Geri Dön

Major depresyon tanılı hastalarda solunum ve aerobik egzersizlerinin nöroprotektif ve inflamasyon biyobelirteçleri üzerine etkisi

Effects of respiratory and aerobic exercises on neuroprotective and inflammation biomarkers in patients with major depression

  1. Tez No: 957905
  2. Yazar: VEDAT KURT
  3. Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ HATİCE SOLAK
  4. Tez Türü: Yüksek Lisans
  5. Konular: Fizyoloji, Physiology
  6. Anahtar Kelimeler: Majör depresyon, egzersiz, inflamasyon, oksidatif stres, nörotrofik faktörler, Fiziksel aktivite, Fizyoloji, Major depressive disorder, exercise, inflammation, oxidative stress, neurotrophic factors, Physical activity, Physiology
  7. Yıl: 2025
  8. Dil: Türkçe
  9. Üniversite: Kütahya Sağlık Bilimleri Üniversitesi
  10. Enstitü: Lisansüstü Eğitim Enstitüsü
  11. Ana Bilim Dalı: Fizyoloji Ana Bilim Dalı
  12. Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
  13. Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, majör depresyon tanısı almış bireylerde standart tedaviye ek olarak uygulanan kısa süreli egzersiz programının inflamasyon, oksidatif stres ve nörotrofik faktörler üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. Gereç-Yöntem: Çalışmaya uzman hekim tarafından majör depresyon tanısı konmuş 40 birey dâhil edildi. Katılımcılar rastgele şekilde deney (n=20) ve kontrol (n=20) gruplarına ayrıldı. Kontrol grubundaki bireyler yalnızca standart tedavi alırken, deney grubuna ek olarak 3 hafta boyunca günlük solunum egzersizleri ve haftada en az 3 gün 30 dakika yürüyüş egzersizi uygulandı. Her iki grupta müdahale öncesi ve sonrası dönemde IL-6, IL-1, TNF-α, IGF-1, FGF-2, EGF, TAS, TOS, OSİ ve F2-izoprostan düzeyleri değerlendirildi. Bulgular: IL-6, TAS, TOS, OSİ, FGF-2 ve EGF düzeylerinde grup, zaman ve grup*zaman etkileşimleri açısından istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). F2-izoprostan düzeylerinde gruplar arasında kontrol grubunun anlamlı olarak daha yüksek skorlar sergilediği (p<0.05), ancak zaman ve grup*zaman açısından anlamlı bir fark olmadığı görüldü (p>0.05). IGF-1 düzeylerinde zaman içinde anlamlı bir artış tespit edildi (p<0.05), ancak bu artış grup ya da grup*zaman açısından anlamlı değildi (p>0.05). IL-1 düzeylerinde zaman ve grup*zaman etkileşimleri anlamlıydı; deney grubunda kontrol grubuna göre anlamlı bir azalma gözlendi (p<0.05). TNF-α düzeyleri açısından da grup, zaman ve grup*zaman etkileşimleri istatistiksel olarak anlamlı bulundu; deney grubunda belirgin bir azalma saptandı (p<0.05). Sonuç: Kısa süreli bir egzersiz müdahalesi, majör depresyon tanılı bireylerde özellikle IL-1 ve TNF-α gibi proinflamatuar belirteçlerde anlamlı azalmaya neden olurken, IGF-1 düzeylerini zaman içinde artırabilmektedir. Bu bulgular, egzersizin depresyonun biyolojik mekanizmaları üzerinde düzenleyici etkiler oluşturabileceğini düşündürmektedir.

Özet (Çeviri)

Aim: This study aimed to evaluate the effects of a short-term exercise program, in addition to standard treatment, on inflammation, oxidative stress, and neurotrophic factors in individuals diagnosed with major depressive disorder. Materials and Methods: A total of 40 individuals diagnosed with MDD by a specialist physician were randomly assigned to either the experimental group (n=20) or the control group (n=20). While the control group continued standard treatment, the experimental group received an additional 3-week intervention consisting of daily breathing exercises and walking exercises for at least 30 minutes, three times per week. Pre- and post-intervention serum levels of IL-6, IL-1, TNF-α, IGF-1, FGF-2, EGF, TAS, TOS, OSI, and F2-isoprostane were assessed in both groups. Results: No significant differences were observed in IL-6, TAS, TOS, OSI, FGF-2, and EGF levels across time, group, or group*time interaction (p>0.05). F2-isoprostane levels were significantly higher in the control group compared to the experimental group, although no significant changes were found over time or group*time interaction (p>0.05). IGF-1 levels showed a significant increase over time (p<0.05), but not between groups or for grouptime interaction (p>0.05). IL-1 levels exhibited significant changes over time and for group*time interaction, with a more pronounced decrease observed in the experimental group (p<0.05). Similarly, TNF-α levels demonstrated significant changes in terms of group, time, and group*time interaction, indicating a greater reduction in the experimental group (p<0.05). Conclusion: A short-term exercise intervention appears to significantly reduce proinflammatory biomarkers such as IL-1 and TNF-α and increase IGF-1 levels over time in individuals with MDD. These findings suggest that exercise may exert beneficial regulatory effects on biological mechanisms associated with depression.

Benzer Tezler

  1. Amfizemli hastalarda endobronşial sarmallar ile hacim küçültme işleminin solunum fonksiyonları ve yaşam kalitesi üzerine etkileri

    Volume reduction with endobronchial coils at patients with severe emphysema , treatment effects on pulmonary functions and quality of life

    HAKAN ÖMERCİKOĞLU

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2015

    Göğüs Kalp ve Damar CerrahisiMarmara Üniversitesi

    Göğüs Cerrahisi Ana Bilim Dalı

    DOÇ. DR. KORKUT BOSTANCI

  2. Myastenia gravis hastalarında uykuya bağlı solunum bozuklukları sıklığı, klinik sonuçları ve yaşam kalitesi üzerine etkisi

    The frequency of sleep-related respiratory disorders in myasthenia gravis patients, it's effect on clinic results and quality of life

    MUZAFFER TEL

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2020

    NörolojiSağlık Bilimleri Üniversitesi

    Nöroloji Ana Bilim Dalı

    PROF. DR. UFUK ŞENER

    DOÇ. DR. FİGEN TOKUÇOĞLU

  3. Kronik obtrüktif akciğer hastalığı olan olgularda solunum fonksiyonlarının, yaşam kalitesinin, anksiyete ve depresyonun alevlenme sayısına etkisi

    Effects of respiratory function, life quality, anxiety and depression on exacerbation count in cases with chronic obstructive pulmonary disease

    LEYLA ÇEVİRME

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2008

    Göğüs HastalıklarıTrakya Üniversitesi

    Göğüs Hastalıkları Ana Bilim Dalı

    YRD. DOÇ. DR. GÜNDENİZ ALTIAY

  4. Prostat adenokarsinomlarında psa değerlerinin gleason skor ve klinik evre ile ilişkisi

    The relation between psa and gleason score and clinical phase in prostate adenocarsinoma

    HACI HASAN ESEN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2005

    PatolojiSelçuk Üniversitesi

    Patoloji Ana Bilim Dalı

    PROF.DR. MUSTAFA CİHAT AVUNDUK

  5. Astımlı hastalarda hastaneye yatış sıklığı ve etkileyen faktörler

    Hospitalization frequency for asthma patients and affecting factors

    İSMET KARACAN

    Tıpta Uzmanlık

    Türkçe

    Türkçe

    2013

    Göğüs HastalıklarıKırıkkale Üniversitesi

    Dahili Tıp Bilimleri Bölümü

    PROF. DR. AYDANUR EKİCİ