Geri Dön

Orto-kumarik asit ve para-kumarik asitin anti-karsinojenik etkilerinin meme kanseri kök hücrelerinde araştırılması

Investigation of the anti-carcinogenic effects of ortho-coumaric acid and para-coumaric acid in breast cancer stem cells

  1. Tez No: 935103
  2. Yazar: TÜLİN BURHANOĞLU
  3. Danışmanlar: PROF. DR. ASUMAN DEMİROĞLU ZERGEROĞLU
  4. Tez Türü: Doktora
  5. Konular: Biyokimya, Biyoloji, Onkoloji, Biochemistry, Biology, Oncology
  6. Anahtar Kelimeler: Antikanser, Apoptozis, Anticancer, Apoptosis
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Gebze Teknik Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Kimya Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Meme tümörleri içindeki bir alt grubu oluşturan Meme kanseri kök hücreleri (MKKH), tümör direnci, metastaz ve tedavi sonrası hastalığın nüks etmesi gibi süreçlerde kritik bir rol oynamaktadır. MKKH'lerin biyolojik özelliklerinin ve mekanizmalarının daha iyi anlaşılması, kanser araştırmalarında öncelikli konulardan biri haline gelmiştir. Özellikle, kemoterapiye dirençli olmaları ve tümör heterojenliğine katkı sağlamaları, bu hücreleri hedefleyen yeni tedavi yaklaşımlarının geliştirilmesini gerektirmektedir. Bu çalışma, Hidroksi sinnamik asitin (HCA) iki farklı izomeri olan Para-kumarik asit (PCA) ve Orto-kumarik asitin (OCA), meme tümörlerinden izole edilen MKKH hücrelerinde hücre proliferasyonu, sitostatik aktivite ve apoptoz üzerindeki kanser karşıtı etkilerini araştırmaktadır. PCA ve OCA'nın CD44+/CD24- yüzey belirteçleri taşıyan, yüksek ALDH enzim aktivitesine sahip ve mammosfer oluşturabilen MKKH hücrelerine olan etkileri meme kanserinin luminal alt tipi olan MCF-7 hücre hattı ile karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Hücre canlılık testleri ve immünblot analizleri, HCA uygulamalarının doza bağımlı olarak canlı hücre sayısını azalttığını ve ERK1/2 fosforilasyonunu baskıladığını ortaya koymuştur. Bu sonuçlar, tedavi sonrası koloni oluşumunun azalması ve yara iyileşmesinin gecikmesi ile doğrulanmıştır. Ek olarak, OCA ile muamele edilen hücrelerde E-kaderin gen ekspresyonunun arttığı gözlemlenmiştir. OCA ve PCA'nın MKKH hücreleri üzerindeki sitostatik etkileri, hücrelerin G1/S fazında tutuklanması ve Siklin D1 ekspresyonunun düşmesiyle de desteklenmiştir. Annexin V/7-AAD analizi, artan Kaspaz 3 ve Kaspaz 7 ekspresyonuyla birlikte BCL-2/BAX gen ekspresyon oranının azalması, HCA'nın apoptozu tetiklediğini ve bu sürecin JNK ve p38 MAPK aktivasyonu ile ilişkili olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak hem OCA hem de PCA'nın, MKKH'da belirgin bir anti-kanser potansiyel sergilediği, ancak karşılaştırıldığında OCA'nın daha etkin ve daha fazla umut vadeden bir terapötik aday olduğu sonucuna varılmıştır.

Özet (Çeviri)

Breast cancer stem cells (BCSCs), which constitute a subpopulation within breast tumors, play a critical role in tumor resistance, metastasis, and disease recurrence after treatment. A better understanding of the biological properties and mechanisms of BCSCs has become a priority in cancer research. In particular, their resistance to chemotherapy and contribution to tumor heterogeneity necessitate the development of novel therapeutic approaches targeting these cells. This study investigates the anticancer effects of two different isomers of hydroxycinnamic acid (HCA), para-coumaric acid (PCA) and ortho-coumaric acid (OCA), on cell proliferation, cytostatic activity, and apoptosis in BCSCs isolated from breast tumors. The effects of PCA and OCA on BCSCs, which are characterized by CD44+/CD24- surface markers, high ALDH enzymatic activity, and mammosphere-forming ability, were comparatively analyzed with the luminal subtype breast cancer cell line MCF-7. Cell viability assays and immunoblot analyses revealed that HCA treatments decreased the number of viable cells in a dose-dependent manner and inhibited ERK1/2 phosphorylation. These findings were further confirmed by a reduction in colony formation and delayed wound healing after treatment. Additionally, an increase in E-cadherin gene expression was observed in OCA-treated cells. The cytostatic effects of OCA and PCA on BCSCs were also supported by G1/S phase arrest and decreased Cyclin D1 expression. Annexin V/7-AAD analysis, along with increased Caspase-3 and Caspase-7 expression and a reduction in the BCL-2/BAX gene expression ratio, demonstrated that HCA induces apoptosis, a process associated with JNK and p38 MAPK activation. In conclusion, both OCA and PCA exhibit significant anticancer potential against BCSCs. However, when compared, OCA appears to be more effective and a more promising therapeutic candidate

Benzer Tezler

  1. Çimentonun sertleşmesi üzerinde kimyasal komponentlerin etkisi

    Başlık çevirisi yok

    NACİYE TÜRKEL

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    Kimya MühendisliğiUludağ Üniversitesi

    Kimya Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. MUSTAFA CEBE

  2. İlkokul çağı erkek çocuklarında inmemiş testis anomalisi ve insidansı

    The anomaly and incidence of cryptorchidism in primary school boys

    SERDAR SEZGİN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    1986

    ÜrolojiGazi Üniversitesi

    Üroloji Ana Bilim Dalı

  3. Dokuma kumaşlarda örgü tipinin ham kumaşın boyutları ve geometrik özellikleri üzerindeki etkilerinin araştırılması

    Başlık çevirisi yok

    EMEL ÖNDER

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Tekstil ve Tekstil MühendisliğiEge Üniversitesi

    Tekstil Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. GÜNGÖR BAŞER

  4. Böceklerde ses çıkarma ve bunun yararları

    Sound production in insects its usefulness

    NİLGÜN MADANLAR

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    ZoolojiEge Üniversitesi

    Bitki Koruma Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ESAT PEHLİVAN

  5. Ege bölgesi keçi liflerinin bazı önemli fiziksel, kimyasal özellikleri ve değerlendirme imkanları

    Başlık çevirisi yok

    NİLÜFER ERDEM

    Doktora

    Türkçe

    Türkçe

    1985

    Tekstil ve Tekstil MühendisliğiEge Üniversitesi

    Tekstil Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. GÜLSEREN YAZICIOĞLU