Meningiomlarda, histolojik, immünhistokimyasal ve moleküler bulguların, anatomik lokalizasyon ve tedavi etkinliği ile prognoz üzerindeki etkileri
The impact of histological, immunohistochemical and molecular findings on anatomical localization, treatment efficacy, and prognosis in meningiomas
- Tez No: 957319
- Danışmanlar: PROF. DR. AYLİN HEPER
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Patoloji, Pathology
- Anahtar Kelimeler: Menenjiom, Meningeal neoplazmlar, Metiltioadenozin fosforilaz, Prognoz, Meningioma, Meningeal neoplasms, Prognosis
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Ankara Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Tıbbi Patoloji Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Meningiomlar, santral sinir sisteminin en sık görülen primer tümörleridir; çoğu zaman iyi huylu davranan tümörler olmalarına rağmen Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) derece 2 ve derece 3 olan meningiomlarda nüksler ve daha agresif klinik tablo görülebilmektedir. Cerrahi rezeksiyonun yeterliliği ve DSÖ histopatolojik sınıflaması ve 3' lü derecelendirme sistemi; nüksün ve nükssüz sağkalımın prognostik göstergeleri olarak kabul edilmektedir. Patogenezde bulunan yolaklardan biri olan CDKN2A/B gen kaybı da genellikle anaplastik histoloji ve kötü prognozla ilişkilidir. CDKN2A/B geninin çok yakınında bulunan metiltiyoadenozin fosforilaz (MTAP) geni, farklı kanser türlerinde sıklıkla CDKN2A/B geni ile birlikte kayba uğramaktadır. MTAP immünohistokimyasal antikorunun ifadesi, farklı kanser türlerinde çalışılmıştır ve CDKN2A/B geninin homozigot kaybını göstermek için kullanılabilecek bir belirteç olabileceği düşünülmektedir. Ancak şimdiye kadar meningiomlarda MTAP immünhistokimyası ve CDKN2A/B kaybı ilişkisi üzerine çok az sayıda çalışma bulunmaktadır. Gereç ve Yöntem: Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Tıbbi Patoloji Anabilim Dalı'nda Ocak 2005 - Aralık 2023 yılları arasında meningiom veya santral sinir sistemi kitlesi ön tanısıyla opere edilmiş, histopatolojik inceleme ve immünhistokimyasal değerlendirme sonrasında tanı alan, 6 derece 1, 132 derece 2, 22 derece 3 olmak üzere toplam 143 hastaya ait 160 meningiom olgusu yeniden değerlendirilmiş ve derecelendirilmiştir. Çalışmaya dahil edilen olguların yaş, demografik ve klinik takip bilgileri Ankara Üniversitesi hastane bilgi işletim sistemi“Avicenna”üzerinden elde edilmiştir. Belirlenmiş olan parafin bloklardan 4 µm kalınlığında kesitler alınarak, immünohistokimyal olarak MTAP, H3K27me3, PR, p53, p16, (1), Ki67 antikorları çalışılmıştır. Manuel olarak hazırlanan 17 adet doku makrodizin bloğundan 4 µm kalınlığında alınan parafin kesitlerde FISH yöntemi ile CDKN2A/B gen kaybı varlığı araştırılmıştır. FISH yöntemi ile boyalı lamlar, dijital tarama cihazında elde edilen dijital görüntüler üzerinde değerlendirilmiştir. Verilerin istatistiksel analizi SPSS 30.0 paket programı kullanılarak yapılmış olup p<0,05 istatistik anlamlılık düzeyi olarak alınmıştır. Bulgular: Olguların 7 (%5.6) tanesi derece 1, 134 (%83.7)'ü derece 2, 19 (%11.9)'u ise derece 3' tür. Derece 1 tümörlerin 6 (%85.7)' sı kadın, 1 (%14.3)' ü erkek; derece 2 olguların 69 (%51.5)' u kadın, 65 (%48.5)' i erkek; derece 3 olguların 13 (%68.4)' ü erkek, 6 (%31.6)' sı kadındır. Tümörler supratentoryal bölgede (n=147, %94.8) ve çoğunlukla konveksite (n=134, %91.15) yerleşimlidir. Serimizde 4 (%2.9) olguda tümörler çok odaklı yerleşimlidir ve bunların hiçbirinde tümör öncesi kranial radyoterapi öyküsü bulunmamaktadır. Sadece 2 (%1.3) olgu spinal yerleşimlidir ve bu tümörlerin ikisi de torakal bölgede ve derece 2 tümörlerdir. Olguların median yaşı 54 bulunmuştur. Olguların %68.7 (n:108)' sine gross total eksizyon, %31.3 (n:49)' üne ise subtotal eksizyon uygulanmıştır; adjuvan radyoterapi uygulama oranı %14.3 (n:17)' tür; 19 olguda nüks izlenmiştir. CDKN2A/B FISH analizi sonucu 160 tümör dokusunun 4 (%2.5)' ünde homozigot kayıp, 69 (%43.1)' unda heterozigot kayıp saptanmış ve 87 (%54.4)' sinde ise kayıp saptanmamıştır. Homozigot kayıp izlenen tümörlerin 3 (%75)' ü derece 2, 1 (%25)' i derece 3 meningiomdur. MTAP ifade kaybının > %37 iken CDKN2A/B homozigot delesyonunu saptamada bir tarama testi olarak kullanilebileceği saptanmıştır. P16 immünhistokimyasal ifade kaybının CDKN2A/B homozigot delesyonunu ön görmede değerli olmadığı tespit edilmiştir. Derece arttıkça H3K27me3 kaybı artmaktadır. H3K27me3 ifade kaybının tek başına nükssüz sağkalımı belirlemede bağımsız prediktif bir belirteç olduğu saptanmıştır (p<0.05). Sonuç: Sonuç olarak; DSÖ güncel derecelendirme kıstaslarına göre derece 2 ve 3 meningiomlarda, rutin uygulama sırasında immünhistokimyasal MTAP ve H3K27me3 ifade kaybının araştırılmasını, H3K27me3 ifade kaybı bulunan ve Ki67 proliferasyon indeksi yüksek olan olgularda MTAP ifade kaybı yok ise testin saptayamadığı CDKN2A/B homozigot kaybının araştırılması için moleküler testlerin yapılmasını önermekteyiz. Ancak MTAP immünhistokimyasal ifade kaybının varlığı ile moleküler doğrulama testi yapmaksızın olguların doğrudan CDKN2A/B kayıplı olarak kabul edilerek derece 3 meningiom olarak tanı alabilmesi için sonuçlarımızın başka geniş serilerde de teyid edilmesi gerektiğini düşünmekteyiz.
Özet (Çeviri)
Objective: Meningiomas are the most common primary tumors of the central nervous system; although they are mostly benign tumors, recurrences and more aggressive clinical presentations can be seen in grade 2 and grade 3 meningiomas. The extent of surgical resection and the 3-tier grading system which has been recommended by 5th edition of World Health Organization (WHO) histopathological classification are accepted as prognostic indicators of recurrence and overall survival. CDKN2A/B gene deletion, one of the pathways which found in pathogenesis, is also generally associated with anaplastic histology and poor prognosis. The methylthioadenosine phosphorylase (MTAP) gene, which is located very close to the CDKN2A/B gene, is frequently delete together with the CDKN2A/B gene in different types of cancer. Therefore the expression of the MTAP immunohistochemical antibody has been studied in different types of cancer and is suggested as a marker that can be used to show homozygous deletion of the CDKN2A/B gene. However, there are very few studies so far on the relationship between expression patterns of MTAP immunohistochemistry and CDKN2A/B deletion in meningiomas. Material and Methods: The patients were operated on with a preliminary diagnosis of meningioma or a central nervous system mass at the Ankara University Faculty of Medicine, Department of Pathology, between January 2005 and December 2023 were screened and a total of 160 meningioma from 143 patients were included in the study. Among these, 6 were grade 1, 132 were grade 2, and 22 were grade 3. They were then re-evaluated and graded by using the criteria WHO-5th edition. Age, demographic, and clinical follow-up information of the cases included in the study were obtained from the Ankara University Hospital information system,“Avicenna”. Four µm thick sections were taken from the designated paraffin blocks and immunohistochemically studied for MTAP, H3K27me3, PR, p53, p16, pHH3, and Ki67 antibodies. The presence of CDKN2A/B gene deletion was investigated using the FISH method on 4 µm thick paraffin sections from 17 manually prepared tissue macroarray blocks. The stained slides were evaluated by using digital images obtained via a digital scanning device. Statistical analysis was performed using the SPSS 30.0 software package, with p < 0.05 considered as threshold for statistical significance. Results: Among the cases, 7 (5.6%) were classified as WHO Grade 1, 134 (83.7%) as Grade 2, and 19 (11.9%) as Grade 3 meningiomas. In terms of sex distribution, 6 (85.7%) of Grade 1 tumors occurred in females and 1 (14.3%) in a male; among Grade 2 cases, 69 (51.5%) were female and 65 (48.5%) were male. Grade 3 cases were predominantly male, with 13 (68.4%) males and 6 (31.6%) females. Most tumors were located in the supratentorial region (n=147, 94.8%), and the majority of these were situated in the convexity (n=134, 91.15%). Multifocal localization was observed in 4 cases (2.9%) and none of them had a prior history of cranial radiotherapy. Only 2 cases (1.3%) showed spinal localization, both in the thoracic region, and were classified as Grade 2 tumors. The median age of the cohort was 54 years. Surgical intervention included gross total resection in 108 patients (68.7%) and subtotal resection in 49 patients (31.3%). Adjuvant radiotherapy was administered in 17 cases (14.3%). Tumor recurrence was observed in 19 patients during follow-up. According to CDKN2A/B FISH analysis performed on 160 tumor tissues, homozygous deletion was detected in 4 cases (2.5%), heterozygous deletion in 69 cases (43.1%), and there was no deletion in 87 cases (54.4%). Among the cases with homozygous deletion, 3 (75%) were Grade 2 and 1 (25%) was Grade 3. Immunohistochemically, loss of MTAP expression greater than 37% was found to be a useful screening marker for detecting CDKN2A/B homozygous deletion. In contrast, p16 immunohistochemical expression loss was not predictive of CDKN2A/B homozygous deletion. Loss of H3K27me3 expression increased with tumor grade, and this loss was identified as an independent predictive marker for progression-free survival (p<0.05). Additionally, increased p53 positivity was associated with higher tumor grades, and increased Ki-67 proliferation index correlated significantly with H3K27me3 expression loss (p<0.001). Conclusion: In conclusion, according to the current WHO grading criteria, we recommend the evaluation of MTAP and H3K27me3 expression loss by immunohistochemistry during routine practice in grade 2 and grade 3 meningiomas. In cases showing H3K27me3 loss and a high Ki-67 proliferation index but preserved MTAP expression, molecular testing should be considered to investigate a possible CDKN2A/B homozygous deletion that may not be detectable by immunohistochemistry. However, we think that our results should be confirmed and validated in other larger, independent cohorts before considiring loss of MTAP expresion as a straightforward evidence of CDKN2A/B homozygous deletion or criteria for grade 3 meningioma without molecular confirmation.
Benzer Tezler
- İntraserebral meningiomların bilgisayarlı tomografi bulgularının değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
A.GÜNDÜZ ÖGÜT
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1990
Radyoloji ve Nükleer Tıpİstanbul ÜniversitesiRadyodiagnostik Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. FÜRUZAN NUMAN
- Kliniğimizdeki meningiom olgularının klinik, radyolojik, histopatolojik değerlendirilmesi ve malignite araştırılması
Başlık çevirisi yok
AHMED GHEİAS JABAKJİ
- Manyetik rezonans görüntüleme ile serebral perfüzyonun değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
SELDA TEZ
- İntrakranial yer kaplayan lezyon tanılı hastalarda erken ve geç dönem kantitatif T1-201 SPECT`in yeri
Başlık çevirisi yok
MUSTAFA KAYALIOĞLU
