Geri Dön

Yeme davranışı ile beden kitle indeksi ve abdominal obezite arasındaki ilişkinin 20-49 yaş arası bireylerde değerlendirilmesi

Evaluation of the relationship between eating behavior and body mass index and abdominal obesity in individuals aged 20-49 years

  1. Tez No: 924939
  2. Yazar: HATİCE ÖZKAN DENİZ
  3. Danışmanlar: DR. IŞIK GÖNENÇ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
  6. Anahtar Kelimeler: Yeme davranışı, obezite, beden kitle indeksi, bel çevresi, bel kalça oranı, Eating behavior, obesity, body mass ındex, waist circumference waist hip ratio
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bireylerin yeme davranışını“Yeme Davranış Bozukluğu Ölçeği (YDBÖ)”ve bilgi toplama formu ile değerlendirmek ve yeme davranışları ile Beden Kitle İndeksi (BKİ) ve abdominal obezite arasındaki etkileşimi araştırmak amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Kesitsel ve tanımlayıcı tipteki çalışmamıza 15.03.2024 ile 15.05.2024 tarihleri arasında, İstanbul SBÜ Haydarpaşa Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Polikliniklerine herhangi bir sebeple başvuran 20-49 yaş aralığında olan mental-fiziksel engeli olmayan 205 kişi dahil edildi. Onam formunu imzalayan katılımcıların sosyodemografik özellikleri kaydedildi. Tarafımızca literatür incelemesi sonucu hazırlanan anket soruları ve YDBÖ uygulandı. Katılımcıların boy, ağırlık, bel ve kalça çevresi gibi antropometrik ölçümleri kaydedildi. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya katılanların yaş ortalaması 30,27 7,68 yıl olup, %64,9'u kadındır. Katılımcıların %51,7'si normal kilolu, %74,6'sında ise abdominal obezite yoktur. BKİ sınıfları yaşla pozitif yönlü korelasyon göstermiş, BKİ erkeklerde, evli olanlarda, lise ve altı eğitimlilerde anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. BKİ' ye göre zayıf ve normal kiloluların büyük çoğunluğu kadınken, evlilerin BKİ değerleri daha yüksektir. Eğitim durumu bakımından, lise altı eğitimli bireylerin obezite oranı daha fazladır. Evli olmak ve yaş artışı, abdominal obezite ile ilişkili bulunmuştur. Katılımcıların yaklaşık yarısı evlendikten ya da çocuk sahibi olduktan sonra kilo aldıklarını belirtmiştir. Obez bireylerin ailesinde anlamlı düzeyde daha fazla obez birey olduğu görülmüştür. Karbonhidrat tüketimi ile BKİ ve abdominal obezite grupları arasında anlamlı bir ilişki bulunmaktadır; obez bireyler, zayıflara göre daha fazla karbonhidrat tüketmektedir. Abdominal obezitesi olan bireylerin süt ve süt ürünleri tüketimi de daha yüksektir. Kendini gündüz insanı olarak tarifleyenlerin daha yüksek BKİ'ye sahip olduğu görülmüştür. Kognitif sınırlayıcı yeme, BKİ ile pozitif yönde ilişkilidir; fazla kilolu ve abdominal obez bireylerde bu puanlar yüksektir. Evlilerin ve lise üstü eğitim alanların hedonik yeme puanları da yüksek bulunmuştur. Obez bireylerde duygusal yeme puanları normal bireylere göre anlamlı derecede yüksektir. Abdominal obez bireylerin çay tüketimi daha yüksektir. Manevi uğraşları olan bireylerin BKİ değerleri, olmayanlara göre anlamlı düzeyde düşüktür. Sonuç: Çalışmamız obezitenin sadece fazla kalori alınması ve düşük enerji harcanması durumu olmayıp pek çok davranışsal sosyodemografik ve genetik parametrelerle ilgili olduğunu göstermiştir.

Özet (Çeviri)

Objective: The aim of this study was to evaluate the eating behaviors of individuals with the“Eating Behavior Disorder Scale (EBDS)”and information collection form and to investigate the interaction between eating behaviors and body mass index (BMI) and abdominal obesity. Materials and Methods: In our cross-sectional and descriptive study included 205 participants between the ages of 20-49 without mental or physical disabilities who applied to the Family Medicine Outpatient Clinics of Istanbul SBU Haydarpaşa Numune Training and Research Hospital for any reason between 15.03.2024 and 15.05.2024. Sociodemographic characteristics of the participants who signed the consent form were recorded. The questionnaire prepared by the guidance of a current literature review and the EBDS were applied. Anthropometric measurements such as height, weight, waist and hip circumference were recorded. Statistical significance level was accepted as p<0.05. Results: The mean age of the participants was 30.27 7.68 years and 64.9% were female. Of the participants 51.7% had normal weight and 74.6% did not have abdominal obesity. BMI classes showed a positive correlation with age, and BMI was found to be significantly higher in men, those who were married, and those with high school education or less. According to BMI, the underweight and normal weight were predominantly women, while married participants had higher BMI values. In terms of educational status, individuals with high school or less education had a higher obesity rate. Being married and increasing age were associated with abdominal obesity. About half of the participants stated that they gained weight after getting married or having children. There is a significant relationship between carbohydrate consumption and BMI and abdominal obesity groups; obese individuals consumed more carbohydrates than lean individuals. Individuals with abdominal obesity also had higher consumption of milk and dairy products. Those who described themselves as day people were found to have a higher BMI. Cognitive restrictive eating is positively associated with BMI; these scores are higher in overweight and abdominally obese individuals. Hedonic eating scores were also found to be higher in married individuals and those with education above high school. Emotional eating scores were significantly higher in obese individuals compared to normal individuals. Tea consumption was higher in individuals with abdominal obesity. BMI values in participants with spiritual activities were significantly lower than those without. Conclusion: Our study showed that obesity is not only a condition of excess calorie intake and low energy expenditure, but is related to many behavioral, sociodemographic and genetic parameters.

Benzer Tezler

  1. Menopoz dönemindeki kadınların beslenme durumlarının ve yeme davranışlarının saptanması

    Determination of nutritional status and eating behaviors of women in menopause

    GAMZE NUR YÜKSEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Beslenme ve DiyetetikHaliç Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ZEYNEP ÖZERSON KOÇ

  2. Prostat adenokarsinomlarında psa değerlerinin gleason skor ve klinik evre ile ilişkisi

    The relation between psa and gleason score and clinical phase in prostate adenocarsinoma

    HACI HASAN ESEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    PatolojiSelçuk Üniversitesi

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. MUSTAFA CİHAT AVUNDUK

  3. Obeziteli kadınlarda yeme bağımlılığı ve duygusal yeme davranışının obeziteye etkisi

    The impact of food addiction and emotional eating behavior on obesity in obese women

    TUĞBA TATLISÖZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Beslenme ve DiyetetikHaliç Üniversitesi

    Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ FİTNAT ŞULE ŞAKAR

  4. Adolesanlarda okul tabanlı müdahalelerin beslenme, fiziksel aktivite ve antropometrik ölçümler üzerine etkisi: Kontrollü çalışma

    The effect of school based interventions on eating, physical activity and anthropometric measurements in adolescents:A controlled study

    GÖZDE TEMİZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2018

    Aile HekimliğiMarmara Üniversitesi

    Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. MEMNUNE ÇİĞDEM APAYDIN KAYA

  5. Obez hastalarda psikiyatrik değerlendirme ve stres yanıtının araştırılması

    Psychiathric evoluation of obese patients and investigation of stress reaction

    ATİYE SÖZEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2009

    Psikiyatriİstanbul Üniversitesi

    Psikiyatri Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. BAŞAK YÜCEL