Tip 2 Diabetus mellitus tanılı bireylerin diyabet hastalığına uyum, yeme bozukluğu ve hedonik açlık durumu ile bazı antropometrik ölçüm ve biyokimyasal bulgularının incelenmesi
Investigation of diabetes treatment adherence, eating disorders, and hedonic hunger status and their association with selected anthropometric measurements and biochemical findings in individuals diagnosed with type 2 Diabetes mellitus
- Tez No: 965048
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ GÖKÇE ÇAKMAK KAFADAR
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Beslenme ve Diyetetik, Nutrition and Dietetics
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Kırklareli Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Beslenme ve Diyetetik Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışmada, Tip 2 Diabetes Mellitus (T2DM) tanısı almış bireylerin tedaviye uyum, yeme bozukluğu ve hedonik açlık durumları ile antropometrik ve biyokimyasal verileri arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Ayrıca, bu değişkenlerin serviste yatan ve ayaktan başvuran hastalar arasında farklılık gösterip göstermediği değerlendirilmiştir. Araştırma, Kırklareli Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde tedavi gören, 19-64 yaş aralığındaki 128 T2DM tanılı birey ile yürütülmüştür. Veriler Kasım 2024–Ocak 2025 tarihleri arasında anket formu, Tip 2 Diyabet Tedaviye Uyum Ölçeği, Yeme Bozukluğu Değerlendirme Ölçeği (EDE-Q-13) ve Besin Gücü Ölçeği (BGÖ) ile toplanmıştır. Antropometrik ölçümler ve güncel biyokimyasal kan bulguları da değerlendirmeye alınmıştır. Poliklinik hastalarının %4,7'sinin, servis hastalarının ise %12,5'inin tedaviye iyi düzeyde uyum sağladığı belirlenmiştir. Kadınların“Uyuma Uygun Duygu ve Davranışlar”puanları daha düşük, yeme bozukluğu puanları daha yüksek bulunmuş; ancak cinsiyet ile hedonik açlık arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır (p>0,05). İnsülin kullanan bireylerin,“Uyuma Uygun Duygu ve Davranışlar”alt boyutunda oral antidiyabetik (OAD) kullananlara göre daha düşük puan aldığı tespit edilmiştir. BKİ ile yeme bozuklukları arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuş, BKİ arttıkça tıkınırcasına yeme davranışı puanlarının da arttığı gözlenmiştir. BKİ ile tedaviye uyum arasında yalnızca poliklinik grubunda anlamlı ilişkiler saptanmıştır (p<0,05). Besin Gücü Ölçeği alt boyutları ile tanımlayıcı özellikler, antropometrik ölçümler ve LDL ile HbA1c dışındaki biyokimyasal değişkenler arasında anlamlı fark bulunmamıştır (p>0,05). Hasta uyumu ile BGÖ ve EDE-Q-13 puanları arasında ise zayıf fakat anlamlı ilişkiler gözlenmiştir. Sonuç olarak, T2DM yönetiminde tedaviye uyum, yeme bozuklukları ve hedonik açlık gibi faktörlerin bütüncül olarak ele alınması, bireyselleştirilmiş müdahaleler geliştirilmesi açısından büyük önem taşımaktadır.
Özet (Çeviri)
This study investigated the relationships between treatment adherence, eating disorders, hedonic hunger, and anthropometric and biochemical parameters in individuals diagnosed with Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM). Additionally, it evaluated whether these variables differed between inpatients and outpatients. The research was conducted with 128 individuals aged 19–64 years who were receiving treatment at Kırklareli Training and Research Hospital. Data were collected between November 2024 and January 2025 using a questionnaire, the Type 2 Diabetes Treatment Adherence Scale, the Eating Disorder Examination Questionnaire (EDE-Q-13), and the Power of Food Scale (PFS). Anthropometric measurements and current biochemical blood findings were also evaluated. It was determined that 4.7% of the outpatients and 12.5% of the inpatients demonstrated good treatment adherence. Women had lower scores in the“Appropriate Emotions and Behaviors for Adherence”subscale and higher scores in eating disorder measures; however, no significant relationship was found between gender and hedonic hunger (p>0,05). Individuals using insulin had significantly lower scores in the“Appropriate Emotions and Behaviors for Adherence”subscale compared to those using oral antidiabetic drugs (OAD). A positive and significant relationship was observed between BMI and eating disorder scores, with higher BMI associated with an increased risk of binge eating. Significant relationships between BMI and treatment adherence were found only in the outpatient group (p<0,05). No significant differences were observed between the Food Power Scale subscales and descriptive characteristics, anthropometric measurements, or biochemical variables other than LDL and HbA1c (p>0,05). Weak yet significant correlations were found between treatment adherence and both PFS and EDE-Q-13 scores. In conclusion, addressing treatment adherence, eating disorders, and hedonic hunger in an integrated manner is of critical importance for developing personalized interventions in the management of T2DM.
Benzer Tezler
- Ovulasyon indüksiyonu tedavisinde folliküler gelişimin ultrasonografik takibi
Başlık çevirisi yok
MERİH BAYRAM
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kadın Hastalıkları ve DoğumGazi ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. MÜLAZIM YILDIRIM
- Atherosklerotik kalp hastalıklarında risk faktörleri
Risk factors in the coronary artery disease
MURAT SUHER
- Doğuştan kalça çıkıklı hastalarda kalça patolojilerinin bilgisayarlı tomografi ile değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
NECDET ŞÜKRÜ ALTUN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Ortopedi ve TravmatolojiGazi ÜniversitesiOrtopedi ve Travmatoloji Ana Bilim Dalı
PROF.DR. ORHAN ASLANOĞLU
- Meniere hastalığında endolenfatik kese cerrahisi
Endolymphatic sac surgery in meniere's disease
NEBİL GÖKSU
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
1987
Kulak Burun ve BoğazGazi ÜniversitesiKulak Burun Boğaz Ana Bilim Dalı
PROF.DR. NECMETTİN AKYILDIZ