Geri Dön

Mide kanseri hastalarında florodeoksiglukoz pozitron emisyon tomografisi (PET CT) ile değerlendirilen sarkopeninin genel sağkalım ve progresyonsuz sağkalım sürelerine etkisi

The impact of sarcopenia assessed by 18f-fluorodeoxyglucose positron emission tomography/computed tomography (FDG PET/CT) on overall and progression-free survival in patients with gastric cancer

  1. Tez No: 931255
  2. Yazar: ANIL BOSTANCI
  3. Danışmanlar: DOÇ. DR. ZEYNEP GÜLSÜM GÜÇ
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Onkoloji, İç Hastalıkları, Oncology, Internal diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Sarkopeni, Mide Kanseri, standart FDG PET CT, Sarcopenia, Gastric Cancer, Standard FDG PET/CT
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: İzmir Katip Çelebi Üniversitesi
  10. Enstitü: Tıp Fakültesi
  11. Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Çalışmamızda mide kanseri tanılı hastalarda sarkopeninin genel sağkalım ve progresyonsuz sağkalım sürelerine olan etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Bu amaçla Aralık 2014-Ekim 2024 tarihleri arasında Tıbbi Onkoloji Kliniği'nde mide kanseri tanısı ile takip edilen hastaların dosyaları retrospektif olarak taranacak, demografik özellikleri, takiplerinde malignite progresyonu olup olmadığı, aldıkları tedaviler, mide kanseri patolojik alt tipleri, laboratuar parametreleri ve malignitenin patolojik evrelemeleri kaydedilecektir. Hastaların evreleme ve tedavi yanıtının değerlendirilmesi için çekilen standart FDG PET CT görüntüleri kullanılarak kas kütlesi ölçümü yapılacaktır. Hesaplanan kas kütlesinin genel sağkalım ve progresyonsuz sağkalım ilişkisi değerlendirilecektir. Yöntem: Çalışmamızda mide kanseri tanılı hastalarda sarkopeninin genel sağkalım ve progresyonsuz sağkalım sürelerine olan etkisinin değerlendirilmesini kesitsel bir yöntemle incelemeyi amaçlamaktadır. Katılımcılar Aralık 2014-Ekim 2024 tarihleri arasında Tıbbi Onkoloji Kliniği'nde mide kanseri tanısı ile takip edilen kişilerden seçilmiştir. Hastaların standart FDG PET CT görüntüleri kullanılarak kas kütlesi ölçümü yapılmıştır. Veriler SPSS yazılımı kullanılarak analiz edilmiş ve standart FDG PET CT ile sarkopeninin genel sağkalım ve progresyonsuz sağkalım sürelerine olan etkisi istatistiksel yöntemlerle incelenmiştir. Çalışma için etik kurul onayı alınmıştır. Bulgular: Bu çalışmada, lokal ileri ve metastatik evredeki mide kanseri hastalarında sarkopeni ve inflamatuar/nütrisyonel belirteçlerin (GNRI, HALP, ALI) genel sağkalım (OS) ve progresyonsuz sağkalım (PFS) üzerindeki prognostik etkileri retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Aralık 2014 – Ekim 2024 tarihleri arasında Tıbbi Onkoloji Kliniği'nde takip edilen mide kanseri tanılı hastaların dosyaları incelenmiş, demografik ve klinik veriler, tedavi yanıtları, patolojik alt tipler ve evreleme bilgileri kaydedilmiştir. Sarkopeni analizi, tanı sırasında elde edilen FDG PET-BT görüntülerinde L3 vertebra düzeyinden yapılan kas alanı ölçümleriyle yapılmış; GNRI, HALP ve ALI skorları rutin laboratuvar parametrelerine dayalı olarak hesaplanmıştır. Çalışmaya toplam 87 hasta dahil edilmiş olup, %72.4'ü erkek, %27.6'sı kadındır. Ortalama yaş 66 olarak saptanmıştır. En sık görülen patolojik alt tip %86.2 oranla adenokarsinomdur. Hastaların %67.8'i lokal ileri, %32.2'si metastatik evredeydi. Sarkopeni ile yaş, cinsiyet, tümör evresi, histopatolojik alt tip ve metastatik tutulum bölgeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki saptanmamıştır. Ancak sarkopeni gözlenen hastalarda progresyon oranı anlamlı derecede yüksek (p<0.001), genel sağkalım süresi ise anlamlı derecede kısa bulunmuştur (p<0.001). Çalışmaya dahil edilen 87 hastanın %39.1'inde sarkopeni saptanmış olup, bu oran literatürle uyumludur. Çok değişkenli analizlerde, sarkopeni varlığı genel sağkalım açısından bağımsız bir risk faktörü olarak bulunmuştur (HR: 2.29; p = 0.019) ve progresyonsuz sağkalımda da benzer bir eğilim gözlenmiştir (HR: 1.89; p = 0.066). GNRI düşüklüğü, hem PFS (HR: 2.69; p = 0.009) hem de OS (HR: 3.26; p = 0.002) ile istatistiksel olarak anlamlı şekilde ilişkilendirilmiştir. ALI skorunun düşük olması, PFS açısından anlamlı bir risk faktörü olarak belirlenmiş (HR: 2.34; p = 0.030), OS içinse sınırda anlamlılık göstermiştir (HR: 2.06; p = 0.067). HALP skoru ile sağkalım arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. PET-BT görüntüleme verilerinden elde edilen metabolik ve morfolojik parametrelerin sağkalım sonuçları üzerindeki etkileri de çalışmada değerlendirilmiştir. Progresyonsuz sağkalım süresi ile ilişkili çok değişkenli analizde, klasik klinik ve patolojik değişkenlerin çoğu anlamlılık göstermemiştir. Ancak sarkopeni varlığı, düşük GNRI skoru, düşük ALI skoru ve NHOPRmax değerinde artış; PFS açısından istatistiksel olarak anlamlı faktörler olarak saptanmıştır. Benzer şekilde, genel sağkalım süresi ile ilişkili analizlerde sarkopeni ve GNRI skorunun yanı sıra histogram kurtozisi ve maksimum histogram gradyanı gibi PET-BT histogram analiz parametrelerinin de OS açısından anlamlı belirleyiciler olduğu görülmüştür. Sonuçlar: Sonuç olarak, sarkopeni, GNRI ve ALI gibi inflamatuar ve beslenme durumunu yansıtan biyobelirteçler; mide kanseri hastalarında sağkalım öngörüsünde etkili ve klinik olarak uygulanabilir araçlar olarak öne çıkmaktadır. Bu belirteçlerin rutin kullanımı, yüksek riskli hasta gruplarının erken tanımlanmasına olanak sağlayarak bireyselleştirilmiş tedavi yaklaşımlarına katkıda bulunabilir.

Özet (Çeviri)

Aim: Our study aims to evaluate the impact of sarcopenia on overall survival and progression-free survival in patients diagnosed with gastric cancer. For this purpose, the medical records of patients diagnosed with gastric cancer and followed up in the Medical Oncology Clinic between December 2014 and October 2024 will be retrospectively reviewed. Data on demographic characteristics, disease progression during follow-up, received treatments, pathological subtypes of gastric cancer, laboratory parameters, and pathological staging of the malignancy will be collected. Muscle mass measurement will be performed using standard FDG PET/CT images taken for staging and treatment response assessment. The relationship between the calculated muscle mass and overall survival as well as progression-free survival will be analyzed. Methods: Our study aims to evaluate the impact of sarcopenia on overall survival and progression-free survival in patients diagnosed with gastric cancer using a cross-sectional approach. Participants were selected from individuals diagnosed with gastric cancer and followed up in the Medical Oncology Clinic between December 2014 and October 2024. Muscle mass measurement was performed using standard FDG PET/CT images. Data were analyzed using SPSS software, and the effect of sarcopenia, assessed by standard FDG PET/CT, on overall survival and progression-free survival was examined using statistical methods. Ethical approval was obtained for the study. Results:This retrospective study aimed to evaluate the prognostic impact of sarcopenia and inflammatory/nutritional indices including the Geriatric Nutritional Risk Index (GNRI), the Hemoglobin, Albumin, Lymphocyte, and Platelet (HALP) score, and the Advanced Lung Cancer Inflammation Index (ALI) on overall survival (OS) and progression-free survival (PFS) in patients with locally advanced or metastatic gastric cancer.Medical records of patients diagnosed with gastric cancer and followed at the Department of Medical Oncology between December 2014 and October 2024 were reviewed. Demographic and clinical characteristics, treatment responses, histopathological subtypes, and staging information were collected. Sarcopenia assessment was conducted by analyzing skeletal muscle area at the level of the third lumbar vertebra (L3) on FDG PET-CT scans performed at diagnosis. GNRI, HALP, and ALI scores were calculated based on routine laboratory parameters. A total of 87 patients were included, of whom 72.4% were male and 27.6% were female, with a mean age of 66 years. The most common histological subtype was adenocarcinoma (86.2%). At diagnosis, 67.8% of patients had locally advanced disease, while 32.2% presented with metastatic disease. No statistically significant association was observed between sarcopenia and variables such as age, sex, tumor stage, histopathological subtype, or metastatic sites. However, the presence of sarcopenia was significantly associated with a higher progression rate (p<0.001) and shorter overall survival (p<0.001). Sarcopenia was identified in 39.1% of the patients, consistent with data reported in the literature. In multivariate analyses, sarcopenia emerged as an independent risk factor for OS (HR: 2.29; p = 0.019), with a similar trend observed for PFS (HR: 1.89; p = 0.066). A lower GNRI score was significantly associated with both reduced PFS (HR: 2.69; p = 0.009) and OS (HR: 3.26; p = 0.002). A decreased ALI score was a significant predictor of shorter PFS (HR: 2.34; p = 0.030) and showed borderline significance for OS (HR: 2.06; p = 0.067). No statistically significant association was found between HALP score and survival outcomes. Additionally, the impact of metabolic and morphological parameters derived from PET-CT imaging on survival was assessed. In the multivariate analysis for PFS, most conventional clinical and pathological variables were not statistically significant. However, the presence of sarcopenia, lower GNRI and ALI scores, and elevated NHOPRmax were identified as significant predictors of shorter PFS. Similarly, in OS-related analyses, besides sarcopenia and GNRI, PET-CT histogram parameters—such as histogram kurtosis and maximum histogram gradient—were found to be significant determinants of overall survival. Conclusion: In conclusion, sarcopenia and biomarkers reflecting inflammatory and nutritional status, such as GNRI and ALI, emerge as clinically applicable and effective tools for predicting survival in patients with gastric cancer. The routine use of these markers may facilitate the early identification of high-risk patient populations and contribute to the development of personalized treatment strategies.

Benzer Tezler

  1. Mide kanserinin tedavi yanıtı değerlendirmesi ve takibinde FDG-PET/BT'nin klinik önemi

    The clinical importance of FDG-PET/BT in therapy response evaluation and follow-up of gastric cancer

    HAYRİYE FUNDA ÖZKOL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2011

    Radyoloji ve Nükleer TıpUludağ Üniversitesi

    Nükleer Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FEYZİ TAMGAÇ

  2. Mide kanserinde yeniden evrelemede PET/BT'nin yeri

    The role of PET/CT in the evaluation of gastric cancer recurrence

    HAKAN CAYVARLI

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2012

    GastroenterolojiDokuz Eylül Üniversitesi

    Nükleer Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. RECEP BEKİŞ

  3. Mide kanserinde GA-68 fapı-04 PET/BT'nin evreleme ve prognoz belirlemeye katkısı

    The contribution of GA-68 fapi-04 PET/CT to staging and prognosis in gastric cancer

    EDİZ BEYHAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2023

    Radyoloji ve Nükleer TıpSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Nükleer Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. TEVFİK FİKRET ÇERMİK

  4. Primer gastrointestinal sistem dışı malignite tanısı ve pet/bt 'de gastrointestinal sistem tutulumu olan hastalarda endoskopi ve kolonoskopi bulguları

    Endoskopic and colonoskopic findings in patients with primary extra-gastrointestinal malignancies and gastrointestinal involvement on pet/ct

    TUĞÇE ALLITEKİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    GastroenterolojiSağlık Bakanlığı

    İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. SEVİL ÖZER SARI