İnsülin kullanan ve kullanmayan tip 2 diyabet hastalarında hipoglisemiye yönelik tutum ve davranışların değerlendirilmesi
Evaluation of attitudes and behaviors towards hypoglycemia in type 2 diabetic patients using and not using insulin
- Tez No: 917458
- Danışmanlar: DOÇ. DR. AKIN DAYAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
- Anahtar Kelimeler: Diyabet, tip2, Hipoglisemi, Hipoglisemi Tutum ve Davranış Ölçeği, İnsülin, Diabetes, Type 2, Hypoglycemia, Hypoglycemia Attitudes and Behaviors Scale, Insulin
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Gereç ve Yöntem: Çalışmamız prospektif kesitsel tipte bir çalışma olup SBÜ Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Diyabet Polikliniğine başvuran çalışma kriterlerini karşılayan hastalar arasından basit tesadüfi örnekleme yöntemi ile 170 hasta çalışmaya alındı. Hastaların demografik verileri, kullandığı ilaçlar ve laboratuvar tetkikleri kaydedildi. Çalışmada“Hipoglisemi Tutum ve Davranış Ölçeği”kullanıldı. Seçilen hastalar insülin kullananlar ve kullanmayanlar olarak iki gruba ayrıldı. Çalışmada istatistiksel analizler için IBM SPSS Statistics 22 (IBM SPSS, Türkiye) programı kullanılmış olup istatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Hipoglisemi Tutum ve Davranış Ölçeği (HTDÖ) toplam puan ortalaması 2,59±0,44, Hipoglisemiden Kaçınma puan ortalaması 3,22±0,84, Hipoglisemik Güven puan ortalaması 4,02±0,69, Hipoglisemik Endişe puan ortalaması 2,40±0,64 olarak bulunmuştur. İnsülin kullanım durumuna göre bireylerin Hipoglisemiden kaçınma ve hipoglisemik endişe puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır. Hipoglisemi semptomlarına göre bireylerin hipoglisemik endişe puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır. HbA1c düzeyine göre bireylerin hipoglisemiden kaçınma puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır. Sonuçlar: İnsülin kullanan bireylerin hipoglisemiden kaçınma, hipoglisemik güven ve hipoglisemik endişe puan ortalaması oral antidiyabetik kullanan bireylerden yüksektir. İnsülin kullanımı, hipoglisemiden kaçınma puanını ve hipoglisemik güven puanını pozitif yönde yordamaktadır. Hipoglisemi semptomlarından olan göz kararması, hipoglisemik endişe puanını pozitif yönde etkilemektedir. Gelir düzeyi; hipoglisemiden kaçınma puanını ve hipoglisemik güven puanını pozitif yönde, hipoglisemik endişe puanını negatif yönde yordamaktadır. Eşiyle birlikte yaşama; hipoglisemiden kaçınma puanını ve hipoglisemik endişe puanını pozitif yönde etkilemektedir. Diyabet hastalarının hipoglisemi korku seviyeleri değerlendirilmelidir. Tedavi ve bakım süreçlerini olumsuz etkileyebilecek düzeyde yüksek hipoglisemi korkusu yaşayan bireyler birinci basamakta yakından takip edilmeli ve gerek görüldüğünde psikiyatri uzmanlarından destek alınmalıdır. Birinci basamakta özellikle ciddi hipoglisemi riski taşıyan hastalar ve aileleri, HbA1c düzeyi yüksek olan hastalar ve çocuklarıyla birlikte yaşayan hastalar hipoglisemiyi önleme yöntemleri ve böyle bir durumla karşılaştıklarında atılması gereken adımlar konusunda bilgilendirilmeli ve gerekli eğitimler sağlanmalıdır.
Özet (Çeviri)
Materials and Methods: This prospective cross-sectional study was conducted at the Diabetes Clinic of the Family Medicine Department at SBÜ Haydarpaşa Numune Training and Research Hospital. A total of 170 patients who met the inclusion criteria were selected using a simple random sampling method. Demographic data, medication usage, and laboratory findings of the patients were recorded. The“Hypoglycemia Attitudes and Behaviors Scale”was utilized in the study. Participants were divided into two groups based on insulin use: insulin users and non-users. Statistical analyses were performed using IBM SPSS Statistics 22 (IBM SPSS, Turkey), and statistical significance was set at p<0.05. Results: The mean total score of the Hypoglycemia Attitudes and Behaviors Scale (HABS) was 2.59±0.44, while the mean scores for the Avoidance of Hypoglycemia, Hypoglycemic Confidence, and Hypoglycemic Concern subscales were 3.22±0.84, 4.02±0.69, and 2.40±0.64, respectively. A statistically significant difference was found in the Avoidance of Hypoglycemia and Hypoglycemic Concern scores between insulin users and non-users. Additionally, a significant difference was observed in Hypoglycemic Concern scores based on hypoglycemia symptoms. Furthermore, there was a statistically significant difference in Avoidance of Hypoglycemia scores according to HbA1c levels. Conclusion: Individuals using insulin had higher mean scores for Avoidance of Hypoglycemia, Hypoglycemic Confidence, and Hypoglycemic Concern compared to those using oral antidiabetic medications. Insulin use positively predicted Avoidance of Hypoglycemia and Hypoglycemic Confidence scores. Among hypoglycemia symptoms, dizziness was found to have a positive effect on Hypoglycemic Concern scores. Socioeconomic status positively predicted Avoidance of Hypoglycemia and Hypoglycemic Confidence scores, while it negatively predicted Hypoglycemic Concern scores. Living with a spouse positively influenced both Avoidance of Hypoglycemia and Hypoglycemic Concern scores. The fear of hypoglycemia in diabetic patients should be assessed. Individuals experiencing high levels of hypoglycemia-related fear that may negatively affect treatment and care processes should be closely monitored in primary care, and psychiatric support should be sought when necessary. In primary care settings, particularly for patients at high risk of severe hypoglycemia, those with elevated HbA1c levels, and those living with children, education should be provided on hypoglycemia prevention strategies and the appropriate steps to take in the event of a hypoglycemic episode.
Benzer Tezler
- 1.ve 2. trimesterde progesteron türevi ilaç kullanımının gestasyonel diyabetes mellitus oluşumu ve gebelik sonuçlarına etkisinin araştırılması
Effects of progesterone derivate drug use in 1. and 2. trimestere on gestational diabetes mellitus formation and pregnancy outcomes
CEYHAN TAŞDELEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2017
Kadın Hastalıkları ve DoğumKırıkkale ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. CEMİLE DAYANGAN SAYAN
- Yeni oral antidiyabetiklerden SGLT-2 inhibitörlerinin non alkolik yağlı karaciğer hastalığı (NAYKH) biyobelirteçlerine etkisi
The effect of SGLT-2 inhibitors, new family of oral antidiabetic drugs, on non-alcoholic fatty liver disease (NAFLD) biomarkers
SEVGİ BİLEN AYHAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2022
Endokrinoloji ve Metabolizma HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
UZMAN SANEM KAYHAN
- Çocuklarda akut stres hiperglisemisinde hormonal değişikliklerin ve kısa süreli prognozun incelenmesi
Başlık çevirisi yok
AYGÜN DİNDAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiÇocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. HÜLYA GÜNÖZ
- Diyabetus mellitus'da gözlenen mikrovasküler komplikasyonların prostaglandinler ile olan ilişkisi
The Relation of microvaskular complications observed in diabetes mellitus with prostoglandins
CANAN NEBİGİL
Doktora
Türkçe
1985
Eczacılık ve FarmakolojiCumhuriyet ÜniversitesiFarmakoloji Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. YUSUF SARIOĞLU
- Effect of membrane fluidity on binding of 125I-Insulin to sheep liver membrane receptors
Başlık çevirisi yok
HÜSEYİN AVNİ ÖKTEM
