Köpeklerde parvoviral enteritisin serum ve fekal zonulin seviyeleri üzerine etkisinin araştırılması
Investigation of the effect of parvoviral enteritis on serum and fecal zonulin levels in dogs
- Tez No: 968206
- Danışmanlar: DR. ÖĞR. ÜYESİ İLKNUR KARACA BEKDİK
- Tez Türü: Yüksek Lisans
- Konular: Veteriner Hekimliği, Veterinary Medicine
- Anahtar Kelimeler: Belirtilmemiş.
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Erciyes Üniversitesi
- Enstitü: Sağlık Bilimleri Enstitüsü
- Ana Bilim Dalı: Veterinerlik İç Hastalıkları Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Veteriner Bilim Dalı
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Bu çalışmada, Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Eğitim, Araştırma ve Uygulama Hastanesi, İç Hastalıklar Kliniği'ne sahipleri tarafından teşhis ve tedavi amacıyla getirilen parvoviral enteritis tanısı konulan köpeklerde, tedavi öncesi ve tedavi sonrasında serum ve fekal zonulin seviyelerinin belirlenmesi amaçlandı. Bu amaçla Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Eğitim Araştırma ve Uygulama Hastanesi İç Hastalıkları Kliniğine, 2-6 aylık yaşta, farklı ırk ve cinsiyetteki, kusma, ishal, ateş, iştahsızlık şikayetleri ile getirilen, herhangi bir tedavi uygulanmamış ve hızlı test kiti ile parvoviral enterit olduğu belirlenen 16 adet köpekten toplanan serum ve gaita örnekleri kullanıldı. Çalışmaya dahil edilen köpeklere hematokrit değer dikkate alınarak gerekli intravenöz sıvı tedavisi ve semptomatik destek tedavi 7 gün boyunca uygulandı. Köpeklerin günlük olarak rutin klinik muayeneleri yapılarak sonuçlar kaydedildi. Köpeklerden tedavi başlangıcında (1. gün) ve tedavi bittikten sonraki gün (8. gün) hematolojik analizler ve serum zonulin analizi için kan ile fekal zonulin analizi için gaita örnekleri alındı. Tedavi öncesi 10 köpekte kusma, 9 köpekte ishal ve köpeklerin hepsinde dehidrasyon belirlendi. Tedavinin 7. günü köpeklerin hepsinde kusma ve dehidrasyonun ortadan kalktığı ve sadece bir köpekte ishalin devam ettiği görüldü. Köpeklerin ortalama vücut sıcaklıkları tedavi öncesinde 38,48±0,16 °C iken, tedavi sonrasında 38,43±0,07 °C; ortalama nabız sayısı tedavi öncesi 130,56±8,16/dk iken, tedavi sonrası 136,00±6,01/dk; ortalama solunum sayısı tedavi öncesi 41,63±3,85/dk iken tedavi sonrası 47,38±3,64/dk olarak belirlendi ve bu değişiklikler istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı (P>0,05). Köpeklerin ortalama canlı ağırlıkları tedavi öncesi 7,90 ±1,16 kg iken, tedavi sonrası 8,61 ± 1,20 kg olarak belirlendi ve bu fark istatistiksel olarak önemli idi (P<0,001). Köpeklerin tedavi öncesi hematolojik parametreleri değerlendirildiğinde 11 köpekte anemi, 7 köpekte lökopeni, 2 köpekte lökositoz, 6 köpekte nötropeni, 2 köpekte nötrofili, 7 köpekte lenfopeni, 1 köpekte lenfositoz belirlendi. Tedavi sonrası hematolojik parametrelere bakıldığında 9 köpekte anemi, 1 köpekte lökopeni, 5 köpekte lökositoz, 1 köpekte nötropeni, 6 köpekte nötrofili, 1 köpekte lenfopeni, 7 köpekte lenfositoz görüldü. Ortalama WBC tedavi öncesi 8,91±2,16 × 10⁹/L iken, tedavi sonrası 18,27±2,53 × 10⁹/L; lenfosit tedavi öncesi 1,91±0,62 × 10⁹/L iken, tedavi sonrası 4,13±0,38 × 10⁹/L; granülosit tedavi öncesi 5,81±1,24 10⁹/L iken, tedavi sonrası 12,23±2,20 10⁹/L olarak ölçüldü. Bu değerlerdeki tedavi sonrası artışlar istatistiksel olarak anlamlı bulundu (P<0,05). Çalışmaya dahil edilen parvoviral enteritisli köpeklerde ortalama serum zonulin düzeyleri tedavi öncesi 7,06±0,46 ng/mL iken, tedavi sonrası 6,76±0,52 ng/mL; ortalama fekal zonulin düzeyleri ise tedavi öncesi 7,60±0,44 ng/mL iken, tedavi sonrası 7,12±0,41 ng/mL olarak belirlendi. Tedavi öncesi ve tedavi sonrası fekal ve serum zonulin düzeyleri karşılaştırıldığında hem fekal hem de serum zonulin düzeyleri tedavi sonrasında tedavi öncesine göre daha düşük olsa da istatistiksel olarak anlamlı bir fark belirlenmedi (P>0,05). Sonuç olarak insanlarda bağırsak geçirgenliğinde biyobelirteç olan zonulinin fekal ve serum düzeylerinin parvoviral enteritisli köpeklerde yedi günlük tedavi sonrası azaldığı ancak bu azalmanın istatistiksel olarak önemli olmadığı bulundu. Bu nedenle, parvoviral enteritisli köpeklerde zonulin düzeylerinin hastalığın şiddeti, prognozu ve tedaviye yanıt ile ilişkisini daha doğru değerlendirebilmek için daha geniş örneklem gruplarıyla, sağlıklı kontrollerin ve çalışma sırasında ölen hayvanların verilerinin de dahil edildiği, farklı klinik evreleri kapsayan, uzun süreli takip içeren çalışmalara ihtiyaç olduğu düşünüldü.
Özet (Çeviri)
The aim of this study was to determine serum and fecal zonulin levels before and after treatment in dogs diagnosed with parvoviral enteritis brought to Erciyes University Veterinary Faculty Education, Research, and Practice Hospital, Internal Diseases Clinic by their owners for diagnosis and treatment. For this purpose, serum and stool samples collected from 16 dogs of different breeds and sexes, aged 2-6 months, brought to Erciyes University Veterinary Faculty Education Research and Practice Hospital Internal Medicine Clinic with complaints of vomiting, diarrhea, fever and loss of appetite, who were not treated with any treatment and were determined to have parvoviral enteritis by rapid test kit were used. The dogs included in the study were administered intravenous fluid therapy, taking into account the hematocrit value and symptomatic supportive treatment for 7 days. Routine clinical examinations of the dogs were performed daily, and the results were recorded. Blood samples for hematological analysis and serum zonulin analysis and feces samples for fecal zonulin analysis were collected from the dogs at the beginning of treatment (day 1) and the day after the end of treatment (day 8). Vomiting in 10 dogs, diarrhea in 9 dogs and dehydration in all dogs were detected before treatment. On the 7th day of treatment, vomiting and dehydration disappeared in all dogs, and diarrhea persisted in only one dog. The mean body temperatures of the dogs were 38,48±0,16 °C before treatment and 38,43±0,07 °C after treatment; mean pulse rate was 130,56±8,16/min before treatment and 136,00±6,01/min after treatment; mean respiratory rate was 41,63±3,85/min before treatment and 47,38±3,64/min after treatment and these changes were not statistically significant (P>0,05). The mean body weight of the dogs was 7,90 ± 1,16 kg before treatment and 8,61 ± 1,20 kg after treatment, and this difference was statistically significant (P<0,001). When the hematological parameters of the dogs were evaluated before the treatment, anemia in 11 dogs, leukopenia in 7 dogs, leukocytosis in 2 dogs, neutropenia in 6 dogs, neutrophilia in 2 dogs, lymphopenia in 7 dogs, lymphocytosis in 1 dog were determined. Hematological parameters after treatment showed anemia in 9 dogs, leukopenia in 1 dog, leukocytosis in 5 dogs, neutropenia in 1 dog, neutrophilia in 6 dogs, lymphopenia in 1 dog and lymphocytosis in 7 dogs. Mean WBC was 8,91±2,16 × 10⁹/L before treatment and 18,27±2,53 × 10⁹/L after treatment; lymphocyte was 1,91±0,62 × 10⁹/L before treatment and 4,13±0,38 × 10⁹/L after treatment; granulocyte was 5,81±1,24 × 10⁹/L before treatment and 12,23±2,20 × 10⁹/L after treatment. The increases in these values after treatment were statistically significant (P<0,05). In the dogs with parvoviral enteritis included in the study, mean serum zonulin levels were 7,06±0,46 ng/mL before treatment and 6,76±0,52 ng/mL after treatment; mean fecal zonulin levels were 7,60±0,44 ng/mL before treatment and 7,12±0,41 ng/mL after treatment. When fecal and serum zonulin levels were compared before and after treatment, although both fecal and serum zonulin levels were lower after treatment than before treatment, no statistically significant difference was determined (P>0,05). In conclusion, fecal and serum levels of zonulin, a biomarker of intestinal permeability in humans, decreased after seven days of treatment in dogs with parvoviral enteritis. However, this decrease was not statistically significant. Therefore, to more accurately evaluate the relationship between zonulin levels and disease severity, prognosis and response to treatment in dogs with parvoviral enteritis, studies with larger sample groups, including data from healthy controls and animals that died during the study, covering different clinical stages and including long-term follow-up are needed.
Benzer Tezler
- Köpeklerde aşil tendosu (achilles tendan) kopmalarının karbon fiber (carbon fibre) ve supramid ile dikilerek tedavisi üzerinde karşılaştırmalı araştırmalar
Başlık çevirisi yok
CELAL İZCİ
Doktora
Türkçe
1987
Veteriner HekimliğiAnkara ÜniversitesiVeterinerlik Cerrahisi Ana Bilim Dalı
PROF. DR. DOĞAN ASLANBEY
- Küt cisimler etrafındaki dalga hareketinin vorteks metodu ile analizi
Başlık çevirisi yok
SERPİL ÖZKILIÇ
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
Makine MühendisliğiErciyes ÜniversitesiMakine Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. TAHİR YAVUZ
- Kirişli köprülerde yüklerin yanal dağılımı
Başlık çevirisi yok
MUSA TUNCAY
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
İnşaat MühendisliğiGazi Üniversitesiİnşaat Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. AYTAÇ MERTOL
- Süzme mekanizmalarının incelenmesi ve meyan kökü ekstraktının süzülmesine uygulanması
Başlık çevirisi yok
NİMET KARAKOÇ UZUNOĞLU
Yüksek Lisans
Türkçe
1987
Kimya MühendisliğiAnadolu ÜniversitesiKimya Mühendisliği Ana Bilim Dalı
DOÇ. DR. SERAP KARA
- Kist hidatik ön tanılı 150 olguda casoni (intradermal) test sonuçlarının araştırılması
Başlık çevirisi yok
ERDENER BALIKÇI