Geri Dön

Elektropolisaj proses atıksuyundan kimyasal çöktürme ile fosfat giderimi

Phosphate removal from electropolishing process wastewater by chemical precipitation

  1. Tez No: 955670
  2. Yazar: MUSTAFA KARAKAYA
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ İLKER ACAR
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Çevre Mühendisliği, Environmental Engineering
  6. Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Atatürk Üniversitesi
  10. Enstitü: Fen Bilimleri Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Çevre Mühendisliği Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Elektropolisaj işlemi sırasında oluşan atık sular, yüksek oranda fosfor içerebilir ve çevresel problemlere neden olabilir. Bu çalışmada, elektropolisaj prosesinden kaynaklanan atıksulardan fosforun kimyasal arıtım ile giderilmesi üzerine bir araştırma yapılmıştır. Yöntem: Fosfor giderimi için kimyasal arıtım yöntemleri kullanılmıştır. Çökeltme yöntemi kullanılarak genellikle fosforun suda çözünmeyen tuzları oluşturulmuş ve atıksu içerisinden uzaklaştırılmıştır. Bu yöntemde genellikle kalsiyum hidroksit (Ca(OH)_2), alüminyum sülfat 〖(Al〗_2 (SO_4 )_3) veya demir(III) klorür (FeCl_3) gibi tuzlar atıksuya ilave edilmiş ve oluşan çökeltme ile fosforun uzaklaştırılması sağlanmıştır. Deneysel çalışma bu üç kimyasal ile uygulanmıştır. Bulgular: Kalsiyum hidroksit (Ca(OH)_2) ile yapılan deneylerde, 0,75 g/L'lik dozaj uygulandığında, başlangıç pH değeri 2,49'dan 10,58'e yükselmiş ve fosfor giderim oranı %99,7 olarak elde edilmiştir. Daha düşük bir dozaj olan 0,6 g/L kullanıldığında, pH değeri 2,49'dan 7,5'ye yükselmiş ve fosfor giderimi %92,5 seviyesine ulaşmıştır. Alüminyum sülfat 〖(Al〗_2 (SO_4 )_3) ile gerçekleştirilen çalışmalarda, optimum 0,33 g/L alüm dozajı uygulanmış ve pH değerinin 2,49'dan fosfor giderimi için en uygun seviye olan 6,0'a yükseltilmesi amacıyla 1,34 g/L sodyum hidroksit eklenmiştir. Bu koşullarda fosfor giderimi %99,8 oranında gerçekleşmiştir. Demir(III) klorür 〖(FeCl〗_3) ile yapılan deneylerde ise optimum dozaj olarak 1,2 g/L kullanılmış ve pH değerinin 2,49'dan en etkili seviye olan 9,0'a çıkarılması için 1,42 g/L sodyum hidroksit eklenmiştir. Bu koşullarda fosfor giderim verimi %95,2 olarak elde edilmiştir. Sonuçlar, farklı kimyasalların ve uygulama koşullarının fosfor giderimi üzerindeki etkilerini açıkça ortaya koymuş ve çökeltme yönteminin yüksek etkinliğini göstermiştir. Sonuç: Alüminyum sülfatın fosfor gideriminde en yüksek verimi sağladığını, ancak kalsiyum hidroksitin ise benzer bir verimle birlikte uygun pH seviyelerine ulaştığını göstermektedir. Ayrıca, kolay erişilebilirliği, ekonomik oluşu ve çevresel etkileri dikkate alındığında, fosfat giderimi için en uygun kimyasalın kalsiyum hidroksit olduğu belirlenmiştir. Demir(III) klorür ise daha düşük verim elde etmiş olmakla birlikte, yine de fosfor giderimi için bir alternatif olarak değerlendirilebilir.

Özet (Çeviri)

Purpose: Wastewater generated during the electropolishing process may contain high levels of phosphorus and may cause environmental problems. In this study, a research was conducted on the removal of phosphorus from wastewater caused by the electropolishing process by chemical treatment. Method: Chemical treatment methods have been used for phosphorus removal. Using the precipitation method, it usually allows phosphorus to be removed from wastewater by forming insoluble salts in water. In this method, salts such as calcium hydroxide (Ca(OH)_2), aluminum sulfate 〖(Al〗_2 (SO_4 )_3) or iron (III) chloride 〖(FeCl〗_3) are usually added to the wastewater and phosphorus is removed by precipitation. The experimental study was applied with these three chemicals. Findings: Experiments conducted with calcium hydroxide (Ca(OH)_2) revealed that applying a dosage of 0,75 g/L increased the initial pH from 2,49 to 10,58, achieving a phosphorus removal efficiency of %99,7. When a lower dosage of 0,6 g/L was applied, the pH increased from 2,49 to 7,5, resulting in a phosphorus removal efficiency of %92,5. In the experiments with aluminum sulfate 〖(Al〗_2 (SO_4 )_3), an optimal alum dosage of 0,33 g/L was used, and to increase the pH from 2,49 to the most suitable level of 6,0 for phosphorus removal, 1,34 g/L of sodium hydroxide was added. Under these conditions, a phosphorus removal efficiency of %99,8 was achieved. Similarly, experiments using ferric chloride 〖(FeCl〗_3) applied an optimal dosage of 1,2 g/L, and the pH was raised from 2,49 to the most effective level of 9,0 by adding 1,42 g/L of sodium hydroxide. These conditions resulted in a phosphorus removal efficiency of %95,2. The findings demonstrate the impact of different chemicals and operating conditions on phosphorus removal and highlight the high efficiency of the precipitation method. Result: The results indicate that aluminum sulfate achieves the highest efficiency in phosphorus removal, while calcium hydroxide reaches comparable efficiency along with achieving suitable pH levels. Additionally, considering its easy accessibility, cost-effectiveness, and environmental impacts, calcium hydroxide has been identified as the most suitable chemical for phosphorus removal. Although ferric chloride achieved lower efficiency, it can still be considered as an alternative for phosphorus removal.

Benzer Tezler

  1. Çeşitli paslanmaz çeliklerin biyokorozyonun incelenmesi ve direncinin artırılması

    An investigation of biocorrosion behavior of commercial grade stainless steel and improvement of their resistance

    NEBİ YILMAZ

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2006

    Metalurji MühendisliğiZonguldak Karaelmas Üniversitesi

    Metal Eğitimi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. ŞENNUR CANDAN

  2. Corrosion of hard ceramic (TiN, CrN) coatings deposited on stainless steel

    Paslanmaz çelik üzerine biriktirilmiş sert seramik kaplamaların (TiN, CrN) korozyonu

    İSRAFİL KÜÇÜK

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2009

    Metalurji MühendisliğiMarmara Üniversitesi

    Metalurji ve Malzeme Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. ARİF N. GÜLLÜOĞLU

  3. Yüksek sıcaklık, yaşlandırma ve kriyojenik koşulların nikel-titanyum şekil hafızalı alaşımların mekanik özelliklerine ve faz dönüşüm sıcaklıklarına etkisi

    The effect of high temperature, aging and cryogenic conditions on mechanical properties and phase transformation temperatures of nickel-titanium shape memory alloys

    SEDAT GÜVEN

    Yüksek Lisans

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    Metalurji MühendisliğiKarabük Üniversitesi

    Makine Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. HASAN GÖKKAYA

  4. مطالعه اثر شرایط و پارامترهای اکسیداسیون آندی چندمرحله ای بر روی هندسه، مشخصه های سطحی و مورفولوژیکی آرایه نانولوله های اکسید تیتانیم

    Titanyum Oksit Nanotüp Dizisinin Geometrisi, Yüzey ve Morfolojik Özelliklerine Çok Aşamalı Anot Oksidasyonun Etkisinin İncelenmesı

    NAEIMEH SADAT PEIGHAMBARDOUST

    Yüksek Lisans

    Farsça

    Farsça

    2011

    Metalurji MühendisliğiAzerbaıjan Technıcal Unıversıty

    Malzeme Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. FARZAD NASIRPOURI

  5. Electropolishing of titanium grade-2 in hydrofluoric acid – ethylene glycol electrolyte

    Titanyum sınıf-2'nı̇n hı̇droflorı̇k ası̇t – etı̇len glı̇kol karışımlı elektrolı̇t ı̇çı̇nde elektropolı̇sajı

    BÜŞRA KOZAN

    Yüksek Lisans

    İngilizce

    İngilizce

    2024

    Metalurji MühendisliğiAnkara Yıldırım Beyazıt Üniversitesi

    Malzeme Mühendisliği Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. METEHAN ERDOĞAN