Ratlarda deneysel olarak oluşturulan vankomisin kaynaklı nefrotoksisiteyi önlemede dapagliflozin koruyucu etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the protective effect of dapagliflozin in preventing vancomycin- induced nephrotoxicity in rats
- Tez No: 917382
- Danışmanlar: DOÇ. DR. BÜLENT KAYA
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Nefroloji, Internal diseases, Nephrology
- Anahtar Kelimeler: Dapagliflozin, Vankomisin İlişkili Nefrotoksisite, Rat, SGLT-2 İnhibitörleri, Akut Böbrek Hasarı, Doz-cevap ilişkisi-ilaç, Dapagliflozin, Vancomycin-Associated Nephrotoxicity, Rat, SGLT-2 Inhibitors, Acute Kidney Injury, Acute kidney injury, Dose-response relationship-drug
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Çukurova Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: İlaçlar, hastane kaynaklı böbrek hasarı gelişiminin önemli bir nedenini oluşturmaktadır. Nefrotoksisiteye sık yol açan ilaç gruplarından birisi de antibiyotiklerdir. SGLT-2 inhibitörlerinin, renal inflamasyonu, oksidatif stresi ve apoptozu azaltarak böbrek fonksiyonlarını düzeltme potansiyeli vardır. Ratlarda vankomisin ilişkili nefrotoksisitede biyokimyasal ve histopatolojik analizler yaparak, dapagliflozinin koruyucu etkisini değerlendirmeyi amaçladık. Materyal-Metod: Bu çalışma Çukurova Üniversitesi Hayvan Deneyleri Yerel Etik Kurulu onayı sonrası 28 erkek Wistar-Albino rat kullanılarak yapılmıştır. Ratlar rastgele 4 ayrı gruba ayrıldı. Gruplar: 1. Kontrol grubu (izotonik 15 mg/kg/gün intraperitoenal), 2. Dapagliflozin grubu (10 mg/kg/gün oral gavaj,),3. Vankomisin grubu (2x200 mg/kg/gün intraperitoenal) ve 4. Vankomisin + Dapagliflozin grubu (dapagliflozin 10 mg/kg oral gavaj ve vankomisin 2x2oo mg/kg/gün intraperitoenal ) ilaçlar yedi gün boyunca uygulandı. Çalışma süresinin sonunda intrakardiyak kan örneği alındı ve nefrektomi yapıldı. Gruplar arası böbrek hasarının değerlendirilmesi için biyokimyasal parametreler incelendi. Böbrek dokusu patolojik değerlendirmeler için hematotoksilen-eozin ve Periyodik Asit-Schiff boyama yapıldı. İnflamasyonu göstermek için böbrek dokusunda TNF-α, IL-1β ve IL-6 ekspresyonuna immünohistokimyasal yöntem ile bakıldı. İstatistik analizleri SPSS 27.0 paket programında gerçekleştirildi ve p<0.05 önemli kabul edildi. Bulgular: Gruplar arasında kan üre azatu (p<0,001), kreatinin (p<0,001), total anti-oksidan (p=0,014), süperoksit dismutaz (p=0,004), malondialdehit (p=0,016) ve kaspaz-3 (p=0,026) düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık saptandı. Glutatyon peroksidaz, katalaz, total oksidan kapasite, oksidatif stress indeksi, myeloperoksidaz, Bax ve Bcl-2 düzeyleri arasında anlamlı bir farklılığa rastlanılmadı (p>0,05). Vankomisin grubunda yer alan ratların böbrek ağırlık (p<0,001) değerleri; Kontrol, Dapagliflozin ve Vankomisin+Dapagliflozin grubunda olan ratlara göre daha yüksek olduğu tespit edildi. Gruplar arasında uzunluk (boy, en ve kalınlık) (p<0,001) parametreleri arasında anlamlı bir farklılık saptandı. Renal histopatolojik değerlendirmede, Vankomisin grubunda yer alan rat böbreklerinde tübüler dilatasyon (p<0,001), tübüler vakuolizasyon (p<0,001), hiyalin silendir(p<0,001), tübüler nekroz (p<0,001), tübüler atrofi (p<0,001), tübüler inflamasyon (p<0,001), interstisyel ödem (p<0,001), medullada mononükleer hücre (p<0,001), meduller hemoraji (p<0,001), kortekste nekrotik alan (p<0,001) ve tübüler desquamasyon (p<0,001) gibi bulgulardaki hasar oranı; Kontrol, Dapagliflozin ve Vankomisin+Dapagliflozin grubunda olan ratlara göre daha yüksek olduğu tespit edildi. Gruplar arasında renal immünohistokimyasal değerlendirmede, TNF-𝛼 (p<0,001), IL-1β (p<0,001) ve IL-6 (p<0,001) ekspresyon düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık saptandı. Sonuç: Çalışmamızda, ratlarda vankomisin ilişkili nefrotoksisitede serum kreatinin, kan üre azotu ve histopatolojik hasar belirtilerinin dapagliflozin ile azaldığını belirledik. Bu koruyucu etkide dapagliflozinin anti-inflamatuar özellikler gösterdiğini tespit ettik; ancak oksidatif stres ve apoptoz üzerindeki etkilerinin anlaşılması için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır. Dapagliflozinin, vankomisin ilişkili nefrotoksisitenin önlenmesinde etkili bir tedavi seçeneği olabileceği düşünülmektedir.
Özet (Çeviri)
Purpose: Drugs are an important cause of nosocomial kidney injury. Antibiotics are one of the drug groups that frequently cause nephrotoxicity. SGLT-2 inhibitors have the potential to improve renal function by reducing renal inflammation, oxidative stress and apoptosis. We aimed to evaluate the protective effect of dapagliflozin in vancomycin-induced nephrotoxicity in rats by performing biochemical and histopathologic analyses. Material- Method: This study was conducted using 28 male Wistar-Albino rats after approval of Çukurova University Animal Experiments Local Ethics Committee. The rats were randomly divided into four groups. Groups: 1. Control group (isotonic 15 mg/kg/day intraperitoenal), 2. Dapagliflozin group (10 mg/kg/day oral gavage), 3. Vancomycin group (2x200 mg/kg/day intraperitoenal) and 4. Vancomycin + Dapagliflozin group (dapagliflozin 10 mg/kg oral gavage and vancomycin 2x200 mg/kg/day intraperitoenal) drugs were administered for seven days. At the end of the study period, intracardiac blood samples were taken and nephrectomy was performed. Biochemical parameters were examined to evaluate renal damage between the groups. Hematoxilen-eosin and Periodic Acid-Schiff staining were performed for renal tissue pathological evaluations. To demonstrate inflammation, TNF-α, IL-1β and IL-6 expression in kidney tissue was examined by immunohistochemical method. Statistical analyses were performed in SPSS 27.0 package program and p0.05). Findings: There was a significant difference between the groups in blood urea azatu (p<0.001), creatinine (p<0.001), total anti-oxidant (p=0.014), superoxide dismutase (p=0.004), malondialdehyde (p=0.016) and caspase-3 (p=0.026) levels. No significant difference was found between glutathione peroxidase, catalase, total oxidant capacity, oxidative stress index, myeloperoxidase, Bax and Bcl-2 levels (p>0.05). Kidney weight values (p<0.001) of rats in the Vancomycin group were higher than those in the Control, Dapagliflozin and Vancomycin+Dapagliflozin groups. There was a significant difference between the groups in length (length, width and thickness) (p<0.001) parameters. In renal histopathological evaluation, tubular dilatation (p<0,001), tubular vacuolization (p<0,001), hyaline cilia (p<0,001), tubular necrosis (p<0,001), tubular atrophy (p<0,001) were found in the kidneys of rats in the Vancomycin group, tubular inflammation (p<0.001), interstitial edema (p<0.001), mononuclear cells in the medulla (p<0.001), medullary hemorrhage (p<0.001), necrotic area in the cortex (p<0.001) and tubular desquamation (p<0.001); were found to be higher than the rats in the control, Dapagliflozin and Vancomycin+Dapagliflozin groups. In renal immunohistochemical evaluation, there was a significant difference between the groups in TNF-𝛼 (p<0.001), IL-1β (p<0.001) and IL-6 (p<0.001) expression levels. Conclusion: In our study, we found that serum creatinine, blood urea nitrogen and histopathological damage signs in vancomycin-induced nephrotoxicity in rats were decreased by dapagliflozin. We found that dapagliflozin showed anti-inflammatory properties in this protective effect; however, further studies are needed to understand its effects on oxidative stress and apoptosis. Dapagliflozin may be an effective treatment option for the prevention of vancomycin-associated nephrotoxicity.
Benzer Tezler
- Vankomisin içeren VK100 polimerinin ratlarda oluşturulan deneysel metisiline dirençli staphylococcus aureus kronik osteomiyelit model tedavisinde geliştirilmesi
Improvement of vancomycin containing vk100 polymer for the treatment of methicillin resistant staphylococcus aureus chronic osteomyelitis in an experimental rat model
ÇAĞRI NEYİŞCİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
Ortopedi ve TravmatolojiGataOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. DOĞAN BEK
- Metisiline dirençli staphylococcus aureus ile oluşturulan deneysel politetrafloroetilen greft enfeksiyonu modelinde linezolid, teikoplanin ve vankomisinin etkinliğinin değerlendirilmesi
The evaluation of efficacy for li̇nezoli̇d, vancomycin and teicoplanin in an experimental politetraflouroethillen graft infection model due to methi̇ci̇lli̇n-resi̇stant staphylococcus aureus
SERDAL ELVEREN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2014
Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiKahramanmaraş Sütçü İmam ÜniversitesiKalp ve Damar Cerrahisi Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. BÜLENT MEŞE
- Deneysel olarak metisilin dirençli staphylococcus aureus (MRSA) etkeni kullanılarak spondilodiskit modeli oluşturulan ratlarda bakteriyofaj ve antibiyotik tedavilerinin etkileri
Effects of bacteriophage and antibiotic treatments in rats with experimental spondylodiscitis model created by MRSA
HÜSEYİN EMRE KARACA
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Ortopedi ve TravmatolojiAydın Adnan Menderes ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MUTLU ÇOBANOĞLU
- Ratlarda deneysel olarak oluşturulan penetran duodenum yaralanmasının onarımında fibrin yapıştırıcı kullanımı
Başlık çevirisi yok
ŞÜKRÜ AYDIN DÜZGÜN
- Ratlarda deneysel olarak oluşturulan kontamine-ezik yaralarda topikal mupirosin ve nitrofurazon uygulamasının profilaktik tedavideki etkinliklerinin karşılaştırılması
Analysis of the application of topical mupirocin and nitrofurazone as prophylactic agents in a contaminated crush wound model in rats
BÜLENT ERDUR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2002
İlk ve Acil YardımDokuz Eylül Üniversitesiİlk ve Acil Yardım Ana Bilim Dalı
Y.DOÇ.DR. GÜRHAN ERSOY