Primer boş sella sendromlu hastalarımızın klinik, radyolojik ve hormonal özellikleri: Tek merkez deneyimi
Clinical, radiological and hormonal characteristics of our patients with Primary empty sella syndrome: A single-center experience
- Tez No: 946103
- Danışmanlar: PROF. DR. AYTEN OĞUZ
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: İç Hastalıkları, Internal diseases
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Primer boş sella (PBS) asemptomatik erişkinlerde sık görülen rastlantısal bir radyolojik bulgudur. Amacımız PBS hastalarının klinik, radyolojik ve hormonal özelliklerini inceleyerek risk faktörlerini belirlemek ve takip stratejilerine rehberlik etmektir. Gereç ve yöntem: Çalışmaya PBS'li 120 hasta dahil edildi. Sosyo-demografik ve klinik veriler (mevcut semptomlar, kronik hastalıklar) ve radyolojik, biyokimyasal ve hormonal veriler hasta dosyalarından retrospektif olarak elde edildi. Sella turcica'nın morfometrik ölçümleri, boyutları ve hipofiz yüksekliği hipofiz manyetik rezonans görüntülerinden alındı. Sella hacmi = 0,52 x (Uzunluk x Genişlik x Derinlik) mm³ formülü kullanılarak hesaplandı. Sella turcica beyin omurilik sıvı hacmine ve hipofiz yüksekliğine göre hastalar parsiyel ve total PBS olmak üzere iki gruba ayrıldı. Hastalar ayrıca hipofiz yetmezliğinin ciddiyetine göre izole hormon eksikliği, hipopitüitarizm veya panhipopitüitarizm olarak sınıflandırıldı. Bulgular: Çalışma grubunun %83,3'ünde hormon eksikliği saptandı. En sık nedenler büyüme hormonu eksikliği ve santral hipogonadizmdi (%74/%72). İki grup arasında hipofiz yetmezliği açısından fark yoktu. Ancak, panhipopitüitarizm total PBS grubunda daha yaygındı (%60,5/30,5). PBS kadınlarda daha sık saptanırken, hem genel hem de ciddi hormon eksikliği oranı erkeklerde daha fazlaydı. Hipofiz yüksekliği ile tiroid stimülan hormon, serbest T4, insülin benzeri büyüme faktörü-1, total testosteron, östradiol, adrenokortikotropik hormon ve kortizol arasında zayıf pozitif korelasyon vardı (sırasıyla, r=0,275, p=0,002; r=0,277, p=0,002; r=0,394, p<0,001; r=0,319, p<0,001; r=0,195, p=0,032; r=0,220, p=0,016 ve r=0,310, p=0,001). Ayrıca düşük medyan hipofiz yüksekliği ve erkek cinsiyet panhipopitüitarizm riski ile ilişkiliydi (p=0,002 ve p=0,015). Sonuç: Hipofizer yetersizlik PBS'de yaygındır, ancak panhipopitüitarizm total PBS'de daha yaygındır. Düşük hipofiz yüksekliği ve erkek cinsiyet risk faktörleridir. Biz parsiyel veya total olmasına bakılmaksızın PBS'li hastaların tanı anında hipopituitarizm açısından değerlendirilmesini destekliyoruz. Ancak, erkek cinsiyet, total PBS ve düşük hipofiz yüksekliği özelliği olan hastaların daha yüksek risk altında oldukları için daha yakın takip edilmeleri gerektiğine inanıyoruz.
Özet (Çeviri)
Objective: Primary empty sella (PES) is a common incidental radiological finding in asymptomatic adults. Our aim was to examine the clinical, radiological and hormonal characteristics of patients with PES to identify risk factors and to guide follow-up strategies. Material and methods: The study included 120 patients with PES. Socio-demographic and clinical data (current symptoms, chronic diseases) and radiological, biochemical and hormonal data were obtained retrospectively from patient files. Morphometric measurements of the sella turcica, its dimensions and pituitary height were analysed from pituitary magnetic resonance images. Sella volume was calculated using the formula = 0.52 x (Length x Diameter x Width) mm³. According to sella turcica cerebrospinal fluid volume and pituitary height, patients were divided into two groups as partial and total PES. Patients were further classified as isolated hormone deficiency, hypopituitarism or panhypopituitarism according to the severity of pituitary insufficiency. Results: Hormone deficiency was found in 83.3% of the study group. The most common causes were growth hormone deficiency and central hypogonadism (74%/72%). There was no difference between the two groups in terms of pituitary insufficiency. However, panhypopituitarism was more common in the total PES group (60.5%/30.5%). PES was more common in women, while both general and severe hormone deficiency were more common in men. There was a weak positive correlation between pituitary height and thyroid stimulating hormone, free T4, insulin-like growth factor-1, total testosterone, estradiol, adrenocorticotropic hormone and cortisol (r=0.275, p=0.002; r=0.277, p=0.002; r=0.394, p<0.001; r=0.319, p<0.001; r=0.195, p=0.032; r=0.220, p=0.016 and r=0.310, p=0.001). In addition, low median pituitary height and male gender were associated with the risk of panhypopituitarism (p=0.002 and p=0.015). Conclusion: Pituitary insufficiency is common in PES, but panhypopituitarism is more common in total PES. Low pituitary height and male gender are risk factors. We support the evaluation of patients with PES for hypopituitarism at the time of diagnosis, regardless of whether it is partial or total. However, we believe that patients with male gender, total PES and low pituitary height should be followed up more closely as they are at higher risk.
Benzer Tezler
- Değişik derim zamanı ve önsoğutmanın Bursa siyahı incir çeşidinin meyve kalitesi ve pazarlama süresi üzerine etkileri
Effects of haruest time and precooling on fruit quality and shelf-life of the fig variety“Bursa siyahı”
FÜSUN GÜRSEL ÇELİKEL
- Traditional vernacular houses in Anatolia: The question of evaluative criteria
Anadolu geleneksel yöresel konut mimarlığında değerlendirme ölçütleri sorunu
OKAN ÜSTÜNKÖK
Doktora
İngilizce
1987
MimarlıkOrta Doğu Teknik ÜniversitesiMimarlık Ana Bilim Dalı
PROF. DR. GÖNÜL TANKUT
- Bazı buğday türlerinde poliploidi düzeyine bağımlı IAA ve ABA miktarlarının kantitatif belirlenmesi üzerine bir araştırma
Başlık çevirisi yok
SEVGİ HEPAKSOY
- Dirichlet karakterleri ve sınıf sayısı bir olan cyclotomic cisimler
Başlık çevirisi yok
NEŞET AYDIN
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
MatematikCumhuriyet ÜniversitesiMatematik Ana Bilim Dalı
YRD. DOÇ. DR. HATİCE KANDAMAR