Geri Dön

Travmatik beyin hasarı olan çocuk hastada prognoz ön görülebilir mi?

Is prognosis predictable in children with traumatic brain injury?

  1. Tez No: 942626
  2. Yazar: IANA UYAR
  3. Danışmanlar: DR. ABDULRAHMAN ÖZEL, PROF. DR. EMRAH CAN
  4. Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
  5. Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: İstanbul Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesi
  11. Ana Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Birincil amacımız, travmatik beyin hasarı (TBH) tanısı almış çocuk hastaların erken dönemdeki klinik, laboratuvar ve radyolojik bulguları ile TBH şiddeti ve çocuk yoğun bakım ünitesinde (ÇYBÜ) uygulanan tedavilerin; hastaların taburculuk sırasındaki, kısa ve uzun vadeli fonksiyonel durumları üzerindeki etkilerini incelemektir. İkincil amacımız ise, başlangıç değerlendirmesi sırasında hesaplanan PRISM III, ISS, PTS ve GKS skorlarının mortalite ile ilişkisini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Çocuk Yoğun Bakım Ünitemizde Ocak 2019 - Ocak 2025 tarihleri arasında takip ve tedavisi yapılan, TBH tanısı almış 1 ay ile 18 yaş arası tüm çocuk hastalar çalışmaya dahil edildi. Hastaların travma ciddiyetini belirlemek için Yaralanma Ciddiyet Skoru (ISS) ve pediatrik travma skoru (PTS) hesaplandı. TBH ciddiyetinin belirlemek için GKS kullanıldı. Fonksiyonel durumu belirlemek için taburculuk anında, taburculuktan 1 ay sonra poliklinik kontrolünde ve taburculuk sonrası (çalışma verilerinin toplandığı anda) video konferans veya telefon aracılığı ile Glasgow Sonuç Skoru (GOS) kullanıldı. İlk 24 saatteki en kötü bulgularla pediatrik ölüm riski skoru III (PRISM III) hesaplandı. Bulgular: çalışmaya TBH'lı toplam 108 çocuk hasta dahil edildi. Hastaların ortalama yaşı 74 ± 61 ay (yaklaşık 6.1 yıl) olup, yaş dağılımı 1 ila 215 ay arasında değişmektedir. Olguların 75'i (%69,4) erkekti ve 16 olgu ölümle sonuçlandı (mortalite oranı %14,8). TBH şiddetine göre sınıflandırmada; 46 hastada (%42,6) hafif 22 hastada (%20,4) orta ve 40 hastada (%37,0) ağır TBH olduğunu bulduk. Görüntülemede en sık bulgu olarak pnömosefali %55,6 (60/108) ve beyin ödemi %43,5 (47/108) saptadık. Ölenlerde ve fonksiyonel durum kaybı olan çocuklarda TBH şiddetini daha yüksek bulurken (p<0.001) görüntülemede subaraknoid kanama (p<0.001), beyin ödemi (p=0.027) hematom (p=0.048), kontüzyon (p=0.030) ve intraventriküler kanamayı (p<0.001) daha sık saptadık. Ayrıca başlangıç ve ikinci saat laktat düzeyleri ölen hastalarda anlamlı şekilde daha yüksekti (p<0.001). ölen hastalarda PRISM III skoru anlamlı olarak daha yüksekken PTS skorunu daha düşük bulduk (p<0.001). Hastaların taburculuktaki fonksiyonel durumları değerlendirdiğimizde 62 hastanın (%57,4) tam iyileşme gösterdiğini gözlemledik (GOS 5/5). Birinci ay takiplerimizdeyse 9 hastanın daha tam iyileşme gösterdiğini bulduk. Sonuç: Sağ kalan hastalarda travma öncesi fonksiyonel durumu dönemeyenlerin uzun dönemde tam iyileşme gösterebileceği unutulmamalıdır bu yüzden hastaların çocuk nöroloji, psikiyatri ve fizik tedavi uzmanlarıyla uzun dönem takibi önemlidir.

Özet (Çeviri)

Objectives: Our primary aim was to examine the effects of early clinical, laboratory and radiologic findings, TBI severity and pediatric intensive care unit (PICU) treatments on the short- and long-term functional status of pediatric patients with traumatic brain injury (TBI) at discharge. Our secondary aim was to evaluate the relationship between PRISM III, ISS, PTS and GCS scores calculated at baseline evaluation and mortality. Materials and Methods: All pediatric patients aged 1 month-18 years with TBI who were followed up and treated in our Pediatric Intensive Care Unit between January 2019 and January 2025 were included in the study. Injury Severity Score (ISS) and pediatric trauma score (PTS) were calculated to determine the severity of trauma. GCS was used to determine the severity of TBI. The Glasgow Outcome Score (GOS) was used to determine functional status at the time of discharge, at the outpatient clinic control 1 month after discharge, and after discharge (at the time of study data collection) via videoconference or telephone. Pediatric risk of death score III (PRISM III) was calculated with the worst findings in the first 24 hours. Results: A total of 108 pediatric patients with TBI were included in the study. The mean age of the patients was 74 ± 61 months (approximately 6.1 years), with an age distribution ranging from 1 to 215 months. Seventy-five (69.4%) of the patients were male and 16 cases resulted in death (mortality rate 14.8%). In the classification according to TBI severity, we found that 46 patients (42.6%) had mild TBI, 22 patients (20.4%) had moderate TBI and 40 patients (37.0%) had severe TBI. The most common findings on imaging were pneumocephalus 55.6% (60/108) and cerebral edema 43.5% (47/108). While we found that TBI severity was higher in children who died and in children with functional status loss (p<0.001), subarachnoid hemorrhage (p<0.001), cerebral edema (p=0.027) hematoma (p=0. 048), contusion (p=0.030) and intraventricular hemorrhage (p<0.001) more frequently. In addition, baseline and second hour lactate levels were significantly higher in patients who died (p<0.001). PRISM III score was significantly higher and PTS score was lower in patients who died (p<0.001). When we evaluated the functional status of the patients at discharge, we observed that 62 patients (57.4%) showed complete recovery (GOS 5/5). In our first month follow-up, we found that 9 more patients showed complete recovery. Conclusion: It should be kept in mind that survivors who do not return to their pre-trauma functional status may show full recovery in the long term, so long-term follow-up of patients with pediatric neurology, psychiatry and physical therapy specialists is important.

Benzer Tezler

  1. Ankara ilindeki üç ilköğretim okulu öğrencilerinin epilepsiye yaklaşımı ve hastalık hakkındaki bilgi düzeyleri

    Knowledge of epilepsy and attitudes towards the condition among three elementary schools students in Ankara

    İKBAL OK BOZKAYA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıGazi Üniversitesi

    Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. AYŞE SERDAROĞLU

  2. Acil servise kafa travması ile başvuran pediyatrik hastalarda mpv ve nötrofil lenfosit oranının prognoza etkilerinin retrospektif olarak değerlendirilmesi

    Retrospective evaluation of the effects of mpv and neutrophil-lymphocyte ratio on prognosis in pediatric patients presenting to the emergency department with head trauma

    DOĞU TURNA

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2024

    Acil TıpBursa Uludağ Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ŞULE AYDIN

  3. Çocuk acil travma hastalarının klinik ve laboratuvar bulgularının hiperkoagülabilite açısından değerlendirilmesi

    Evaluation of clinical and laboratory findings of child emergency trauma patients in terms of hypercoagulability

    GÖZDENUR ÖZDEMİR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2025

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıDokuz Eylül Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HALE ÖREN

  4. Çocuk yoğun bakım ünitesinde izlenen orta ve ağır kafa travmalı profilaktik levetirasetam başlanan hastaların prospektif değerlendirmesi ve nöbet profilaksisinde levetirasetamın etkinliği

    Prospective evaluation of patients with moderate and severe head trauma who were followed up in the pediatric intensive care unit and received prophylactic levetiracetam and efficacy of levetiracetam in seizure prophylaxis

    ZEYNEP GİZEM GÜNDÜZ

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Çocuk Sağlığı ve HastalıklarıOndokuz Mayıs Üniversitesi

    Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. NAZİK YENER

  5. Orta ve yüksek riskli minör kafa travmalı çocuklarda beyin bilgisayarlı tomografisinin hemen çekilmesi ile planlı gözlem sonrası çekilmesinin bilgisayarlı tomografi oranları üzerine etkisi

    The effect of immediate versus post-observation head computed tomography on imaging rates in children with intermediate- and high-risk minor head trauma

    HASAN BAYRAKTAR

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2026

    Acil TıpTrabzon Üniversitesi

    Acil Tıp Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. SÜLEYMAN TÜREDİ