to be higher in the successful weaning group compared to the unsuccessful weaning group (p<0.05). No significant difference was found between the groups in diaphragm excursion (Dex) and diaphragm thickness fraction (DTF) % values. In the ROC analysis performed for the effect of DTi values on weaning success, the cut-off value for DTi was found to be 2.35 with 61.1% sensitivity and 71.4% specificity [area under the ROC curve (AUC): 0.679, 95% CI: 0.547-0.811; p=0.015). In the ROC analysis performed for the effect of DTe values on weaning success, the cut-off value for DTe was found to be 1.65 with 63.9% sensitivity and 67.9% specificity [Area under the ROC curve (AUC): 0.679, 95% CI: 0.549-0.809; p=0.015]. The duration of intensive care unit stay was found to be longer in the unsuccessful weaning group compared to the successful weaning group (p<0.05). While no mortality was observed in the successful weaning group, it was determined that 13 patients (46.4%) in the unsuccessful weaning group developed mortality (p<0.001). CONCLUSION: We assumed that diaphragm USG could be an alternative to other invasive methods in the evaluation of diaphragm function. In our study, we determined that weaning success was lower in the group where diaphragm atrophy and dysfunction were commonly seen in intensive care patients who underwent invasive MV. We concluded that further studies should be conducted in homogeneous patient groups, including other factors affecting weaning, including strategies to prevent diaphragm atrophy and dysfunction.
Benzer Tezler
- Geriatrik hastalarda weaning başarısının belirlenmesinde diyafram ultrasonu kullanımı ve solunum parametrelerinin değerlendirilmesi
Use of diaphragm ultrasound and evaluation of respiratory parameters in determining weaning success in geriatric patients
İSMAİL YAVUZ KELEŞ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Anestezi ve ReanimasyonSağlık Bilimleri ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HÜLYA YILMAZ AK
- Mekanik ventilatör desteğindeki hastaların ekstübasyon başarısını öngörmede diyafram ultrasonunun rolü
The role of diaphragm ultrasound in predicting extubation success for patients on mechanical ventilation support
YENER AKSOY
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2024
Anestezi ve ReanimasyonSağlık Bilimleri ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
DR. YELDA BALIK
PROF. DR. OSMAN EKİNCİ
- Yoğun bakım ünitesinde entübe takip edilen hastalarda diyafram fonksiyonunun ultrason ile değerlendirilmesinin weaning başarısı ile ilişkisi
The relationship between ultrasound assessment of diaphragm function and weaning success in intubated ICU patients
BERFİN SEYREK
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2026
Anestezi ve ReanimasyonSağlık Bilimleri ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ARZU YILDIRIM AR
- Yoğun bakım ünitelerinde mekanik ventilatörden ayrılma başarısının öngörücüsü olarak parasternal interkostal kas kalınlık fraksiyonun ve diyafram kas kalınlık fraksiyonun karşılaştırılması
Comparison of parasternal intercostal thickening fractions and diaphragmatic thickening fractions as predictors of weaning success in intensive care unit
OPAL SEZGİ ÇELİKER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Anestezi ve ReanimasyonAnkara ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MUSTAFA NECMETTİN ÜNAL
DR. ÖĞR. ÜYESİ HANZADE AYBÜKE ÜNAL
- Yoğun bakımda takip edilen hastalarda diyafram kalınlığının weaning başarısını göstermedeki etkinliğinin diğer weaning parametreleri ile karşılaştırılması
Comparison of the effectiveness of diaphragm thickness in indicating weaning success with other weaning parameters in patients followed up in the intensive care unit
TARIK DURNA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2025
Anestezi ve ReanimasyonTekirdağ Namık Kemal ÜniversitesiAnesteziyoloji ve Reanimasyon Ana Bilim Dalı
DOÇ. İLKER YILDIRIM