Uterus adenokarsinomunda immünhistokimyasal mikrosatellit instabilite değerlendirilmesi ve klinikopatolojik prognostik parametrelerle ilişkisi
Immunohistochemical evaluation of microsatellite instability in uterine adenocarcinoma and its relationship with clinicopathological prognostic parameters
- Tez No: 967297
- Danışmanlar: PROF. DR. KENAN SERDAR DOLAPÇIOĞLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Kadın Hastalıkları ve Doğum, Obstetrics and Gynecology
- Anahtar Kelimeler: Endometrium Kanseri, Mikrosatellit İnstabilite, İmmünhistokimya, Moleküler Sınıflama, Mismatch Repair, Prognoz, Endometrial Cancer, Microsatellite Instability, Immunohistochemistry, Molecular Classification, Mismatch Repair, Prognosis
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Kadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Tıp Fakültesi Kadın Hastalıkları ve Doğum Anabilim Dalı' na başvurup histerektomi olan ve patoloji sonucu uterus endometrioid karsinom tanısı almış hastalarda PMS2, MSH2, MSH6 ve MLH1 gen ekspresyon kayıp durumları değerlendirilerek klinik ve pognostik parameterelerle karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Araştırmada, Hatay Mustafa Kemal Üniversitesi Hastanesi veri sistemi kullanılarak 01.01.2019–01.11.2024 tarihleri arasında histerektomi uygulanmış vakalar taranmış; bu vakalar arasından“uterus adenokarsinomu / endometrioid karsinom”tanısı almış 50 olgu seçilmiştir. Seçilen hasta grubunda tümör dokularında MSI sıklığı belirlenmiştir. Ayrıca kriterlere uygun olgular değerlendirilerek klinik, patolojik ve prognostik durumları incelenmiş ve kaydedilmiştir. Bulgular: Çalışmada toplam 50 olgu yer almıştır. Çalışmaya dahil edilen hastaların yaş ortalması 59.1 ± 8.5 (min=30, max=78) idi. Toplamda 20 (%40) hastada MMR kaybı izlenmiştir. Kayıp olan hastaların yaş ortalaması 57,1 ± 8,53 olup kayıp izlenmeyen hasta grubunda yaş ortalaması 60,37 ± 8,33 olarak tespit edilmiştir. İmmünohistokimyasal analizler sonucunda; MSH2 kaybı 3 hastada (%6), MSH6 kaybı 4 hastada (%8), MLH1 kaybı 13 hastada (%26) ve PMS2 kaybı 17 hastada (%34) saptanmıştır. MSH2 kaybı olan hastalarda seroza tutulumu ve metastaz durumlarında belirgin oransal artış gözlenmektedir (serozal invazyon %33.3, metastaz %33.3) ancak bu durum istatistiksel anlamlılığa ulaşmamamıştır (p=0.118 ve p=0.173). MLH1 kaybı olan grubun %92.3'ünde tümör boyutu 2.5 cm'nin üzerindeyken, kayıp olmayan grupta bu oran %78.4 olarak hesaplanmıştır. (p=0.414). PMS2 kaybı olan olguların %88.2'si agresif olmayan tümörler olarak izlenmiştir. (p=1.00). Çalışmaya dahil edilen II hastalardan 5(%10)'i exitus olmuştur. 22 hastaya izlem önerilmiş, 5(%10) hastaya sadece kemoterapi, 15(%30) hastaya sadece radyoterapi ve 8 (%16) hastaya kemoterapi ile radyoterapi önerilmiştir. MSI pozitifliği olan olguların daha erken yaşta tanı aldıkları, lenfovasküler invazyon oranlarının daha yüksek olduğu ve metastaz açısından risk teşkil ettiği gösterilmiştir. Sonuç: Bu çalışma sınırlı hasta sayısına rağmen MMR kaybının klinikopatolojik etkilerine dair önemli ipuçları sunmaktadır. Özellikle MSH2 ve MSH6 kaybı olan hastaların genç yaş grubunda kümelendiğini ve bu alt gruplarda tümör boyutu ile invaziv özelliklerin bazı farklılıklar gösterdiğini ortaya koymuştur. Ancak, çoğu değişken açısından istatistiksel anlamlılık saptanamamıştır. Bu nedenle ileri düzey çıkarımlar için daha kapsamlı veri setlerine ihtiyaç duyulmaktadır.
Özet (Çeviri)
Aim: This study aimed to evaluate the loss of expression in the PMS2, MSH2, MSH6, and MLH1 genes in patients who underwent hysterectomy and were diagnosed with endometrioid carcinoma of the uterus at Hatay Mustafa Kemal University, Faculty of Medicine, Department of Obstetrics and Gynecology. The results were compared with clinical and prognostic parameters. Materials and Methods: Using the hospital data system of Hatay Mustafa Kemal University, cases who underwent hysterectomy between 01.01.2019 and 01.11.2024 were retrospectively reviewed. Among these, 50 cases diagnosed with“uterine adenocarcinoma / endometrioid carcinoma”were selected. The frequency of microsatellite instability (MSI) was determined in tumor tissues of this patient group. Additionally, cases meeting inclusion criteria were evaluated in terms of their clinical, pathological, and prognostic characteristics, which were then recorded. Results: A total of 50 cases were included in the study. The mean age of the patients was 59.1 ± 8.5 years (min = 30, max = 78). Loss of mismatch repair (MMR) protein expression was observed in 20 patients (40%). The mean age in the MMR- deficient group was 57.1 ± 8.53, while it was 60.37 ± 8.33 in the MMR-proficient group. Immunohistochemical analysis revealed a loss of MSH2 in 3 cases (6%), MSH6 in 4 cases (8%), MLH1 in 13 cases (26%), and PMS2 in 17 cases (34%). In patients with MSH2 loss, there was a notable increase in rates of serosal invasion (33.3%) and metastasis (33.3%), although these findings were not statistically significant (p = 0.118 and p = 0.173, respectively). Among patients with MLH1 loss, 92.3% had tumors larger than 2.5 cm, compared to 78.4% in the group without MLH1 loss (p = 0.414). Of the cases with PMS2 loss, 88.2% had non-aggressive tumors (p = 1.00). Among the patients, 5 (10%) had died during the follow-up period. Follow-up was recommended for 22 patients; 5 (10%) received chemotherapy only, 15 (30%) received radiotherapy only, and 8 (16%) received both chemotherapy and radiotherapy. MSI-positive cases were found to be diagnosed at a younger age and had higher rates of lymphovascular invasion, suggesting a potential risk for metastasis. Conclusion: Despite the limited sample size, this study provides valuable insights into the clinicopathological impact of MMR deficiency. Particularly, patients with MSH2 and MSH6 loss tended to cluster in younger age groups and showed some variations in tumor size and invasive features. However, statistical significance was not achieved in most variables. Therefore, larger-scale studies are required to draw more robust conclusions.
Benzer Tezler
- Primer ovarian ve primer uterin seröz adenokarsinomların ayırıcı tanısında ER, WT1, BRAF, FOXM1'in yeri
Role of ER, WT1, BRAF, FOXM1 in the differential diagnosis of primary ovarian and primary uterine serous adenocarcinomas
FATMA ZEYNEP ÖZEN
- Endometrial karsinomada P 53 ve BCL 2 expresyonu
P 53 and BCL 2 expression in endometrial carcinoma
SERKAN ERKANLI
- Endometrial karsinogenezde östrojen reseptör alt tiplerinin (Alfa, Beta, GPR30) araştırılması
Evaluation of estrogen receptor (Alfa, Beta, GPR30) expressions in endometrial carcinogenesis
HİLAL ÖZAKINCI
- Tıbbi onkoloji polikliniğimizde takip edilen kolon kanserli kadın ve erkek hastaların genel özelliklerinin karşılaştırılması
Comparison of general characteristics of female and male patients with follow-up colon cancer in our medical oncology polyclinic
RIDVAN ERTEN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesiİç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
Yükleniyor...
- Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinde 2011-2017 tarihleri arasında total abdominal histerektomi operasyonu geçiren hastaların preoperatif ve postoperatif patoloji sonuçlarının uyumluluk açısından değerlendirilmesi
Evaluation of preoperative and postoperative pathology outcomes of patients undergoing total abdominal hysterectomy operation at Ankara Numune Training and Research Hospital between 2011 and 2017
EZGİ ÇALIŞKAN
Tıpta Uzmanlık
Türkçe
2018
Sağlık Bilimleri ÜniversitesiKadın Hastalıkları ve Doğum Ana Bilim Dalı
Yükleniyor...