Geri Dön

Romatoloji pratiğinde hipofibrinojenemi sıklığı ve nedenlerinin değerlendirilmesi

Evaluation of hypofibrinegenemia frequency and causes in rheumatology practice

  1. Tez No: 922966
  2. Yazar: MEHMET BUĞRA KOÇ
  3. Danışmanlar: PROF. DR. DÖNDÜ ÜSKÜDAR CANSU
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2024
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

. Hipofibrinojenemi, konjenital veya edinilmiş olabilir. Bu durum azalmış sentez, artmış tüketim veya hemodilüsyona bağlıdır. Bu çalışmada romatoloji pratiğinde hipofibrinojenemi sıklığı ve nedenlerini araştırmak başta olmak üzere hipofibrinojenemi görülen hastaların demografik, laboratuvar, klinik bulguları ve hasta sonlanımlarının saptanması, elde edilen verilerin mortalite üzerine etkisi ve literatür verileriyle karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmamızda romatoloji kliniğimizde takip edilen ve fibrinojen düzeyi düşük (≤ 200 mg/dL) olan hastalar etyolojiye yönelik olarak retrospektif olarak taranmıştır. 10 yıllık süre içinde hipofibrinojenemi sıklığını 1573 hasta içinde 28(%1,78) olarak saptadık. Çalışmamızdaki olguların 19(%67,9)'u kadın idi. Hastaların ortalama yaşı 51,25±11,88 (28-75) yıldı. Çalışma grubunda hastaların %35,7(10)'si romatoid artrit (RA) ve %14,3(4)'ü ise sistemik lupus eritematozus (SLE) hastasıydı. Hastaların hipofibrinojenemi tespit edildiğindeki fibrinojen değerleri 134,25±44,80 mg/dL (46,50-194,80), verilen tedavi sonrası fibrinojen değerleri 272,28±121,61 mg/dL (51,40-503,49) idi. Takiplerde hastaların 15(%53,6)'inde hipofibrinojenemi düzeldi. 4(%14,3) hasta 5,25±4,64(1-11) gün sonra ölmüştü. Hastalar hipofibrinojenemi gelişme nedenlerine yönelik incelendiğinde, 8(%28,6) hastada tosilizumab yan etkisi, 7(%25) hastada dissemine intravasküler koagülasyon (DİK), 5(%17,9) hastada kronik karaciğer hastalığı, 3(%10,7) hastada plazmaferez, 2(%7,1) hastada makrofaj aktivasyon sendromu (MAS) ve 1(%3,6) hastada ise hemofagositik lenfohistiyosiz (HLH) etyolojik neden olarak saptanmıştı. 2 hastada etyoloji aydınlatılamadı. Hipofibrinojenemi nedenlerine yönelik kıyaslandığında ölen 4 hastanın 4(%100)'ünde de DİK nedenli hipofibrinojenemi geliştiği görüldü (p=0,029). Sonuç olarak, romatoloji pratiğinde hipofibrinojenemi ile karşılaşmak mümkündür. Sıklığı bilinmemektedir. İlaçlar dahil altta yatan hastalıkların da hipfibrinojenemiye neden olabileceği bilinmelidir.

Özet (Çeviri)

Hypofibrinogenemia, may be congenital or acquired. This condition is characterized by decreased synthesis, increased consumption or hemodilution. The aim of this study was to investigate the frequency and causes of hypofibrinogenemia in rheumatology practice, to determine the demographic, laboratory, clinical findings and patient outcomes of patients with hypofibrinogenemia, also to evaluate their effects on mortality and to compare the obtained data with literature data. In our study, patients who were followed up in our rheumatology clinic and had low fibrinogen levels (≤ 200 mg/dL) were retrospectively screened for etiology. In a 10-year period, we found the frequency of hypofibrinogenemia as 28(1.78%) among 1573 patients. In our study, 19(67,9) of the patients were female. The mean age of the patients was 51.25±11.88 (28-75) years. In the study group, 10(35.7%) patients had rheumatoid arthritis (RA) and 4(14.3%) patients had systemic lupus erythematosus (SLE). The fibrinogen values of the patients were 134.25±44.80 mg/dL (46.50-194.80) when hypofibrinogenemia was detected and 272.28±121.61 mg/dL (51.40-503.49) after the treatment. Hypofibrinogenemia resolved in 15(53.6%) patients during follow-up. 4(14.3%) patients died after 5.25±4.64 (1-11) days. When the patients were analyzed for the causes of hypofibrinogenemia, tocilizumab side effect in 8(28.6%) patients, disseminated intravascular coagulation (DIC) in 7(25%) patients, chronic liver disease in 5(17.9%) patients, plasmapheresis in 3(10.7%) patients, macrophage activation syndrome (MAS) in 2(7.1%) patients and hemophagocytic lymphohistiocytosis (HLH) in 1(3.6%) patient were found as etiological causes. In 2 patients, the etiology could not be clarified. When the causes of hypofibrinogenemia were compared, it was observed that hypofibrinogenemia due to DIC developed in 4(100%) of the 4 patients who died (p=0,029). In conclusion, it is possible to encounter hypofibrinogenemia in rheumatology practice. Its frequency is not known. It should be known that underlying diseases including drugs may also cause hypofibrinogenemia.

Benzer Tezler

  1. Romatoloji pratiğinde pozitron emisyon tomografisi/bilgisayarlı tomografinin endikasyonlarının değerlendirilmesi

    Evaluation of indications for positron emission tomography/computed tomography in rheumatology practice

    NURULLAH DAĞ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    İç HastalıklarıEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DÖNDÜ ÜSKÜDAR CANSU

  2. Günlük romatoloji pratiğinde PET/CT çekilen hastaların demografik ve klinik özelliklerinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of the demographic and clinical characteristics of patients with PET/CT imaging in daily rheumatology practice

    MERT CAN ATACA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    RomatolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ GERÇEK CAN

  3. Günlük romatoloji pratiğinde PET/BT görüntülemesi yapılmış hastaların demografik klinik laboratuvar özelliklerinin tanı dağılımlarının PET/BT görüntülemesinin diğer tanı yöntemleriyle uyumunun ve tanı sürecindeki rolünün değerlendirilmesi

    Evaluation of demographic clinical and laboratory characteristics diagnostic distributions consistency of PET/CT imaging with other diagnostic methods and its role in the diagnostic process in patients who underwent PET/CT imaging in daily rheumatology practice

    ORHAN ONUR COŞKUN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    İç HastalıklarıSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DR. ÖZHAN AYDIN

    DR. AYDAN KÖKEN AVŞAR

  4. Romatoloji ve hematoloji kliniklerinde aşırı (ekstrem) hiperferritinemi nedenlerinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the causes of extreme hyperferritinemia in rheumatology and hematology clinics

    MESUT AJDER

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    İç HastalıklarıEskişehir Osmangazi Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. DÖNDÜ ÜSKÜDAR CANSU

  5. Non-enfeksiyöz üveit tanısı ile romatoloji kliniğine yönlendirilen hastaların etiyolojik değerlendirilmesi

    Etiological evaluation of patients referred to the rheumatology clinic with the diagnosis of non-infectious uveitis

    MERVE CEREN CEYLAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    RomatolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SELDA ÇELİK