Pediatrik diyabet yönetimi için geliştirilmiş mobil uygulama robotunun, çocukların yaşam kalitesi, diyabet öz-yönetimi ve fizyolojik parametreleri üzerine etkisi
The effect of a mobile application robot developed for pediatric diabetes management on children's quality of life, diabetes self-management and physiological parameters
- Tez No: 944385
- Danışmanlar: PROF. DR. MURAT BEKTAŞ, PROF. DR. BERAY SELVER EKLİOĞLU
- Tez Türü: Doktora
- Konular: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları, Child Health and Diseases
- Anahtar Kelimeler: çocuk, tip 1 diyabet, mobil uygulama, öz yönetim, yaşam kalitesi, fizyolojik parametreler, Diabetes mellitus-tip 1, Mobil aplikasyon, child, type 1 diabetes mellitus, mobile application, self management, life quality, physiological parameters, Diabetes mellitus-type 1
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Dokuz Eylül Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Hemşirelik Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Araştırma, Tip 1 diabetes mellituslu (T1DM) çocuklarda pediatrik diyabet yönetimini sağlamak için geliştirilmiş mobil uygulama robotunun çocukların yaşam kalitesi, diyabet öz yönetimi ve fizyolojik parametreleri üzerine etkisini ortaya koymak amacıyla gerçekleştirildi. Araştırma ön-test son-test kontrol gruplu deneysel tasarıma sahipti. Araştırmanın örneklemini 30'u girişim grubunda, 30'u kontrol grubunda olmak kaydıyla 60 diyabetli çocuk oluşturdu. Araştırmanın veri toplama formu olarak Sosyo Demografik Veri Toplama Formu, Çocuklar İçin Diyabet Öz Yönetim Ölçeği, Ebeveynler İçin Diyabet Öz Yönetim Ölçeği, Diabetes Mellituslu Çocuklarda Yaşam Kalitesi Ölçeği kullanıldı. Girişim grubundaki diyabetli çocuklar kontrol grubundan farklı olarak mobil uygulama robotundaki eğitimlere katıldı, uygulamada onlara özel planlanan egzersiz videolarını izleyerek günlük egzersizlerini tamamladı. T1DM'li çocuklarda diyabette öz yönetim ölçeği, diyabetli çocuklarda yaşam kalitesi ölçeği toplam ve alt boyut puan ortalamaları ve HbA1c Puan Ortalamalarının grup, zaman ve grup*zaman etkileşimine göre karşılaştırılmasında“tekrarlı ölçümlerde çok yönlü varyans analizi kullanıldı. Diyabetli Çocuklarda Yaşam Kalitesi Ölçeği toplam ve alt boyut puan ortalamaları arasındaki ayrımın ileri analizinde, grupların puan ortalamalarını kendi içerisinde karşılaştırmak için ”tekrarlı ölçümlerde tek yönlü varyans analizi“, ölçümleri birbiri ile karşılaştırmak için ”Bonferroni düzeltmeli bağımlı gruplarda t-testi“ kullanıldı. Zamana göre gruplar arasındaki farkın analizinde, ”Bonferroni düzeltmeli iki ortalama arasındaki farkın önemlilik testi" kullanıldı. Girişim ve kontrol grubundaki çocuklar arasında sosyo-demografik veriler bakımından istatistiksel bir fark saptanmadı (p>0.05). Girişim ve kontrol grubu çocuk diyabet öz yönetim ölçeği puan ortalamaları arasında zamana ve grup*zaman etkileşimine göre farkı olduğu saptandı (p<.05). Girişim ve kontrol grubu çocuk diyabet yaşam kalitesi ölçeği puan ortalamaları arasında zamana göre fark olduğu saptanırken (p<.05), grup*zaman etkileşimi ve grup açısından ölçek puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı (p>0.05). Girişim ve kontrol grubu ebeveyn diyabet öz yönetim ölçeği puan ortalamaları arasında zamana, gruba ve grup*zaman etkileşimine göre fark olduğu saptandı (p<.05). Girişim ve kontrol grubu HbA1C ortalamaları arasında zaman ve gruba göre farkı olduğu saptandı (p<.05). Girişim ve kontrol grubunun bir yıllık kan şekeri değerleri ortalamaları karşılaştırıldığında, girişim grubunun kan şekeri ortalamalarının kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı şekilde düşük çıktığı saptandı (p<0.05). Mobil uygulama kullanan girişim grubunun öz yönetim düzeyleri ve fizyolojik parametreleri üzerine olumlu etkisi olduğu saptandı. Bu mobil uygulama eğitimi hem çocukların hem de ebeveynlerin diyabet öz yönetim düzeylerini arttırdı. Çalışma sonucunda girişim grubundaki çocukların kan şekeri ve HbA1c düzeylerinin kontrol grubuna göre daha düşük çıktığı belirlendi. Bu araştırma, mobil uygulama robotunun çocukların diyabet öz yönetimini geliştirmekte ve Tip 1 fizyolojik parameterlerin iyileştirilmesinde etkili bir şekilde kullanılabileceğini gösterdi.
Özet (Çeviri)
The study was conducted to determine the effect of a mobile application robot, developed to support pediatric diabetes management in children with Type 1 Diabetes Mellitus (T1DM), on children's quality of life, diabetes self-management, and physiological parameters. The research employed an experimental pretest-posttest control group design. The sample consisted of 60 children with diabetes, with 30 assigned to the intervention group and 30 to the control group. The data collection tools included the Socio-Demographic Data Collection Form, the Diabetes Self-Management Scale for Children, the Diabetes Self-Management Scale for Parents, and the Quality of Life Scale in Children with Diabetes Mellitus. Unlike the control group, the children in the intervention group participated in the educational modules offered via the mobile application robot and completed daily exercises by watching personalized exercise videos. A repeated measures multivariate analysis of variance (MANOVA) was used to compare the total and subscale mean scores of the diabetes self-management scale, the quality of life scale in children with diabetes, and mean HbA1c levels according to group, time, and group*time interaction. For further analysis of the differences in mean total and subscale scores of the Quality of Life Scale in Children with Diabetes, one-way repeated measures ANOVA was used to compare mean scores within groups, and paired t-tests with Bonferroni correction were employed to compare repeated measurements. For comparisons between groups over time, Bonferroni-adjusted significance tests for the difference between two means were used. No statistically significant differences were found between the intervention and control groups in terms of socio-demographic data (p> 0.05). A significant difference was identified in the children's diabetes self-management scale mean scores according to time and grouptime interaction (p<0.05). While there was a significant difference in the quality of life scale scores over time (p<0.05), no statistically significant differences were observed between the groups or for the grouptime interaction (p> 0.05). For the diabetes self-management scores of parents, significant differences were found according to time, group, and group*time interaction (p<0.05). Significant differences in HbA1c averages were also observed over time and between groups (p<0.05). When comparing the one-year average blood glucose levels of the two groups, the intervention group demonstrated significantly lower levels than the control group (p<0.05). It was determined that the mobile application had a positive impact on the self-management levels and physiological parameters of children in the intervention group. This mobile application training improved the diabetes self-management levels of both children and their parents. At the end of the study, it was found that children in the intervention group had lower blood glucose and HbA1c levels compared to those in the control group. This research demonstrated that the mobile application robot can be effectively utilized to improve diabetes self-management and physiological parameters in children with Type 1 Diabetes.
Benzer Tezler
- Gelişim nörolojisi polikliniğine başvuran nöral tüp defektli olgularda prospektif bir inceleme
Başlık çevirisi yok
İLKBAHAR EMİNE GÜLTEKİN
Yüksek Lisans
Türkçe
1986
Çocuk Sağlığı ve Hastalıklarıİstanbul ÜniversitesiAile Sağlığı Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SELÇUK APAK
- Boğazdan izole edilen coliform bakterilerin B- laktamaz enzim aktivitelerinin tesbit edilmesi ve B-laktamaz pozitif coliformların penisilinetkisinin inaktivasyonunun in vitro deneylerle gösterilmesi
The Detection of beta-lactamasa activity of coliform bacteria isolated from th roat cultures and slovving the inactivation of penicilin by this beta lactamase produced by this caliform organisms
GÜVEN URAZ
Doktora
Türkçe
1986
MikrobiyolojiGazi ÜniversitesiGenel Biyoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. ERDOĞAN BERKMAN
- Akut lenfoblastik lösemide monoklonal antikorlarla fenotipik özelliklerin ve T-lenfotropik virus antikorlarının incelenmesi
Başlık çevirisi yok
HAYAT ERDEM
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
OnkolojiHacettepe ÜniversitesiTemel Onkoloji Ana Bilim Dalı
DOÇ.DR. EMİN KANSU
- Kronik hastalığı olan çocukların hastalığa ve hastaneye yatmaya tepkileri
Başlık çevirisi yok
MEDİHA DOĞANAY