Geçirilmiş radius distal uç kırığı sonrası kötü kaynama gelişen hastalarda düzeltici osteotominin cerrahi sonrası takiplerde distal radioulnar eklem (DRUE) instabilitesi üzerine etkisi
Effect of corrective osteotomy on distal radioulnar joint (DRUJ) instability during postoperative follow-up in patients with malunion after previous distal radius fracture
- Tez No: 946167
- Danışmanlar: DOÇ. DR. OSMAN ORMAN
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Ortopedi ve Travmatoloji, Orthopedics and Traumatology
- Anahtar Kelimeler: Distal radioulnar eklem, instabilite, kötü kaynama, deformite, düzeltici osteotomi, Distal radioulnar joint, instability, malunion, deformity, corrective osteotomy
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Sağlık Bilimleri Üniversitesi
- Enstitü: İstanbul Metin Sabancı Baltalimanı Kemik Hastalıkları Eğitim Araştırma Hastanesi
- Ana Bilim Dalı: Ortopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Distal radius kırıklarının tedavi edilmemesi ya da yetersiz tedavi edilmesi sonucunda gelişen kötü kaynama, sık karşılaşılan ancak istenmeyen bir komplikasyondur. Bu hastalarda el bileği eklem hareket açıklığında kısıtlılık, ağrı, kavrama gücünde azalma ve günlük yaşam aktivitelerinde zorluk gibi çeşitli fonksiyonel kayıplar gözlemlenebilir. Radyolojik parametreler ve klinik bulgular birlikte değerlendirilerek deformite düzeltici cerrahiye karar verilebilir. Düzeltici osteotomi, el bileği anatomisinin yeniden sağlanmasına olanak tanıyarak hem klinik hem de fonksiyonel iyileşmeye katkı sunmaktadır. Distal radius kötü kaynamasına bağlı olarak el bileği biyomekaniğinde meydana gelen bozulmalar, distal radioulnar eklem (DRUE) instabilitesi riskini artırmaktadır. Literatürde, kronik DRUE instabilitesinin yönetiminde öncelikle kemik deformitesinin düzeltilmesi gerektiği belirtilmekte; bazı çalışmalarda ise bu cerrahiye Triangular Fibrocartilage Complex (TFCC) tamiri veya yumuşak doku rekonstrüksiyonlarının eklenmesi önerilmektedir. Bu çalışmada, deformite düzeltici osteotomi öncesinde mevcut olan DRUE instabilitesinin yalnızca bu cerrahi müdahale ile ne ölçüde düzeldiği incelenmiş ve söz konusu ilişkinin açıklanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: El cerrahisi kliniğimizde, Ocak 2011 ile Eylül 2024 tarihleri arasında posttravmatik distal radius kötü kaynaması nedeniyle düzeltici osteotomi uygulanan hastalar arasından, çalışma dahil edilme kriterlerini karşılayan 31 olgu retrospektif olarak incelenmiştir. Ameliyat öncesi ve sonrası distal radioulnar eklem (DRUE) instabilitesinin değerlendirilmesinde klinik muayene bulguları olarak; dorsopalmar stres testi (ballotman), piyano tuşu bulgusu, baskı testi ve ulnar fovea hassasiyeti gibi testler kullanılmıştır. Radyolojik değerlendirmede; posteroanterior (PA) el bileği grafilerinde DRUE aralığının genişliği ve ulnar varyans ölçümleri, lateral grafilerde ise kötü kaynamanın yönü ve açısal deformitesi, ayrıca distal ulnanın dorsal ya da volar deplasman mesafesi gibi parametreler analiz edilmiştir. Ağrı düzeyini ve fonksiyonel durumu objektif olarak değerlendirebilmek amacıyla Vizüel Analog Skala (VAS) ve MAYO el bileği skoru kullanılmış; el bileği eklem hareket açıklığı ise gonyometre yardımıyla ölçülmüştür. Bulgular: Sosyodemografik açıdan çalışmaya katılan toplam 31 hastanın 18'i erkek (%58,1'i), 13'ü (%41,9'u) kadındır. Hastaların yaş ortalaması 41,87±16,37'tür(13-85 yaş arası). Hastaların yaralanma sonrası deformite düzeltici cerrahiye kadar bekleme süreleri ortalaması 28,48±45,05 aydır (3-180 ay arası). Olguların cerrahi öncesine göre cerrahi sonrası VAS skorlarındaki ortalama 2,94±1,61 birimlik düşüş istatistiksel olarak anlamlı saptanmıştır (p=0,001; p<0,01). Olguların cerrahi öncesine göre cerrahi sonrası MAYO skorlarındaki ortalama 15,48±8,73 birimlik artış istatistiksel olarak anlamlı saptanmıştır (p=0,001; p<0,01). Olguların cerrahi öncesine göre cerrahi sonrası ballotman testi, baskı testi, ulnakarpal stres testi, klik sesi, fovea bulgusu ve piyano tuşu bulguları istatistiksel olarak anlamlı değişim göstermiştir (p<0,05). Olguların cerrahi öncesine göre cerrahi sonrası distal radius angulasyon ölçümlerindeki ortalama 13,03±28,02 birimlik artış istatistiksel olarak anlamlı saptanmıştır (p=0,001; p<0,01). DRUE instabil olguların cerrahi öncesine göre cerrahi sonrası PA grafideki DRUE mesafesi ölçümlerindeki ortalama 1,12±0,68 birimlik düşüş istatistiksel olarak anlamlı saptanmıştır (p=0,028; p<0,05). Olguların cerrahi öncesine göre cerrahi sonrası DRUE stabilite değişimi istatistiksel olarak anlamlı saptanmıştır (p=0,109; p>0,05). Sonuç: Distal radius kırığı sonrası kötü kaynama durumunun değerlendirilmesinde yalnızca radyolojik deformiteler değil, hastanın klinik bulguları ve fonksiyonel kayıpları da dikkate alınmalıdır. Bu çalışmada, semptomatik olgularda uygulanan deformite düzeltici osteotomilerin hem klinik şikâyetlerde hem de fonksiyonel parametrelerde anlamlı iyileşmeler sağladığı bulunmuştur. Cerrahi öncesi ve cerrahi sonrası dönemde ölçülen VAS ve MAYO skorlarındaki iyileşmeler, cerrahinin yaşam kalitesi üzerine olumlu etkilerini göstermektedir. Ayrıca, cerrahi öncesi DRUE instabilitesi saptanan hastalarda; sadece deformite düzeltici osteotomiyle cerrahi sonrası sağlanan stabilite, istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Fizik muayene testlerinin, özellikle ballotman testi ve piyano tuşu bulgusunun, DRUE instabilitesinin tanısında yüksek duyarlılığa ve özgüllüğe sahip olduğu gösterilmiştir. Bununla birlikte, deformite düzeltici cerrahide özellikle yüksek dereceli açısal düzeltmelerin eklem biyomekaniğini olumsuz etkileyebileceğine dair önemli bulgular saptanmıştır.
Özet (Çeviri)
Aim: Malunion resulting from untreated or inadequately treated distal radius fractures is a common but undesirable complication. In such patients, functional impairments including limitation in wrist range of motion, pain, reduced grip strength, and difficulty in daily activities may be observed. The decision for deformity-correcting surgery can be made through a combined assessment of radiological parameters and clinical findings. Corrective osteotomy contributes to both clinical and functional recovery by restoring wrist anatomy. Biomechanical disturbances of the wrist caused by distal radius malunion increase the risk of distal radioulnar joint (DRUJ) instability. In the literature, it is emphasized that correction of bony deformity should be prioritized in the management of chronic DRUJ instability. Some studies further recommend the addition of triangular fibrocartilage complex (TFCC) repair or soft tissue reconstructions to this procedure. This study aimed to evaluate the extent to which pre-existing DRUJ instability improves solely through corrective osteotomy and to elucidate the relationship between deformity correction and DRUJ stability. Materials and Methods: A retrospective analysis was conducted on 31 cases who met the inclusion criteria and underwent corrective osteotomy for post-traumatic distal radius malunion in our hand surgery clinic between January 2011 and September 2024. Clinical examination tests including the dorsopalmar stress test (ballottement), piano key sign, press test, and ulnar fovea tenderness were used to assess distal radioulnar joint (DRUJ) instability pre- and postoperatively. Radiological evaluation included analysis of DRUJ space width and ulnar variance on posteroanterior (PA) wrist radiographs, as well as the direction and angular deformity of the malunion and the degree of dorsal or volar displacement of the distal ulna on lateral radiographs. Pain and functional status were objectively assessed using the Visual Analog Scale (VAS) and the MAYO wrist score. Wrist range of motion was measured using a goniometer. Results: Of the 31 patients included in the study, 18 were male (58.1%) and 13 were female (41.9%) in terms of sociodemographic characteristics. The mean age of the patients was 41.87 ± 16.37 years (range: 13–85 years). The average time from injury to deformity-correcting surgery was 28.48 ± 45.05 months (range: 3–180 months). The mean decrease of 2.94 ± 1.61 points in postoperative VAS scores compared to preoperative scores was found to be statistically significant (p=0.001; p<0.01). The mean increase of 15.48 ± 8.73 points in postoperative MAYO scores compared to preoperative scores was also statistically significant (p=0.001; p<0.01). Postoperative changes in the results of the ballotment test, compression test, ulnocarpal stress test, clicking sound, fovea sign, and piano key sign, compared to preoperative findings, were found to be statistically significant (p<0.05). The mean increase of 13.03 ± 28.02 units in distal radius angulation measurements postoperatively was statistically significant (p=0.001; p<0.01). Among patients with DRUJ instability, the mean decrease of 1.12 ± 0.68 units in DRUJ distance on PA radiographs postoperatively was statistically significant compared to preoperative measurements (p=0.028; p<0.05). However, the overall change in DRUJ stability from preoperative to postoperative period was not statistically significant (p=0.109; p>0.05). Conclusion: In the evaluation of distal radius malunion, not only radiological deformities but also the patient's clinical findings and functional losses should be taken into consideration. In this study, deformity-correcting osteotomies performed in symptomatic cases resulted in significant improvements in both clinical complaints and functional parameters. Improvements in VAS and MAYO scores measured before and after surgery demonstrate the positive impact of the surgical procedure on quality of life. Furthermore, in patients with preoperative DRUJ instability, stabilization achieved solely through deformity-correcting osteotomy was found to be statistically significant. Physical examination tests, particularly the ballotment test and the piano key sign, were shown to have high sensitivity and specificity in the diagnosis of DRUJ instability. However, significant findings also suggest that high-degree angular corrections in deformity-correcting surgery may adversely affect joint biomechanics.
Benzer Tezler
- Küçük Yamanlar tepesi örneğinde kent yakın çevresinde rekreasyon alanı düzenleme projesi
Başlık çevirisi yok
NİHAN BULGUN
- Üniversite ile ilgili kanun ve yönetmeliğin bilgisayara aktarılması
Başlık çevirisi yok
NAFİYE MESTANOĞLU
- Mikrobilgisayar kullanarak tarım işletmesi analizi üzerine bir çalışma
Başlık çevirisi yok
BÜLENT MİRAN
