Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinde dijital tükenmişliğin uyku kalitesi üzerine etkisinin değerlendirilmesi
The evaluation of the effect of digital burnout on sleep quality in Dicle University Medical students
- Tez No: 968297
- Danışmanlar: PROF. DR. TAHSİN ÇELEPKOLU
- Tez Türü: Tıpta Uzmanlık
- Konular: Aile Hekimliği, Family Medicine
- Anahtar Kelimeler: Dijital Tükenmişlik, Tıp Öğrencileri, Uyku Kalitesi, Sağlık Eğitimi, Uyku Bozuklukları, Digital Exhaustion, Medical Students, Sleep Quality, Health Education, Sleep Disorders
- Yıl: 2025
- Dil: Türkçe
- Üniversite: Dicle Üniversitesi
- Enstitü: Tıp Fakültesi
- Ana Bilim Dalı: Aile Hekimliği Ana Bilim Dalı
- Bilim Dalı: Belirtilmemiş.
- Sayfa Sayısı: Belirtilmemiş.
Özet
Giriş ve Amaç: Dijital teknolojilerin yaşamın her alanına girmesiyle birlikte bireylerin zihinsel, duygusal ve fizyolojik dengesi etkilenmekte; bu durum, özellikle genç erişkinlerde dijital tükenmişlik ve uyku bozukluklarını artırmaktadır. Bu çalışmanın amacı, Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencilerinde dijital tükenmişlik düzeylerini belirlemek ve bu durumun uyku kalitesiyle ilişkisini değerlendirmektir. Materyal ve Metot: Çalışmanın evrenini Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi öğrencileri oluşturmuş, örneklem ise gönüllü olarak katılan 270 öğrenciden oluşmuştur. Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki bu araştırmanın verileri, yüz yüze anket yoluyla toplanmıştır. Ölçüm aracı olarak Dijital Tükenmişlik Ölçeği (DTÖ) ve Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ) kullanılmış; analizler SPSS 27.0 programıyla gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Araştırmaya toplam 270 tıp fakültesi öğrencisi katılmış, katılımcıların yaş ortalaması 21,15±2,30 olarak belirlenmiştir. Katılımcıların %55,2'si kadındır. DTÖ toplam puanı ortalaması 66,17±18,92 olarak hesaplanmış; alt boyutlardan dijital yıpranma puanı 33,29±9,44, dijital yoksunluk 15,60±6,00 ve duygusal tükenme 17,30±6,04 olarak saptanmıştır. PUKİ toplam puanı ortalaması 8,87±3,23 bulunmuştur. Katılımcıların %57,5'i orta düzey uyku sorunlarına ve %14,4'ü kötü uyku kalitesine sahiptir. Cinsiyet, sınıf düzeyi, kişisel oda sahipliği, günlük internet kullanım süresi ve uyku öncesi dijital cihaz kullanım sıklığı ile DTÖ puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). PUKİ puanları açısından ise gelir düzeyi, sosyal medya hesabı sahibi olma, bildirilen uyku bozukluğu durumu ve uyku öncesi cihaz kullanım sıklığı değişkenleri anlamlı fark göstermiştir (p<0,05). PUKİ toplam puanı ile dijital yıpranma (r=0,297), dijital yoksunluk (r=0,284), duygusal tükenme (r=0,325) ve DTÖ toplam puanı (r=0,349) arasında pozitif ve anlamlı korelasyon saptanmıştır (p<0,001). Sonuç: Dijital cihazların yoğun ve bilinçsiz kullanımı, dijital tükenmişliğe yol açmakta ve buna bağlı olarak uyku kalitesini olumsuz etkilemektedir. Tıp fakültesi öğrencilerinde dijital tükenmişliği önlemeye yönelik stratejilerin geliştirilmesi ve uyku hijyenine ilişkin eğitimlerin yaygınlaştırılması önerilmektedir.
Özet (Çeviri)
Introduction and Aim: The pervasive integration of digital technologies into daily life has begun to affect individuals' cognitive, emotional, and physiological balance, increasingly contributing to digital exhaustion and sleep disturbances, particularly among young adults. This study aimed to determine the levels of digital exhaustion among students at Dicle University Faculty of Medicine and to evaluate its relationship with sleep quality. Materials and Methods: The study population consisted of all students enrolled at Dicle University Faculty of Medicine, with a sample of 270 students who voluntarily participated. This descriptive and cross-sectional study collected data through face-to-face surveys. The Digital Burnout Scale (DBS) and the Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) were used as measurement tools. Statistical analyses were performed using SPSS version 27.0. Results: A total of 270 medical students participated in the study. The mean age was 21.15±2.30 years, and 55.2% of the participants were female. The mean total DBS score was 66.17±18.92. Subscale scores were as follows: digital fatigue 33.29±9.44, digital deprivation 15.60±6.00, and emotional exhaustion 17.30±6.04. The mean PSQI score was 8.87±3.23. Of the participants, 57.5% had moderate sleep disturbances, and 14.4% had poor sleep quality. Statistically significant differences were observed in DBS scores based on gender, academic year, personal room availability, daily internet use duration, and frequency of digital device use before sleep (p<0.05). Regarding PSQI scores, income level, presence of a social media account, reported sleep disorders, and pre-sleep device use frequency were found to be significant factors (p<0.05). A positive and significant correlation was found between PSQI scores and digital fatigue (r=0.297), digital deprivation (r=0.284), emotional exhaustion (r=0.325), and total DBS score (r=0.349) (p<0.001). Conclusion: Intensive and unconscious use of digital devices contributes to digital exhaustion and adversely affects sleep quality. It is recommended that strategies be developed to prevent digital exhaustion and that sleep hygiene education be promoted among medical students.
Benzer Tezler
- Çekirdeksiz kuru üzümde uygulanan politikanın Ege Bölgesinde üretim ve üretici açısından sonuçlarının değerlendirilmesi
Başlık çevirisi yok
GÜVEN ÖZERİN
- Cumhuriyet döneminde Milli Eğitim Şuralarının müzik eğitimi ile ilgili aldığı kararlar
Başlık çevirisi yok
SİBEL DOĞAN(ÖZBAKAN)
