HbA1c TAYİNİNDE BORONAT AFİNİTE KROMATOGRAFİSİ VE KAPİLLER ELEKTROFOREZ YÖNTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI
HbA1c TAYİNİNDE BORONAT AFİNİTE KROMATOGRAFİSİ VE KAPİLLER ELEKTROFOREZ YÖNTEMLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI
- Tez No: 929746
- Danışmanlar: PROF. DR. ÖZLEM ÇAKIR MADENCİ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Biyokimya, Biochemistry
- Anahtar Kelimeler: afinite kromatografisi, bias, HbA1c, kapiller elektroforez, standardizasyon, affinity chromatography, bias, electrophoresis, capillary, HbA1c, standardization
- Yıl: 2024
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: Hamidiye Uluslararası Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Tıbbi Biyokimya Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Tıbbi Biyokimya Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Diabetes Mellitus'un tanısında ve glisemik kontrolün izleminde kullanılan HbA1c'nin analizi için laboratuvarlarda pek çok metot kullanılmaktadır. Metotlarının dünya çapında standardizasyonunun sağlanması gerekmektedir, bu amaçla standardizasyon ve harmonizasyon çalışmaları yürütülmektedir. Çalışmamızda HbA1c analizinde kullanılan iki metodu farklı klinik durumları yansıtan HbA1c düzeylerine göre analitik ve klinik performansları açısından karşılaştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Laboratuvarımıza HbA1c ölçümü için gelen numuneler boronat afinite kromatografisi (Trinity Biotech Premier Hb9210) ile analiz edildikten sonra karşılaştırma yapmak üzere kapiller elektroforez (Sebia Capillarys 3 Octa) yöntemi ile tekrar çalışıldı. Çalışmaya 1011 numune alındı, 18 yaş altında olanlar, gebeler ve HbA1c analizinde interferans düşündürebilecek numuneler dahil edilmedi Seçilen hastalar non-diyabetik (HbA1c<%5,7), prediyabetik (%5,7 ≤HbA1c ≤%6,4) ve diyabetik (HbA1c>%6,4) olarak gruplandırıldı. Bulgular: Boronat afinite kromatografisi ve kapiller elektroforez metotlarının HbA1c sonuçları arasında tüm çalışma gruplarında istatistiksel anlamlı farklılıklar saptandı (p <0,0001 tüm gruplarda). Tüm grupta (n=1011) bias %4,6 ve çok güçlü korelasyon (ρ=0,953), non-diyabetik grupta (n=248) bias %5,5 ve orta seviyede korelasyon (ρ =0.574), prediyabetik grupta (n=417) bias %5,2 ve güçlü korelasyon (ρ=0,724), diyabetik grupta (n=346) bias %3,2 ve çok güçlü korelasyon (ρ=0,985) saptandı. Klinik uyum açısından bakılan kappa katsayısı 0,722 bulundu, bu değer istatistiksel olarak önemli derecede uyum seviyesindedir. Bütün gruplarda sabit hata bulunurken non-diyabet ve prediyabet grubunda orantısal hatanın da bulunduğu saptandı. Sonuç: Non-diyabet, prediyabet ve diyabet gruplarında kapiller elektroforez yöntemi ile elde edilen HbA1c sonuçlarının boronat afinite kromatografisi yöntemi ile elde edilenlerden anlamlı derecede daha düşük olduğu, yöntemler arasında orantılı ve sabit hataların bulunduğu, bu durumun diyabetin tanı ve takiplerinde sorunlara neden olabileceği sonucuna varıldı ve HbA1c analizlerinde standardizasyonunun tam olarak sağlanamadığı görüldü.
Özet (Çeviri)
Aim: Many methods are used in laboratories for the analysis of HbA1c for the diagnosis of diabetes mellitus and the monitoring of glycemic control. There is a need for standardization of methods internationally, and standardization and harmonization studies are currently being conducted for this purpose. In our study, we aimed to compare two methods used in HbA1c analysis in terms of their analytical and clinical performance based on HbA1c levels that indicate different clinical conditions. Materials and Methods: The samples received for HbA1c measurement in our laboratory were analyzed by boronate affinity chromatography (Trinity Biotech Premier Hb9210) and then re-analyzed by capillary electrophoresis (Sebia Capillarys 3 Octa) for comparison. A total of 1011 samples were included in the study. Samples that may interfere with HbA1c analysis, as well as samples from pregnant women and individuals under 18 years of age, were excluded. Selected patients were grouped as non-diabetic (HbA1c < 5.7%), prediabetic (5.7% ≤ HbA1c ≤ 6.4%), and diabetic (HbA1c > 6.4%). Results: Statistically significant differences were found between the HbA1c results of boronate affinity chromatography and capillary electrophoresis methods in all study groups (ρ < 0.0001 in all groups). In the study population (n = 1011), a bias of 4.6% and a very strong correlation (ρ = 0.953) were detected. In the non-diabetic group (n = 248), a bias of 5.5% and a moderate correlation (ρ = 0.574); in the prediabetic group (n = 417), a bias of 5.2% and a strong correlation (ρ = 0.724); and in the diabetic group (n = 346), a bias of 3.2% and a very strong correlation (ρ = 0.985) were found. The kappa coefficient for clinical agreement was 0.722, which was a statistically significant level of agreement. While there was a constant error in all groups, there was also a proportional error in the non-diabetic and prediabetic groups. Conclusion: It was concluded that HbA1c results obtained by the capillary electrophoresis method were significantly lower than those obtained by the boronate affinity chromatography method in non-diabetic, prediabetic, and diabetic groups. Additionally, proportional and fixed errors were found between the methods, which may cause problems in the diagnosis and follow-up of diabetes. It is also observed that standardization in HbA1c analysis was not fully achieved.
Benzer Tezler
- Afinite kromatografisiyle desteklenmiş sers tabanlı biyosensörler aracılığıyla diol gruplu biyomolekül tayini
Affinity assisted sers-based biosensors for diol carrying biomolecule detection
DUYGU DENİZ USTA
Yüksek Lisans
Türkçe
2016
Tıbbi BiyolojiGazi ÜniversitesiTıbbi Biyoloji ve Genetik Ana Bilim Dalı
PROF. DR. ABDULLAH EKMEKÇİ
PROF. DR. SÜLEYMAN ALİ TUNCEL
- Glikozillenmiş protein tayini için boronat temelli yüzey plazmon rezonans sensörler
Boronate based surface plasmon resonance sensors for determination of glycosylated protein
MERVE ÇALIŞIR
- Glikozillenmiş hemoglobin tayininde elektrofez (HbA1) ve immünoassay metodlarının (HbA1c) değerlendirilmesi
Evaluation of electrophoresis (HbA1) with immunoassay methods (HbA1c) for glycohemoglobin analysis summary
MAHFUZ ELMASTAŞ
- Oral antidiyabetik veya insülinle kan şeker regülasyonu sağlanan tip II diyabetes mellituslu hastalarda oksidan-antioksidan değerlerde tedavi öncesi ve sonrası değişikliklerin karşılaştırılması
Başlık çevirisi yok
MEHMET BAHÇECİ
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1998
HematolojiSüleyman Demirel Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MEHMET İŞLER
- Tip 2 diabetes mellitus hastalarında epikardiyal yağ doku volümü ve yerleşimi ile koroner arter hastalığı varlığı ve yaygınlığı arasındaki ilişki
The relation between the volume and the localization of epicardial adipose tissue and the presence and the extension of coronary artery disease
BEGÜM UYGUR
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2015
KardiyolojiSağlık Bilimleri ÜniversitesiKardiyoloji Ana Bilim Dalı
UZMAN ÖMER ÇELİK
DOÇ. DR. AYDIN YILDIRIM