Geri Dön

Kateter ilişkili kan dolaşımı enfeksiyonları; hemodiyaliz hastalarında retrospektif olarak değerlendirme

Catheter-related bloodstream infections; retrospective evaluation in hemodialisis patients

  1. Tez No: 914887
  2. Yazar: EZGİ GİZEM ŞİBAR
  3. Danışmanlar: PROF. DR. İRFAN ŞENCAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji, Infectious Diseases and Clinical Microbiology
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bakanlığı
  10. Enstitü: Ankara Etlik Şehir Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Çalışmamızda hemodiyaliz hastalarında gelişen kateter ilişkili kan dolaşımı enfeksiyonu tanısı alan hastaların verileri incelenerek; epidemiyolojik özellikleri, olası risk faktörleri, mortaliteye etki eden faktörler, üreyen etkenler ve antibiyogram duyarlılıkları, ampirik tedavi ile kültür sonuçlarının uyumluluğunun incelenmesi amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma retrospektif tanımlayıcı bir çalışma olarak planlandı. Etik kurul onayı AEŞH-EK1-2023-096 karar no ile 03.05.2023 tarihinde alındı ve çalışmaya başlandı. İDSA 2009 İntravenöz Kateterle İlişkili Enfeksiyonlar Yönetimi Tanı ve Klinik Uygulama Kılavuzu'nda yer alan kateter ilişkili kan dolaşımı enfeksiyonu tanı ölçütleri esas alınarak Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde Ocak 2016- Aralık 2022 yılları arasında, Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji kliniğinde, hemodiyaliz hastalarında gelişen kateter ilişkili kan dolaşımı enfeksiyonu (KİKDE) ile takip edilen 191 hasta çalışmaya dahil edildi. Kültür sonuçları kolonizasyon olarak değerlendirilen hastalar, kateter çıkış yeri enfeksiyonu düşünülen hastalar, aynı hastaya ait aynı etken ile tekrarlayan KİKDE atakları, hemodiyaliz kateteri ilişkili olmayan KİKDE hastaları ve 18 yaş altı hastalar çalışma dışında bırakıldı. Çalışma verileri elde edilirken, hastane bilgi sisteminden, enfeksiyon hastalıkları yataklı servisinde yatan tüm hastaların epikrizleri retrospektif olarak incelendi ve hemodiyaliz hastalarında gelişen KİKDE ile takipli hastalara ulaşıldı. Daha sonra hasta ile ilgili veriler hastane bilgi sisteminden elektronik ortamda tarandı ve olgu takip formunda kayıt altına alındı. Çalışmanın verileri Statistical Package for the Social Sciences yazılımının (SPSS Inc., Chicago, IL, ABD) 29. Sürüm paket programı ile analiz edildi. Çalışmanın bulguları ortanca (minimum-maksimum), sayı ve yüzde dağılımları olarak ifade edildi. İstatistiksel anlamlılık değeri p<0,05 olarak belirlendi. Bulgular: Çalışmamızda toplam 191 hasta yer almış olup ortanca yaş 69 olarak bulundu, kadın ve erkek oranı benzer bulundu. KİKDE hastalarının hastane içi mortalite oranı, %11 olarak hesaplandı, diabetes mellitus mortaliteyi etkileyen anlamlı bir faktör olarak bulundu (p=0,037). Ayrıca gelişen komplikasyonların; özellikle endokardit, süpüratif tromboemboli, SVO ve abse gibi komplikasyonların mortaliteyi artırdığı sonucuna ulaşıldı (p=0,013). Hastaların, %17,2'sinde komplikasyon geliştiği görüldü. En sık karşılaşılan komplikasyonlar, %11 oranında endokardit ve %4,2 oranında spondilodiskit olarak tespit edildi. Enterococcus faecalis ve Enterococcus faecium enfeksiyonlarının komplikasyon gelişimini artırdığı sonucuna ulaşıldı (p=0,037, p=0,029). Ayrıca hastaların etken mikroorganizmanın Gram boyama özelliklerine göre gruplandırılmasıyla elde edilen verilere göre, komplikasyon gelişen hastaların %90,9'u Gram pozitif mikroorganizmalarla, %3'ü Gram negatif mikroorganizmalarla, %3'ü maya türleriyle enfekte hastalardı (p=0,001). Hastaların %6,8'inde etken mikroorganizma polimikrobiyaldi. Etkenlerin %68,6'sının Gram pozitif bakterilerden oluştuğu, bunların büyük bir kısmınının %35,8 oranı ile koagülaz negatif stafilokoklar ve %23 oranı ile Staphylococcus aureus olduğu tespit edildi. Koagülaz negatif stafilokokların (KNS) büyük çoğunluğunun sefoksitine dirençli olduğu (%83,4), Staphylococcus aureus izolatlarının ise %34'ünün sefoksitin direnci gösterdiği saptandı. Hastaların %80,6'sına kültür sonucu beklenmeden ampirik antibiyotik tedavisi başlandığı, %42,4'ünde başlanılan ampirik tedavi sonrası kültür sonucuna göre deeskalasyon, %9,9'unda hızlı eskalasyon yapıldığı gözlendi. Ampirik tedavi başlanmasının, deeskalasyon ve eskalasyon yapılmasının; mortalite üzerinde etkisi olmadığı sonucuna ulaşıldı. Toplam tedavi süresi 14 gün, kateter değişimden sonra verilen tedavi süresi ortanca 11 gün olarak belirlendi. Komplikasyon gelişen hastalarda ise tedavi süresi 42 gün olarak hesaplandı. Kateter değişiminin ve kateter kilit tedavisinin mortaliteye bir etkisi olmadığı sonucuna ulaşıldı. Sonuç: Hemodiyaliz hastalarında gelişen KİKDE'de risk faktörleri ve mortaliteye etki eden faktörler belirlenerek, daha etkili önleme stratejileri ve koruyucu önlemler geliştirilebilir. KİKDE yönetiminde erken tanı ve uygun antibiyotik tedavisi, hayat kurtarıcıdır. Bu nedenle, bakteriyel direnç oranlarını azaltmak ve uygun tedavi başlamak amacıyla her kurumun kendi etken ve antibiyotik direnç profillerine göre ampirik tedavi planlaması yapması gereklidir.

Özet (Çeviri)

Aim: In our study, by examining the data of patients diagnosed with catheter-related bloodstream infection in hemodialysis patients, we aimed to investigate their epidemiological characteristics, possible risk factors, factors affecting mortality, causative microorganisms and their antibiotic sensitivity, and the compatibility of empirical treatment with culture results. Matherials and Methods: This study was planned as a retrospective descriptive study. Ethics committee approval was obtained on 03.05.2023 with decision no. AEŞH-EK1-2023-096, and the study commenced. Based on the catheter-related bloodstream infection diagnostic criteria outlined in the IDSA 2009 Guidelines for the Management of Intravenous Catheter-Related Infections, 191 patients followed for catheter-related bloodstream infections (CRBSI) in hemodialysis patients at Dışkapı Yıldırım Beyazıt Training and Research Hospital, in the Department of Infectious Diseases and Clinical Microbiology, between January 2016 and December 2022, were included in the study. Patients whose culture results were evaluated as colonization, patients with suspected catheter exit site infections, patients with recurrent CRBSI episodes caused by the same pathogen, patients with CRBSI not related to hemodialysis catheters, and patients under 18 years of age were excluded from the study. While obtaining the study data, the epicrises of all patients hospitalized in the infectious diseases inpatient ward were retrospectively examined from the hospital information system, and patients with CRBSI who developed in hemodialysis patients were followed up. Later, patient-related data were scanned electronically from the hospital information system and recorded in the case follow-up form. The data of the study were analyzed using the 29th version of the Statistical Package for the Social Sciences software (SPSS Inc., Chicago, IL, USA). The study's findings were expressed as median (minimum-maximum), count, and percentage distributions. The statistical significance value was determined to be p<0.05. Results: In our study, a total of 191 patients participated, with a median age of 69, and the ratio of women to men was found to be similar. The in-hospital mortality rate of patients with CRBSI was calculated to be 11%, and diabetes mellitus was found to be a significant factor affecting mortality (p=0.037). Additionally, it was concluded that the developed complications, particularly endocarditis, suppurative thromboembolism, SVO, and abscess, increased mortality (p=0.013). It was observed that complications developed in 17.2% of the patients. The most frequently encountered complications were identified as endocarditis at a rate of 11% and spondylodiscitis at a rate of 4.2%. It was concluded that infections with Enterococcus faecalis and Enterococcus faecium increased the development of complications (p=0.037, p=0.029). Additionally, according to the data obtained by grouping the patients based on the Gram staining characteristics of the causative microorganisms, 90.9% of the patients who developed complications were infected with Gram-positive microorganisms, 3% with Gram-negative microorganisms, and 3% with fungal species (p=0.001). In 6.8% of the patients, the causative microorganism was polymicrobial. It was determined that 68.6% of the pathogens were Gram-positive bacteria, with a large portion being coagulase-negative staphylococci at 35.8% and Staphylococcus aureus at 23%. It was determined that the majority of coagulase-negative staphylococci (CNS) were resistant to cefoxitin (83.4%), while 34% of Staphylococcus aureus isolates showed resistance to cefoxitin. It was observed that empirical antibiotic treatment was started in 80.6% of the patients without waiting for culture results, de-escalation was performed based on culture results after the empirical treatment was started in 42.4% of the patients, and rapid escalation was performed in 9.9% of the patients. It was concluded that the initiation of empirical treatment, de-escalation, and escalation had no effect on mortality. The total treatment duration was determined to be 14 days, with a median treatment duration of 11 days after catheter replacement. In patients who developed complications, the treatment duration was calculated as 42 days. It was concluded that catheter exchange and catheter lock therapy had no effect on mortality. Conclusion: By identifying the risk factors and mortality-influencing factors in CRBSI developed in hemodialysis patients, more effective prevention strategies and protective measures can be developed. In the management of CRBSI, early diagnosis and appropriate antibiotic treatment are life-saving. Therefore, in order to reduce bacterial resistance rates and initiate appropriate treatment, it is necessary for each institution to plan empirical treatment according to their own pathogen and antibiotic resistance profiles.

Benzer Tezler

  1. Hemodiyaliz Hastalarında Kateter İlişkili Kan Dolaşımı Enfeksiyonlarının Değerlendirilmesi: Antibiyotik Kilit Tedavisi Etkin mi?

    Evaluation of Catheter-Related Bloodstream Infections in Hemodialysis Patients: Is Antibiotic Lock Therapy Effective?

    ÇAĞLA AYDIN ASLAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik MikrobiyolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ELİF SARGIN ALTUNOK

  2. Kalıcı hemodiyaliz kateter ilişkili kan dolaşım enfeksiyonu olan vakaların geriye dönük değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of cases with indwelling hemodialysis catheter-associated bloodstream infection

    ŞERİFE MERVE BÖLÜK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    İç HastalıklarıSağlık Bakanlığı

    Dahiliye Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. Fatma Ayerden Ebinç

  3. Hemodiyaliz hastalarında santral venöz kateter kullanımının hasta sağkalım üzerine etkisi

    The impact of central venous catheter use on survival in hemodialysis patients

    MUHAMMED ŞAH DOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    NefrolojiVan Yüzüncü Yıl Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. CEBRAİL KARACA

  4. Hastanede yatan çocuklarda koagülaz negatif stafilokokların neden olduğu enfeksiyonların değerlendirilmesi

    Evaluation of infections caused by coagulase negative staphilococces in hospitalized children

    SONGÜL OKAY TAŞAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. BELGİN GÜLHAN

  5. Polimerik membranlarda kimyasal ve makromoleküler yapının membranın oksijen ve iyonik geçirgenliğine etkileri

    The Dependence of the anygen and ionic permeabilities of some polymeric membranes on their chemical and macromolecular structures

    H. YILDIRIM ERBİL

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Kimyaİstanbul Teknik Üniversitesi

    PROF. DR. BAHATTİN BAYSAL