Geri Dön

Oral antikoagülan kullanan akut ST segment yükselmeli miyokard enfarktüsü hastalarında uzun dönem sonuçlar

Başlık çevirisi mevcut değil.

PDF İndir

  1. Tez No: 927676
  2. Yazar: RECEP POLAT
  3. Danışmanlar: PROF. DR. GÖKTÜRK İPEK
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Kardiyoloji, Cardiology
  6. Anahtar Kelimeler: oral antikoagülanlar, ST segment yükselmeli miyokard enfarktüsü, mortalite, oral anticoagulants, ST segment elevation myocardial infarction, outcomes, mortality
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Kardiyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Oral antikoagülan (OAK) tedavisi altında ST yükselmeli miyokart enfarktüsü (STYME) geçiren hastaların optimal antitrombotik tedavi yönetimi kanama ve iskemik komplikasyonlar nedeniyle zor hale gelmektedir. Bu çalışmada OAK kullanan ve kullanmayan STYME hastalarının kısa ve uzun dönem klinik sonuçları karşılaştırılarak, OAK kullanımının mortalite ve diğer kardiyovasküler sonlanımlar üzerindeki etkisini araştırdık. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, 2012–2023 yılları arasında İstanbul Dr. Siyami Ersek Göğüs Kalp ve Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde primer perkütan koroner girişim (PKG) yapılan, STYME veya STYME eşdeğeri yüksek riskli NSTYME tanısı konan toplam 604 hastanın retrospektif olarak değerlendirildiği tek merkezli, gözlemsel bir çalışmadır. Hastalar, OAK kullanan (n=100) ve kullanmayan (n=504) olarak iki gruba ayrıldı. Eğilim skoru eşleştirmesi sonrasında analizler, OAK kullanan 100 hasta ve OAK kullanmayan 203 hasta üzerinden gerçekleştirildi. Demografik veriler, laboratuvar bulguları, koroner anjiyografi sonuçları, hastane içi ve uzun dönem klinik sonlanım verileri karşılaştırıldı. Hastaların ortalama takip süresi 3 yıldı. Klinik sonlanım noktaları arasında mortalite, majör/minör kanama, inme, tekrarlayan miyokard enfarktüsü ve yeniden hastaneye yatış oranları yer aldı. Uzun dönem mortalitenin öngördürücülerini belirlemek amacıyla Cox regresyon analizi kullanıldı. Bulgular: OAK kullanan hastalar, kontrol grubuna göre iskemik serebrovasküler olay (SVO) ile koroner arter hastalığı öyküsü daha fazlaydı (sırasıyla %19 vs. %3, p<0.001 ve %33 vs. %20, p=0.015). OAK kullanan hastalarda hastane yatış süresi daha uzundu (ortalama 5.63 vs. 4.78 gün, p=0.049). Hastane içi mortalite oranı iki grup arasında benzerdi (OAK: %7 vs. Kontrol: %5.9, p=0.80), ancak taburculuk sonrası uzun dönem mortalite OAK grubunda anlamlı olarak daha yüksekti (%31 vs. %14.8, p=0.001). Çok değişkenli analizde yaş, ejeksiyon fraksiyonunda (EF) düşüş ve kronik böbrek yetmezliği (KBY), uzun dönem mortalitenin bağımsız öngördürücüleri olarak saptanırken, OAK kullanımı bağımsız bir risk faktörü olarak belirlenmedi. OAK kullanan hastalarda girişim yeri hematomu (%8 vs. %2, p=0.02) ve taburculuk sonrası minör kanama oranı (%7 vs. %1.5, p=0.03) daha yüksekti. Sonuç: STYME hastalarında OAK kullanımı, taburculuk sonrası uzun dönem mortalite ve kanama oranlarında artışla ilişkili bulunmuştur. Ancak çok değişkenli analizde, OAK kullanımı uzun dönem mortalite açısından bağımsız bir belirleyici olarak saptanmamıştır. Yaş, ejeksiyon fraksiyonu (EF) düşüşü ve kronik böbrek yetmezliği (KBY) varlığı, uzun dönem mortalitenin bağımsız öngördürücüleri olarak belirlenmiştir. Bu sonuçlar, STYME hastalarında OAK kullanımının uzun dönem mortalite üzerindeki etkisini değerlendirirken, hasta özellikleri ve eşlik eden komorbiditelerin dikkate alınmasının önemini vurgulamaktadır.

Özet (Çeviri)

Aim: Optimal antithrombotic therapy management of patients with ST-elevation myocardial infarction (STEMI) under oral anticoagulant (OAC) therapy is complicated due to bleeding and ischaemic complications. In this study, we investigated the effect of OAC use on mortality and other cardiovascular outcomes by comparing short and long-term clinical outcomes of STEMI patients with and without OAC use. Materials and Methods: This is a single-centre, observational study retrospectively evaluating a total of 604 patients diagnosed with STEMI or STEMI-equivalent high-risk NSTEMI who underwent primary percutaneous coronary intervention (PCI) at Istanbul Dr. Siyami Ersek Chest Heart and Vascular Surgery Training and Research Hospital between 2012 and 2023. Patients were divided into two groups as OAC users (n=100) and non-users as the control group (n=504). After propensity score matching, analyses were performed on 100 patients using OAC and in 203 patients not using OAC. Demographic data, laboratory findings, coronary angiography results, in-hospital and long-term clinical outcome data were compared. The mean follow-up period was 3 years. Clinical endpoints included mortality, major/minor bleeding, stroke, recurrent myocardial infarction and rehospitalisation rates. Cox regression analysis was used to identify predictors of long-term mortality. Results: Patients on OAC had a greater history of ischaemic cerebrovascular events (ICA) and coronary artery disease (19% vs. 3%, p<0.001 and 33% vs. 20%, p=0.015, respectively). The duration of hospitalisation was longer in patients using OAC (mean 5.63 vs. 4.78 days, p=0.049). In-hospital mortality rate was similar between the two groups (OAC: 7% vs. Control: 5.9%, p=0.80), but long-term mortality after discharge was significantly higher in the OAC group (31% vs. 14.8%, p=0.001). In multivariate analysis, age, decreased ejection fraction (EF) and chronic renal failure (CRF) were found to be independent predictors of long-term mortality, whereas OAC use was not found to be an independent risk factor. The rate of intervention site haematoma (8% vs. 2%, p=0.02) and post-discharge minor bleeding (7% vs. 1.5%, p=0.03) were higher in OAC group. Conclusion: OAC use in STEMI patients was associated with increased long-term mortality and bleeding rates after discharge. However, OAC use was not found to be an independent predictor of long-term mortality in multivariate analysis. Age, decreased ejection fraction (EF) and presence of chronic renal failure (CRF) were independent predictors of long-term mortality. These results emphasise the importance of considering patient characteristics and comorbidities when evaluating the effect of OAC use on long-term mortality in STEMI patients.

Benzer Tezler

  1. Tez No

    1008537

    Direkt oral antikoagülan ilaç kullanan hastalarda diş çekimi sonrası lökosit ve trombositten zengin fibrin eklenmiş traneksamik asitin lokal uygulamasının hemostaz ve yara iyileşmesi üzerine etkisinin değerlendirilmesi

    Evaluation of the effect of local application of tranexamic acid combined with leukocyte- and platelet-rich fibrin on hemostasis and wound healing after tooth extraction in patients using direct oral anticoagulants

    MERVE YİĞİT

    Diş Hekimliği Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Diş HekimliğiSivas Cumhuriyet Üniversitesi

    Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ABDULLAH İLKER ÖZEÇ

  2. Tez No

    651892

    Nonvalvuler atrial fibrilasyonu olan akut iskemik inme hastalarında oral antikoagülan kullanımı ile inme şiddeti ve infarkt volümü arasındaki ilişki

    Relationship between using of oral anticoagulant and stroke severity and infarct volume in acute ischemic stroke patients with nonvalvular atrial fibrillation

    GÖKHAN AYDOĞAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    NörolojiAtatürk Üniversitesi

    Nörobilim Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ALPER EREN

  3. Tez No

    690095

    Akut pulmoner embolinin uzatılmış tedavisinde direk oral antikoagülanlar (DOAK) ile diğer antikoagülanların mortali başta olmak üzere major komplikasyonlar açısından karşılaştırılması: gerçek yaşam verileri

    Comparison of direct oral anticoagulants (DOAC) and other anticoagulants in the extended treatment of acute pulmonary embolism in terms of major complications, particularly mortality: REAL-life data

    MEHMET BURAK ÖZTÜRK

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2021

    Göğüs Hastalıklarıİnönü Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. TALAT KILIÇ

  4. Tez No

    789070

    Üst gastrointestinal kanaması olan hastalarda yeni kuşak oral antikoagülan kullanımının hastane içi advers olaylara etkisi

    The effect of the use of new generation oral anticoagulant on in-hospital adverse events in patients with gastrointestinal bleeding

    AYŞE BÜŞRA ÖZCAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2022

    Acil TıpBezm-İ Alem Vakıf Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ BAHADIR TAŞLIDERE

  5. Tez No

    953407

    Koruyucu tedaviye rağmen iskemik inme geçiren hastaların etiyolojik, klinik, görüntüleme ve prognostik değerlendirmesi

    Etiological, clinical, imaging, and prognostic evaluation of patients who experienced ischemic stroke despite prevention therapy

    HASRET UÇAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    NörolojiZonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi

    Nöroloji Ana Bilim Dalı

    DR. ÖĞR. ÜYESİ ULUFER ÇELEBİ

Geri Dön