RAT TRANSVERS REKTUS ABDOMİNİS KAS FLEBİNDE SUBKUTAN VASKÜLER ENDOTELYAL BÜYÜME FAKTÖRÜ ANTİKORU BEVACİZUMAB İLE YAPILAN FARMAKOLOJİK GECİKTİRMENİN FLEP VİABİLİTESİ ÜZERİNE ETKİSİ

Tez No: 929700
Yazar: ANIL MERT GÜLERYÜZ
Danışmanlar: DOÇ. DR. ÇAĞLA ÇİÇEK
Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
Konular: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi, Plastic and Reconstructive Surgery
Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
Yıl: 2025
Dil: Türkçe
Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
Enstitü: Hamidiye Uluslararası Tıp Fakültesi
Ana Bilim Dalı: Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı
Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Flep sağkalımı, pediküllü veya serbest flepler kullanılarak gerçekleştirilen rekonstrüktif cerrahilerde ana hedeftir. Bu nedenle, flep nekroz oranlarını azaltmak için yeni yöntemlerin araştırılması plastik cerrahide popüler bir konudur. Flep sağkalımının artırılması için en sık uygulanan yöntemlerden bazıları cerrahi geciktirme prosedürleridir. Geciktirme işlemi için cerrahi teknikler uzun zamandır kullanılmasına rağmen hasta konforu ve maliyet gibi sebeplerden dolayı alternatif tekniklere yönelinmiştir. Çalışmamızda 28 adet sıçan 4 gruba bölünerek geciktirmesiz kontrol grubu, cerrahi geciktirme yapılan 2.grup, cerrahi ve anti VEGF ajanı olan Bevacizumab ile geciktirme yapılan 3. Grup ve sadece bevacizumab geciktirme yapılan 4. Gruplar oluşturuldu. Kontrol Grubunun fleplerinden 5 gün sonra, diğer grupların ikinci operasyonunun 5 gün sonrasında toplan nekroz oranları hesaplandı ve histopatolojik incelemeyle inflamasyon, konjesyon, fibrozis, ekstravaze eritrositler ve CD31 boyaması vasküler proliferasyon açısından karşılaştırıldı. Ölçülen değerlerin istatistiksel karşılaştırılmasında Pearson Ki-Kare ve Fisher's Exact testlerinden yararlanıldı. Korelasyon Spearman testi ile değerlendiridi. İstatistiksel önemlilik düzeyi olarak 0.05 kabul edildi. Makroskopik nekroz oranı göz önüne alındığında 2. Ve 3. Grubun kontrol grubuna göre anlamlı derecede daha az nekroz içerdiği bulundu. 4. Grupta ise anlamlı bir fark bulunamadı. Cerrahi geciktirme yapılan grupların anlamlı derece flep canlılığı göstermesi sadece Bevacizumab ile yapılan geciktirmenin cerrahiye alternatif olmayacağını bizlere gösterdi. Histopatolojik incelemelerde fibrozis açısından 2 ve 3. Grubun 1 ve 4. Gruplara istatistiksel olarak anlamlı üstünlüğü bulunmuştur. Bu da cerrahi geciktirme yapılan grupların diğerlerine üstünlüğü olarak kaydedildi. CD31 boyamasıyla görülen vasküler proliferasyonda 2. Grup ve 3. Grubun kontrol grubuna anlamlı üstünlüğü bulundu. Hem cerrahi hem farmakolojik geciktirme yapılan grupta vasküler proliferasyon sadece cerrahi geciktirme yapılan gruba kıyasla anlamlı derecede yüksek çıkması, VEGF'nin flep canlılığına etkisini göstermiştir. Sonuç olarak bu çalışmada cerrahi geciktirme işleminin flep sağkalımını artırdığı, Bevacizumab ile yapılan farmakolojik geciktirmenin tek başına yeterli olmadığı, ancak cerrahi geciktirme fenomenini potansiyelize ettiği ve geciktirme surecindeki flep dokusunda meydana gelen fizyolojik değişimleri pekiştirdiği tespit edildi. Bu sonuçlar eşliğinde VEGF molekülünün cerrahi geciktirme benzeri ve alternatifi olabilecek etkileri ile flep çalışmalarında daha sık yer bulacağını düşünmekteyiz.

Özet (Çeviri)

Flap survival is the primary goal in reconstructive surgeries performed using pedicled or free flaps. Therefore, the investigation of new methods to reduce flap necrosis rates is a popular topic in plastic surgery. One of the most commonly applied methods to enhance flap survival is surgical delay procedures. Although surgical techniques have been used for a long time for delay, alternative techniques have been studied due to reasons such as patient comfort and cost. In our study, 28 rats were divided into four groups: a non-delayed control group (Group 1), a surgical delay group (Group 2), a surgical delay combined with Bevacizumab (an anti-VEGF agent) group (Group 3), and a Bevacizumab-only delay group (Group 4). The necrosis rates of the control group were measured 5 days after flap elevation, and necrosis rates of the other groups were calculated 5 days after the second surgery. Histopathological examinations were conducted to compare inflammation, congestion, fibrosis, extravasated erythrocytes, and vascular proliferation via CD31 staining. Pearson Chi-Square and Fisher's Exact tests were used for statistical comparisons, and correlation was evaluated using the Spearman test. A statistical significance level of p<0.05 was accepted. When considering macroscopic necrosis rates, Groups 2 and 3 had significantly less necrosis compared to the control group. However, no significant difference was found in Group 4. The significant flap viability in the groups with surgical delay demonstrated that Bevacizumab alone was not a suitable alternative to surgery. In histopathological examinations, Groups 2 and 3 showed a statistically significant superiority in terms of fibrosis compared to Groups 1 and 4, indicating the advantage of surgical delay. CD31 staining showed that vascular proliferation in Groups 2 and 3 was significantly higher than in the control group. The vascular proliferation in the group with both surgical and pharmacological delay was significantly higher compared to the group with only surgical delay, demonstrating the effect of VEGF on flap viability. In conclusion, this study found that surgical delay enhances flap survival, while pharmacological delay with Bevacizumab alone is insufficient but potentiates the surgical delay phenomenon and reinforces the physiological changes in the flap tissue during the delay process. Based on these findings, we believe that VEGF molecules will play a more prominent role in flap studies, with effects similar to or potentially as alternatives to surgical delay.

Benzer Tezler

Tez No
702399
Sıçanda kraniyal pediküllü transvers rektus abdominis kas-deri flebinde preoperatif distal venöz arteriyelizasyonun flep sağkalımı üzerine etkisi
The effect of preoperative distal venous arterialization on flap survival in a cranial pedicled transverse rectus abdominis muscle-skin flap in the rat
MEHMET YILDIRAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2021
Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi İstanbul Üniversitesi
Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. MEHMET İSMAİL ERMİŞ
Tez No
422700
Deneysel sıçan transvers rektus abdominis kas-deri (tram) flep modelinde radyoterapinin flep sürveyine etkisinin araştırılması
Research of effects of radiotherapy on flep survey in experimental rat transversus rectus abdominis musculocutaneous (tram) flap model.
ORHAN BİNİCİER
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2012
Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Dicle Üniversitesi
Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET BOZKURT
Tez No
390263
Adipoz doku kökenli kök hücre naklinin abdominoplasti sonrası transvers rektus abdominis kas-deri (TRAM) flebi yaşayabilirliği üzerine etkileri: Deneysel çalışma
Effect of adipose tissue derived stem cell (ADSC) on transvers rectus abdominis musculocutaneous (TRAM) flap viability after abdominoplasty: Experimental study
ERHAN COŞKUN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Başkent Üniversitesi
Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. HÜSEYİN BORMAN
PROF. DR. MÜNİP GÖKHAN TUNÇBİLEK
DOÇ. DR. AHMET ÇAĞRI UYSAL
Tez No
298974
Rat tram kas-deri flebinde spinal ve epidural anestezinin iskemi reperfüzyon hasarı üzerine etkilerinin karşılaştırılması
The effects of ıschemia-reperfusion ınjury and epidural/spinal anaesthesia on transvers rectus abdominis musculocutaneous flap
YUSUF ACAR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Dicle Üniversitesi
Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET BOZKURT
Tez No
301235
Selenyum'un iskemi-reperfüzyon hasarına uğratılmış kas-deri flepleri üzerindeki etkileri
Effect of selenium on ıschemia-reperfusion ınjured skin-muscle flaps
GÖKTEKİN TENEKECİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2011
Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi İnönü Üniversitesi
Plastik Rekonstrüktif ve Estetik Cerrahi Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. BİLGE TÜRK BİLEN

Geri Dön