Tip 1 diyabetli adölesanlarda öğün sıralamasının postprandiyal glisemik yanıta etkisinin değerlendirilmesi
Evaluation of the effect of meal sequencing on postprandial glycemic response in adolescents with Type 1 diabetes
- Tez No: 937120
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ YETER ÇELİK
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
- Anahtar Kelimeler: Tip 1 diyabet, Adölesan, Glisemik kontrol, Öğün sıralaması, Sürekli glukoz izlemi, Type 1 diabetes, Adolescent, Glycemic control, Meal sequencing, Continuous glucose monitoring
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: İstinye Üniversitesi
- Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Çolak, Z. (2025). Tip 1 Diyabetli Adölesanlarda Öğün Sıralamasının Postprandiyal Glisemik Yanıta Etkisinin Değerlendirilmesi. İstinye Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beslenme ve Diyetetik ABD. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul. Glisemik hedeflerin sağlanması, Tip 1 diyabet yönetiminin temel bileşenidir. Öğün sıralaması, postprandiyal glisemiyi iyileştiren etkili bir diyet yaklaşımı olarak değerlendirilmektedir. Bu çalışmanın amacı; Tip 1 diyabetli adölesanlarda öğün sıralamasının postprandiyal glukoz seviyeleri üzerindeki etkisini değerlendirmektir. Çalışmaya; yaşları 10-18 arasında, en az 1 yıldır Tip 1 diyabet tanısı ile takip edilen, 15 kız ve 5 erkek olmak üzere toplam 20 katılımcı dahil edilmiştir. Katılımcıların ve ebeveynlerinin bilgilendirilmiş onamları alınarak, anket formu uygulanmış ve 3 gün kahvaltı öğününde uygulayacakları beslenme programı verilmiştir. Katılımcılar, 3 izokalorik öğünü farklı sıralamalarla ayrı günlerde tüketmiştir. 1. test öğününde; önce protein ve yağ içeren besinler tüketilmiş, 10 dk sonra karbonhidrat içeren besinler alınmıştır. 2. test öğününde; önce protein, yağ ve lif içeren besinler tüketilmiş, 10 dk sonra karbonhidrat içeren besinler alınmıştır. Standart öğünde; tüm makro besinler aynı anda tüketilmiştir. Kahvaltı tüketimi sonrası, 3 saatlik dönemde, sürekli glukoz ölçüm cihazıyla ölçülen glukoz değerleri izlenmiştir. Test öğünleri ve standart öğün sonrası ortalama kan glukoz değerlerinde anlamlı bir fark saptanmamıştır (p>0.05); ancak standart öğünün postprandiyal glukoz seviyesi, 1. test öğününe kıyasla ortalama 10 mg/dL daha yüksek bulunmuş; 2. test öğününün glisemik etkisi, standart öğünle benzerlik göstermiştir. En düşük pik glukoz seviyesi ve bu seviyeye ulaşma süresi en uzun 1. test öğününden sonra gözlemlenmiştir. Standart öğünde daha yüksek glukoz seviyesine daha kısa sürede ulaşılmıştır. Bu sonuçlar karbonhidrattan önce protein ve yağ alımının glisemik kontrolü iyileştirebileceğini göstermektedir. Öğün sıralamasının uzun vadeli glisemik kontrol üzerindeki etkilerinin ve bireyler arasındaki glisemik yanıt farklılıklarının daha iyi anlaşılabilmesi için daha fazla çalışmaya ihtiyaç duyulmaktadır.
Özet (Çeviri)
Çolak, Z. (2025). Evaluation of the Effect of Meal Sequencing on Postprandial Glycemic Response in Adolescents with Type 1 Diabetes. Istinye University, Institute of Health Science, Department of Nutrition and Dietetics, Master's Thesis, Istanbul. Achieving glycemic targets is a fundamental component of Type 1 diabetes management. Meal sequencing is considered to be an effective dietary approach to improve postprandial glycemia. The aim of this study is to evaluate the effect of meal sequencing on postprandial glucose levels in adolescents with Type 1 diabetes. The study included a total of 20 participants, consisting of 15 females and 5 males, aged between 10 and 18 years, who had been diagnosed with Type 1 diabetes for at least one year. Informed consent was obtained from all participants and a survey form was administered. A 3-day breakfast meal plan was provided for participants to follow. The participants consumed the 3 isocaloric meals on separate days in different sequences. In the first test meal, foods containing protein and fat were consumed first, followed by carbohydrate-containing foods after a 10-minute interval. In the second test meal, foods containing protein, fat, and fiber were consumed first, followed by carbohydrate containing foods after a 10-minute interval. In the standard meal, all macronutrients were consumed simultaneously. Post-breakfast glucose levels were monitored over a 3 hour period using a continuous glucose monitoring (CGM) device. No statistically significant difference was observed in mean blood glucose levels after consuming the test meals and the standard meal. However, postprandial glucose levels after the standard meal were approximately 10 mg/dL higher compared to the first test meal, while the glycemic effect of the second test meal was similar to the standard meal. The lowest peak glucose level and the longest time to reach this level were observed after the first test meal. In contrast, higher glucose levels were reached more quickly following the standard meal. These results suggest that protein and fat intake before carbohydrate intake may improve glycaemic control. Further studies are needed to better understand the long-term effects of meal sequencing on glycemic control and the variations in glycemic responses among individuals.
Benzer Tezler
- Ovulasyon indüksiyonu tedavisinde folliküler gelişimin ultrasonografik takibi
Başlık çevirisi yok
MERİH BAYRAM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MÜLAZIM YILDIRIM
- Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri
Risk factors in the coronary artery disease
MURAT SUHER
- Doğuştan kalça çıkıklı hastalarda kalça patolojilerinin bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
NECDET ŞÜKRÜ ALTUN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Ortopedi ve TravmatolojiGazi ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. ORHAN ASLANOĞLU
- Meniere hastalığında endolenfatik kese cerrahisi
Endolymphatic sac surgery in meniere's disease
NEBİL GÖKSU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kulak Burun ve BoğazGazi ÜniversitesiKulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
PROF.DR. NECMETTİN AKYILDIZ